بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلشَّمْسُ كُوِّرَتْ ﴿1﴾
مجتبوی
آنگاه كه خورشيد در هم پيچيده و بىنور شود.
Text size
Compare At-Takwir in Persian
Compare up to three translations verse by verse.
وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتْ ﴿2﴾
مجتبوی
و آنگاه كه ستارگان تيره گردند و فروريزند.
وَإِذَا ٱلْجِبَالُ سُيِّرَتْ ﴿3﴾
مجتبوی
و آنگاه كه كوهها از جاى رانده شوند- و چون ريگ روان گردند-.
وَإِذَا ٱلْعِشَارُ عُطِّلَتْ ﴿4﴾
مجتبوی
و آنگاه كه شتران آبستن رهاگذاشته شوند- بىصاحب بمانند-.
وَإِذَا ٱلْوُحُوشُ حُشِرَتْ ﴿5﴾
مجتبوی
و آنگاه كه جانوران وحشى گردآورده شوند.
وَإِذَا ٱلْبِحَارُ سُجِّرَتْ ﴿6﴾
مجتبوی
و آنگاه كه درياها به جوش آيند- يا با اتصال به يكديگر پر شوند-.
وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ ﴿7﴾
مجتبوی
و آنگاه كه كسان [با يكديگر] جفت و قرين شوند- نيكان با نيكان و بدان با بدان-.
وَإِذَا ٱلْمَوْءُۥدَةُ سُئِلَتْ ﴿8﴾
مجتبوی
و آنگاه كه از دختر زنده به گورشده پرسند:
بِأَىِّ ذَنۢبٍۢ قُتِلَتْ ﴿9﴾
مجتبوی
به كدام گناه كشته شده است؟
وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتْ ﴿10﴾
مجتبوی
و آنگاه كه نامهها- نامههاى اعمال- گشوده شود.
وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتْ ﴿11﴾
مجتبوی
و آنگاه كه آسمان بركنده و درنَوَرْديده شود.
وَإِذَا ٱلْجَحِيمُ سُعِّرَتْ ﴿12﴾
مجتبوی
و آنگاه كه دوزخ افروخته و شعلهور گردد.
وَإِذَا ٱلْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ ﴿13﴾
مجتبوی
و آنگاه كه بهشت نزديك گردانيده شود- براى اهلش-.
عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّآ أَحْضَرَتْ ﴿14﴾
مجتبوی
[در آن روز] هر كسى بداند آنچه را فراآورده باشد.
فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلْخُنَّسِ ﴿15﴾
مجتبوی
پس سوگند به ستارگان بازگردنده
ٱلْجَوَارِ ٱلْكُنَّسِ ﴿16﴾
مجتبوی
آن روندگان پنهانشونده- در روز-
وَٱلَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ ﴿17﴾
مجتبوی
و سوگند به شب چون پشت كند و برود- يا در آيد-.
وَٱلصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ ﴿18﴾
مجتبوی
و سوگند به بامداد چون بردمد
إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ ﴿19﴾
مجتبوی
كه هر آينه اين [قرآن] گفتار فرستادهاى بزرگوار- جبرئيل
ذِى قُوَّةٍ عِندَ ذِى ٱلْعَرْشِ مَكِينٍۢ ﴿20﴾
مجتبوی
نيرومندى كه نزد خداوند عرش، گرامى و داراى مكانت و منزلت است
مُّطَاعٍۢ ثَمَّ أَمِينٍۢ ﴿21﴾
مجتبوی
در آنجا- در ميان فرشتگان- فرمانروا و [در پيشگاه خدا] امين است- در رساندن وحى-.
وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍۢ ﴿22﴾
مجتبوی
و يار شما- پيامبر
وَلَقَدْ رَءَاهُ بِٱلْأُفُقِ ٱلْمُبِينِ ﴿23﴾
مجتبوی
و هر آينه او- يعنى جبرئيل- را در افق روشن- كناره جهان برين- ديده است.
وَمَا هُوَ عَلَى ٱلْغَيْبِ بِضَنِينٍۢ ﴿24﴾
مجتبوی
و او بر غيب- وحى- بخيل نيست- كه چيزى از آن بكاهد و ناگفته بگذارد-.
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَٰنٍۢ رَّجِيمٍۢ ﴿25﴾
مجتبوی
و آن سخن شيطان راندهشده نيست.
فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ ﴿26﴾
مجتبوی
پس كجا مىرويد؟!
إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَٰلَمِينَ ﴿27﴾
مجتبوی
آن جز يادآورى و پندى براى جهانيان نيست
لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ ﴿28﴾
مجتبوی
براى هر كس از شما كه بخواهد به راه راست رود.
وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿29﴾
مجتبوی
و نمىخواهيد مگر آنكه خداى، پروردگار جهانيان، بخواهد.