بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلشَّمْسُ كُوِّرَتْ ﴿1﴾
فولادوند
آنگاه كه خورشيد به هم درپيچد،
Text size
Compare At-Takwir in Persian
Compare up to three translations verse by verse.
وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتْ ﴿2﴾
فولادوند
و آنگه كه ستارگان همىتيره شوند،
وَإِذَا ٱلْجِبَالُ سُيِّرَتْ ﴿3﴾
فولادوند
و آنگاه كه كوهها به رفتار آيند.
وَإِذَا ٱلْعِشَارُ عُطِّلَتْ ﴿4﴾
فولادوند
وقتى شتران ماده وانهاده شوند،
وَإِذَا ٱلْوُحُوشُ حُشِرَتْ ﴿5﴾
فولادوند
و آنگه كه وحوش را همىگرد آرند،
وَإِذَا ٱلْبِحَارُ سُجِّرَتْ ﴿6﴾
فولادوند
درياها آنگه كه جوشان گردند،
وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ ﴿7﴾
فولادوند
و آنگاه كه جانها به هم درپيوندند،
وَإِذَا ٱلْمَوْءُۥدَةُ سُئِلَتْ ﴿8﴾
فولادوند
پرسند چو زان دخترك زنده بهگور:
بِأَىِّ ذَنۢبٍۢ قُتِلَتْ ﴿9﴾
فولادوند
به كدامين گناه كشته شده است؟
وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتْ ﴿10﴾
فولادوند
و آنگاه كه نامهها زهم بگشايند،
وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتْ ﴿11﴾
فولادوند
و آنگاه كه آسمان زجا كنده شود،
وَإِذَا ٱلْجَحِيمُ سُعِّرَتْ ﴿12﴾
فولادوند
و آنگه كه جحيم را برافروزانند،
وَإِذَا ٱلْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ ﴿13﴾
فولادوند
و آنگه كه بهشت را فرا پيش آرند،
عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّآ أَحْضَرَتْ ﴿14﴾
فولادوند
هر نَفْس بداند چه فراهم ديده.
فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلْخُنَّسِ ﴿15﴾
فولادوند
نه، نه! سوگند به اختران گردان،
ٱلْجَوَارِ ٱلْكُنَّسِ ﴿16﴾
فولادوند
[كز ديده] نهان شوند و از نو آيند،
وَٱلَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ ﴿17﴾
فولادوند
سوگند به شب چون پشت گرداند،
وَٱلصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ ﴿18﴾
فولادوند
سوگند به صبح چون دميدن گيرد،
إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ ﴿19﴾
فولادوند
كه [قرآن] سخن فرشته بزرگوارى است.
ذِى قُوَّةٍ عِندَ ذِى ٱلْعَرْشِ مَكِينٍۢ ﴿20﴾
فولادوند
نيرومند [كه] پيش خداوند عرش، بلندپايگاه است.
مُّطَاعٍۢ ثَمَّ أَمِينٍۢ ﴿21﴾
فولادوند
در آنجا [هم] مطاع [و هم] امين است.
وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍۢ ﴿22﴾
فولادوند
و رفيق شما مجنون نيست؛
وَلَقَدْ رَءَاهُ بِٱلْأُفُقِ ٱلْمُبِينِ ﴿23﴾
فولادوند
و قطعاً آن [فرشته وحى] را در افق رخشان ديده.
وَمَا هُوَ عَلَى ٱلْغَيْبِ بِضَنِينٍۢ ﴿24﴾
فولادوند
و او در امر غيب بخيل نيست.
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَٰنٍۢ رَّجِيمٍۢ ﴿25﴾
فولادوند
و [قرآن] نيست سخن ديو رجيم.
فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ ﴿26﴾
فولادوند
پس به كجا مىرويد؟
إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَٰلَمِينَ ﴿27﴾
فولادوند
اين [سخن] بجز پندى براى عالميان نيست؛
لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ ﴿28﴾
فولادوند
براى هر يك از شما كه خواهد به راه راست رود.
وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿29﴾
فولادوند
و تا خدا، پروردگار جهانها، نخواهد، [شما نيز] نخواهيد خواست.