At-Takwir — Persian Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلشَّمْسُ كُوِّرَتْ ﴿1﴾

هنگامی که آفتاب تابان تاریک شود.

وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتْ ﴿2﴾

و هنگامی که ستارگان آسمان تیره شوند (و فرو ریزند).

وَإِذَا ٱلْجِبَالُ سُيِّرَتْ ﴿3﴾

و آن گاه که گوهها به رفتار آیند.

وَإِذَا ٱلْعِشَارُ عُطِّلَتْ ﴿4﴾

و آن گاه که شتران ده ماهه آبستن را (که نزد عرب بسیار عزیز است) به کلی رها کنند.

وَإِذَا ٱلْوُحُوشُ حُشِرَتْ ﴿5﴾

و هنگامی که وحوش (و طیور نیز به عرصه قیامت) محشور شوند.

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ سُجِّرَتْ ﴿6﴾

و هنگامی که دریاهای آب (چون آتش سوزان) شعله‌ور گردد.

وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ ﴿7﴾

و هنگامی که نفوس خلق همه با همجنس خود در پیوندند.

وَإِذَا ٱلْمَوْءُۥدَةُ سُئِلَتْ ﴿8﴾

و هنگامی که از دختران زنده به گور شده باز پرسند.

بِأَىِّ ذَنۢبٍۢ قُتِلَتْ ﴿9﴾

که (آن بی گناهان) به چه جرم و گناه کشته شدند؟!

وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتْ ﴿10﴾

و هنگامی که نامه اعمال خلق گشوده شود.

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتْ ﴿11﴾

و هنگامی که آسمان را از جای بر کنند.

وَإِذَا ٱلْجَحِيمُ سُعِّرَتْ ﴿12﴾

و هنگامی که آتش دوزخ را سخت بیفروزند.

وَإِذَا ٱلْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ ﴿13﴾

و هنگامی که بهشت را (به اهلش) نزدیک سازند.

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّآ أَحْضَرَتْ ﴿14﴾

در آن هنگام (که روز قیامت است) هر نفسی هر آنچه بر خود حاضر کرده همه را بداند.

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلْخُنَّسِ ﴿15﴾

چنین نیست (که منکران قرآن پندارند) قسم یاد می‌کنم به ستارگان باز گردنده.

ٱلْجَوَارِ ٱلْكُنَّسِ ﴿16﴾

که به گردش آیند و در مکان خود رخ پنهان کنند.

وَٱلَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ ﴿17﴾

قسم به شب تار هنگامی که روی جهان را تاریک گرداند.

وَٱلصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ ﴿18﴾

و قسم به صبح روشن وقتی که دم زند (و عالم را به روی خود بیفروزد).

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ ﴿19﴾

(قسم به این آیات) که همانا قرآن کلام رسول بزرگوار حق (جبرئیل) است.

ذِى قُوَّةٍ عِندَ ذِى ٱلْعَرْشِ مَكِينٍۢ ﴿20﴾

که فرشته با قوّت و قدرت است و نزد خدای مقتدر عرش با جاه و منزلت است.

مُّطَاعٍۢ ثَمَّ أَمِينٍۢ ﴿21﴾

و در آنجا فرمانده فرشتگان و امین وحی خداست.

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍۢ ﴿22﴾

و رسول عصر شما هرگز دیوانه نیست.

وَلَقَدْ رَءَاهُ بِٱلْأُفُقِ ٱلْمُبِينِ ﴿23﴾

و او امین وحی را در افق اعلای مشرق درست مشاهده کرد.

وَمَا هُوَ عَلَى ٱلْغَيْبِ بِضَنِينٍۢ ﴿24﴾

و این رسول شما بر وحی از عالم غیب بخل نمی‌ورزد (و شما را از علم وحی خود آگاه می‌سازد).

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَٰنٍۢ رَّجِيمٍۢ ﴿25﴾

و قرآن او هرگز کلام شیطانی مردود نیست.

فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ ﴿26﴾

پس شما به کجا می‌روید؟

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَٰلَمِينَ ﴿27﴾

این (قرآن عظیم) جز پند و نصیحت اهل عالم هیچ نیست.

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ ﴿28﴾

تا هر که از شما بندگان بخواهد راه راست (حق پرستی و سعادت ابد) پیش گیرد.

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿29﴾

و شما (کافران، راه حق را) نمی‌خواهید مگر خدای آفریننده عالم بخواهد.