At-Takwir — Persian Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلشَّمْسُ كُوِّرَتْ ﴿1﴾

آنگاه كه خورشيد به هم درپيچد،

وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتْ ﴿2﴾

و آنگه كه ستارگان همى‌تيره شوند،

وَإِذَا ٱلْجِبَالُ سُيِّرَتْ ﴿3﴾

و آنگاه كه كوهها به رفتار آيند.

وَإِذَا ٱلْعِشَارُ عُطِّلَتْ ﴿4﴾

وقتى شتران ماده وانهاده شوند،

وَإِذَا ٱلْوُحُوشُ حُشِرَتْ ﴿5﴾

و آنگه كه وحوش را همى‌گرد آرند،

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ سُجِّرَتْ ﴿6﴾

درياها آنگه كه جوشان گردند،

وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ ﴿7﴾

و آنگاه كه جانها به هم درپيوندند،

وَإِذَا ٱلْمَوْءُۥدَةُ سُئِلَتْ ﴿8﴾

پرسند چو زان دخترك زنده به‌گور:

بِأَىِّ ذَنۢبٍۢ قُتِلَتْ ﴿9﴾

به كدامين گناه كشته شده است؟

وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتْ ﴿10﴾

و آنگاه كه نامه‌ها زهم بگشايند،

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتْ ﴿11﴾

و آنگاه كه آسمان زجا كنده شود،

وَإِذَا ٱلْجَحِيمُ سُعِّرَتْ ﴿12﴾

و آنگه كه جحيم را برافروزانند،

وَإِذَا ٱلْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ ﴿13﴾

و آنگه كه بهشت را فرا پيش آرند،

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّآ أَحْضَرَتْ ﴿14﴾

هر نَفْس بداند چه فراهم ديده.

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلْخُنَّسِ ﴿15﴾

نه، نه! سوگند به اختران گردان،

ٱلْجَوَارِ ٱلْكُنَّسِ ﴿16﴾

[كز ديده‌] نهان شوند و از نو آيند،

وَٱلَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ ﴿17﴾

سوگند به شب چون پشت گرداند،

وَٱلصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ ﴿18﴾

سوگند به صبح چون دميدن گيرد،

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ ﴿19﴾

كه [قرآن‌] سخن فرشته بزرگوارى است.

ذِى قُوَّةٍ عِندَ ذِى ٱلْعَرْشِ مَكِينٍۢ ﴿20﴾

نيرومند [كه‌] پيش خداوند عرش، بلندپايگاه است.

مُّطَاعٍۢ ثَمَّ أَمِينٍۢ ﴿21﴾

در آنجا [هم‌] مطاع [و هم‌] امين است.

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍۢ ﴿22﴾

و رفيق شما مجنون نيست؛

وَلَقَدْ رَءَاهُ بِٱلْأُفُقِ ٱلْمُبِينِ ﴿23﴾

و قطعاً آن [فرشته وحى‌] را در افق رخشان ديده.

وَمَا هُوَ عَلَى ٱلْغَيْبِ بِضَنِينٍۢ ﴿24﴾

و او در امر غيب بخيل نيست.

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَٰنٍۢ رَّجِيمٍۢ ﴿25﴾

و [قرآن‌] نيست سخن ديو رجيم.

فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ ﴿26﴾

پس به كجا مى‌رويد؟

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَٰلَمِينَ ﴿27﴾

اين [سخن‌] بجز پندى براى عالميان نيست؛

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ ﴿28﴾

براى هر يك از شما كه خواهد به راه راست رود.

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿29﴾

و تا خدا، پروردگار جهانها، نخواهد، [شما نيز] نخواهيد خواست.