Al-Balad — Persian Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ لَآ أُقْسِمُ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ﴿1﴾

به این شهر [:مکه] سوگند نمی‌خورم.

وَأَنتَ حِلٌّۢ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ﴿2﴾

حال آنکه تو در این شهر جای داری، یا حرمتت در آن هتک شده.

وَوَالِدٍۢ وَمَا وَلَدَ ﴿3﴾

سوگند(م) به پدری (هم‌چون محمد) است‌. و (نیز) آن (فرزندانی) که تولید کرده‌.

لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ فِى كَبَدٍ ﴿4﴾

به‌راستی انسان را در (ژرفای) سختی(اش) به‌درستی آفریدیم‌؟

أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌۭ ﴿5﴾

آیا پندارد (که) هیچ کس هرگز بر او دست نتواند یافت‌؟

يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًۭا لُّبَدًا ﴿6﴾

گوید: «مالی انباشته را تباه کردم.»

أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ﴿7﴾

آیا پندارد که هیچ کس او را ندیده است‌؟

أَلَمْ نَجْعَل لَّهُۥ عَيْنَيْنِ ﴿8﴾

آیا برایش دو چشم ننهادیم،

وَلِسَانًۭا وَشَفَتَيْنِ ﴿9﴾

و زبانی و دو لب؟

وَهَدَيْنَٰهُ ٱلنَّجْدَيْنِ ﴿10﴾

و هر دو راه (خیر و شرّ) را در بلندای نمایانشان بدو ننمودیم؟

فَلَا ٱقْتَحَمَ ٱلْعَقَبَةَ ﴿11﴾

پس هرگز نخواست از گردنه‌(ی عاقبت‌نگر) با کوشش و کاوش بالا رود.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْعَقَبَةُ ﴿12﴾

و چه شناساندت (که آن) گردنه چیست‌؟

فَكُّ رَقَبَةٍ ﴿13﴾

در بندی را (از گرفتاری و بندش) آزاد کردن،

أَوْ إِطْعَٰمٌۭ فِى يَوْمٍۢ ذِى مَسْغَبَةٍۢ ﴿14﴾

یا در روز گرسنگی‌ای سخت، طعامی دادن،

يَتِيمًۭا ذَا مَقْرَبَةٍ ﴿15﴾

یتیمی خویشاوند را،

أَوْ مِسْكِينًۭا ذَا مَتْرَبَةٍۢ ﴿16﴾

یا بینوایی خاک‌نشین را.

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلْمَرْحَمَةِ ﴿17﴾

سپس از (زمره‌ی) کسانی بوده که گرویده‌اند و یکدیگر را به شکیبایی و مرحمت سفارش کرده‌اند.

أُو۟لَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ﴿18﴾

اینانند راستان و برکت‌یافتگان.

وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا هُمْ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ﴿19﴾

و کسانی که به انکار (و انگار) نشانه‌های ما پرداخته‌اند، آنانند (ناخجستگان:) شوم‌زدگان‌.

عَلَيْهِمْ نَارٌۭ مُّؤْصَدَةٌۢ ﴿20﴾

بر (سر و سامان)شان آتشی سرپوشیده - هم‌چون طبقه‌ای - احاطه دارد.