Al-Balad — Persian Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ لَآ أُقْسِمُ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ﴿1﴾

نه، سوگند به این بلد (مکّه معظّم و مسجد کعبه محترم).

وَأَنتَ حِلٌّۢ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ﴿2﴾

و حال آنکه تو (ای رسول گرامی) در این بلد منزل داری.

وَوَالِدٍۢ وَمَا وَلَدَ ﴿3﴾

و قسم به پدر (بزرگوار انسان، آدم صفی) و فرزندان (خدا پرست) او.

لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ فِى كَبَدٍ ﴿4﴾

که ما انسان را به حقیقت در رنج و مشقّت آفریدیم (و به بلا و محنتش آزمودیم).

أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌۭ ﴿5﴾

آیا انسان پندارد که هیچ کس بر او توانایی ندارد؟

يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًۭا لُّبَدًا ﴿6﴾

می‌گوید: من مال بسیاری تلف کردم.

أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ﴿7﴾

آیا پندارد احدی او را ندیده (و افکار و اعمال بدش را ندانسته و ریا و نفاقش را نمی‌داند).

أَلَمْ نَجْعَل لَّهُۥ عَيْنَيْنِ ﴿8﴾

آیا ما به او دو چشم عطا نکردیم؟

وَلِسَانًۭا وَشَفَتَيْنِ ﴿9﴾

و زبان و دو لب به او ندادیم؟

وَهَدَيْنَٰهُ ٱلنَّجْدَيْنِ ﴿10﴾

و راه خیر و شر را به او ننمودیم؟

فَلَا ٱقْتَحَمَ ٱلْعَقَبَةَ ﴿11﴾

باز هم به عقبه (تکلیف) تن در نداد.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْعَقَبَةُ ﴿12﴾

و چگونه توان دانست که آن عقبه (تکلیف و ایمان) چیست؟

فَكُّ رَقَبَةٍ ﴿13﴾

آن بنده (در راه خدا) آزاد کردن است.

أَوْ إِطْعَٰمٌۭ فِى يَوْمٍۢ ذِى مَسْغَبَةٍۢ ﴿14﴾

و طعام دادن در روز قحطی و گرسنگی است.

يَتِيمًۭا ذَا مَقْرَبَةٍ ﴿15﴾

به یتیم خویشاوندان خود.

أَوْ مِسْكِينًۭا ذَا مَتْرَبَةٍۢ ﴿16﴾

یا به فقیر مضطرّ خاک نشین.

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلْمَرْحَمَةِ ﴿17﴾

و آن گاه هم از آنان باشد که ایمان آورده و یکدیگر را به اهمیتت صبر و مهربانی با خلق سفارش می‌کنند.

أُو۟لَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ﴿18﴾

که آنها اهل یمین و سعادتند (و نامه عمل به دست راست گیرند).

وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا هُمْ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ﴿19﴾

و آنان که به آیات ما (قرآن و دیگر کتب آسمانی) کافر شدند آنها اهل شومی و شقاوتند (نامه عمل به دست چپ دارند).

عَلَيْهِمْ نَارٌۭ مُّؤْصَدَةٌۢ ﴿20﴾

بر آن کافران آتشی سر پوشیده (که از آن راه گریزی نیست) احاطه خواهد کرد.