Al-Balad — Persian Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ لَآ أُقْسِمُ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ﴿1﴾

ای پیامبر، سوگند یاد می‌کنم به مکّه این شهر شکوهمند،

وَأَنتَ حِلٌّۢ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ﴿2﴾

حالی که تو در این شهر جای داری،

وَوَالِدٍۢ وَمَا وَلَدَ ﴿3﴾

و سوگند به ابراهیم آن پدر فرزانه و زاده اش اسماعیل آن فرزند مبارک،

لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ فِى كَبَدٍ ﴿4﴾

که ما انسان را آفریده و حیاتش را با رنج و محنت آمیخته‌ایم.

أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌۭ ﴿5﴾

آیا او با وجود این که خود را مغلوب ناگواری‌ها می‌بیند، گمان می‌کند که هرگز کسی بر او دست نخواهد یافت.‌

يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًۭا لُّبَدًا ﴿6﴾

می‌گوید: از وقتی که مسلمان شده‌ام مال فراوانی تباه کرده‌ام!

أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ﴿7﴾

آیا می‌پندارد که هیچ کس او را ندیده و از انفاق وی خبر ندارد؟

أَلَمْ نَجْعَل لَّهُۥ عَيْنَيْنِ ﴿8﴾

مگر ما برای او دو چشم قرار نداده‌ایم و دیدنی‌ها را به او نشان نداده‌ایم؟ پس چگونه تصوّر می‌کند که ما آنچه را او می‌بیند نمی‌بینیم؟

وَلِسَانًۭا وَشَفَتَيْنِ ﴿9﴾

مگر برای او یک زبان و دو لب نیافریده‌ایم که با آنها سخن گوید و آنچه را در دل دارد بیان کند؟ با این حال چگونه می‌پندارد که ما از درون او بی خبریم؟

وَهَدَيْنَٰهُ ٱلنَّجْدَيْنِ ﴿10﴾

ما راه خیر و شرّ را به او نشان داده‌ایم، چگونه ممکن است خود خیر و شرّ را نشناسیم؟

فَلَا ٱقْتَحَمَ ٱلْعَقَبَةَ ﴿11﴾

او با این انفاق‌های ناچیز هرگز به مقام خجستگان نخواهد رسید، چرا که هنوز بر آن گردنه صعب العبور گام ننهاده است.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْعَقَبَةُ ﴿12﴾

و چه چیز تو را آگاه کرده است که آن گردنه صعب العبور چیست؟

فَكُّ رَقَبَةٍ ﴿13﴾

آن گردنه، آزاد کردن بنده‌ای است،

أَوْ إِطْعَٰمٌۭ فِى يَوْمٍۢ ذِى مَسْغَبَةٍۢ ﴿14﴾

یا در روز قحطی طعام دادن،

يَتِيمًۭا ذَا مَقْرَبَةٍ ﴿15﴾

به یتیمی خویشاوند،

أَوْ مِسْكِينًۭا ذَا مَتْرَبَةٍۢ ﴿16﴾

یا به تهیدستی خاک نشین که سخت بینواست.

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلْمَرْحَمَةِ ﴿17﴾

او علاوه بر این که بر آن گردنه گام ننهاده است، از کسانی نیست که ایمان آورده و یکدیگر را به صبر در راه خدا سفارش کرده و به بخشش به یتیمان و تهیدستان توصیه نموده‌اند.

أُو۟لَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ﴿18﴾

کسانی که این گونه‌اند خجستگانند.

وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا هُمْ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ﴿19﴾

و آنان که به آیات ما که نشانگر یکتایی در ربوبیّت است کافر شده‌اند تیره بختان ناخجسته‌اند.

عَلَيْهِمْ نَارٌۭ مُّؤْصَدَةٌۢ ﴿20﴾

که آتشی سربسته بر آنان احاطه خواهد داشت.