At-Takwir — Persian Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلشَّمْسُ كُوِّرَتْ ﴿1﴾

آنگاه كه خورشيد در هم پيچيده و بى‌نور شود.

وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتْ ﴿2﴾

و آنگاه كه ستارگان تيره گردند و فروريزند.

وَإِذَا ٱلْجِبَالُ سُيِّرَتْ ﴿3﴾

و آنگاه كه كوه‌ها از جاى رانده شوند- و چون ريگ روان گردند-.

وَإِذَا ٱلْعِشَارُ عُطِّلَتْ ﴿4﴾

و آنگاه كه شتران آبستن رهاگذاشته شوند- بى‌صاحب بمانند-.

وَإِذَا ٱلْوُحُوشُ حُشِرَتْ ﴿5﴾

و آنگاه كه جانوران وحشى گردآورده شوند.

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ سُجِّرَتْ ﴿6﴾

و آنگاه كه درياها به جوش آيند- يا با اتصال به يكديگر پر شوند-.

وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ ﴿7﴾

و آنگاه كه كسان [با يكديگر] جفت و قرين شوند- نيكان با نيكان و بدان با بدان-.

وَإِذَا ٱلْمَوْءُۥدَةُ سُئِلَتْ ﴿8﴾

و آنگاه كه از دختر زنده به گورشده پرسند:

بِأَىِّ ذَنۢبٍۢ قُتِلَتْ ﴿9﴾

به كدام گناه كشته شده است؟

وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتْ ﴿10﴾

و آنگاه كه نامه‌ها- نامه‌هاى اعمال- گشوده شود.

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتْ ﴿11﴾

و آنگاه كه آسمان بركنده و درنَوَرْديده شود.

وَإِذَا ٱلْجَحِيمُ سُعِّرَتْ ﴿12﴾

و آنگاه كه دوزخ افروخته و شعله‌ور گردد.

وَإِذَا ٱلْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ ﴿13﴾

و آنگاه كه بهشت نزديك گردانيده شود- براى اهلش-.

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّآ أَحْضَرَتْ ﴿14﴾

[در آن روز] هر كسى بداند آنچه را فراآورده باشد.

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلْخُنَّسِ ﴿15﴾

پس سوگند به ستارگان بازگردنده

ٱلْجَوَارِ ٱلْكُنَّسِ ﴿16﴾

آن روندگان پنهان‌شونده- در روز-

وَٱلَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ ﴿17﴾

و سوگند به شب چون پشت كند و برود- يا در آيد-.

وَٱلصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ ﴿18﴾

و سوگند به بامداد چون بردمد

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ ﴿19﴾

كه هر آينه اين [قرآن‌] گفتار فرستاده‌اى بزرگوار- جبرئيل

ذِى قُوَّةٍ عِندَ ذِى ٱلْعَرْشِ مَكِينٍۢ ﴿20﴾

نيرومندى كه نزد خداوند عرش، گرامى و داراى مكانت و منزلت است

مُّطَاعٍۢ ثَمَّ أَمِينٍۢ ﴿21﴾

در آنجا- در ميان فرشتگان- فرمانروا و [در پيشگاه خدا] امين است- در رساندن وحى-.

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍۢ ﴿22﴾

و يار شما- پيامبر

وَلَقَدْ رَءَاهُ بِٱلْأُفُقِ ٱلْمُبِينِ ﴿23﴾

و هر آينه او- يعنى جبرئيل- را در افق روشن- كناره جهان برين- ديده است.

وَمَا هُوَ عَلَى ٱلْغَيْبِ بِضَنِينٍۢ ﴿24﴾

و او بر غيب- وحى- بخيل نيست- كه چيزى از آن بكاهد و ناگفته بگذارد-.

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَٰنٍۢ رَّجِيمٍۢ ﴿25﴾

و آن سخن شيطان رانده‌شده نيست.

فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ ﴿26﴾

پس كجا مى‌رويد؟!

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَٰلَمِينَ ﴿27﴾

آن جز يادآورى و پندى براى جهانيان نيست

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ ﴿28﴾

براى هر كس از شما كه بخواهد به راه راست رود.

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿29﴾

و نمى‌خواهيد مگر آنكه خداى، پروردگار جهانيان، بخواهد.