At-Takwir — Persian Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلشَّمْسُ كُوِّرَتْ ﴿1﴾

آن‌گاه که خورشید در هم پیچیده گردد.

وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتْ ﴿2﴾

و آن‌گاه که ستارگان درخشان تیره شوند.

وَإِذَا ٱلْجِبَالُ سُيِّرَتْ ﴿3﴾

و آن‌گاه که کوه‌ها به شدت حرکت داده شوند.

وَإِذَا ٱلْعِشَارُ عُطِّلَتْ ﴿4﴾

و آنگاه که شتران ماده (به هنگام زادن) وانهاده شوند.

وَإِذَا ٱلْوُحُوشُ حُشِرَتْ ﴿5﴾

و آن‌گاه که وحشیان - بدون برگشت- گرد آورده شوند.

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ سُجِّرَتْ ﴿6﴾

و آن‌گاه که دریاها به شدت به جوش آورده شوند.

وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ ﴿7﴾

و آن‌گاه که نفوس، به هم در پیوسته شوند.

وَإِذَا ٱلْمَوْءُۥدَةُ سُئِلَتْ ﴿8﴾

و آن‌گاه که دختران (زنده) به گور شده پرسیده شوند،

بِأَىِّ ذَنۢبٍۢ قُتِلَتْ ﴿9﴾

(که) به کدامین گناه کشته شدند؟

وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتْ ﴿10﴾

و آن‌گاه که نامه‌ها (ی وحیانی و اعمال مکلفان) باز و آشکار گردند.

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتْ ﴿11﴾

و آن‌گاه که پوست آسمان - هم‌چون شتران- برکنده شود (و به حالت نخستین برگردد).

وَإِذَا ٱلْجَحِيمُ سُعِّرَتْ ﴿12﴾

و آن‌گاه که آتش پرهیجان جهنم به شدت برافروخته گردد.

وَإِذَا ٱلْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ ﴿13﴾

و آن‌گاه که بهشتِ زینت‌یافته پیش آورده شود.

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّآ أَحْضَرَتْ ﴿14﴾

هر نفسی بداند چه پیش آورده.

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلْخُنَّسِ ﴿15﴾

پس سوگند نمی‌خورم به اختران بسی باز گردنده.

ٱلْجَوَارِ ٱلْكُنَّسِ ﴿16﴾

روان‌شده‌ی پنهان‌شونده.

وَٱلَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ ﴿17﴾

سوگند به شب چون پس و پیش آید.

وَٱلصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ ﴿18﴾

و سوگند به صبح چون تنفس کند.

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ ﴿19﴾

که (قرآن) بی‌گمان سخن فرستاده‌ی بزرگواری است.

ذِى قُوَّةٍ عِندَ ذِى ٱلْعَرْشِ مَكِينٍۢ ﴿20﴾

نیرومندی (که) نزد صاحب عرش فرماندهی بامکنت و مکانت است.

مُّطَاعٍۢ ثَمَّ أَمِينٍۢ ﴿21﴾

(در) آنجا (هم) مطاع (و هم) امین است.

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍۢ ﴿22﴾

و (این) مصاحب و همنشین شما مجنون نیست.

وَلَقَدْ رَءَاهُ بِٱلْأُفُقِ ٱلْمُبِينِ ﴿23﴾

و همانا او خدا را در افقی روشنگر (با دیده‌ی بصیرت) دید.

وَمَا هُوَ عَلَى ٱلْغَيْبِ بِضَنِينٍۢ ﴿24﴾

و او بر غیب بخیل نیست.

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَٰنٍۢ رَّجِيمٍۢ ﴿25﴾

و قرآن سخن شیطانی سنگ‌باران شده نیست.

فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ ﴿26﴾

پس به کجا می‌روید؟

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَٰلَمِينَ ﴿27﴾

این قرآن به جز یادواره‌ای برای عالمیان نیست.

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ ﴿28﴾

(بلکه) برای هر کس از شما که بخواهد (در سایه‌ی وحی) مستقیم گردد.

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿29﴾

و تا خدا، پروردگار جهانیان، نخواهد، (شما نیز) نخواهید خواست.