Al-Ma'arij — Persian Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ سَأَلَ سَآئِلٌۢ بِعَذَابٍۢ وَاقِعٍۢ ﴿1﴾

سؤال كننده‌اى [از كفار] عذابى حتمى را درخواست كرد

لِّلْكَٰفِرِينَ لَيْسَ لَهُۥ دَافِعٌۭ ﴿2﴾

كه مخصوص كافران است و دفع كننده‌اى ندارد

مِّنَ ٱللَّهِ ذِى ٱلْمَعَارِجِ ﴿3﴾

و از جانب خداى صاحب درجات است

تَعْرُجُ ٱلْمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيْهِ فِى يَوْمٍۢ كَانَ مِقْدَارُهُۥ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍۢ ﴿4﴾

فرشتگان و روح، در روزى كه مقدارش پنجاه هزار سال است به سوى او بالا مى‌روند

فَٱصْبِرْ صَبْرًۭا جَمِيلًا ﴿5﴾

پس صبرى زيبا پيشه كن

إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُۥ بَعِيدًۭا ﴿6﴾

همانا آنها آن [روز] را دور مى‌بينند

وَنَرَىٰهُ قَرِيبًۭا ﴿7﴾

و ما نزديكش مى‌بينيم

يَوْمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلْمُهْلِ ﴿8﴾

روزى كه آسمان چون فلز گداخته شود

وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ ﴿9﴾

و كوه‌ها چون پشم زده شده [متلاشى‌] گردد

وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمًۭا ﴿10﴾

و هيچ دوست صميمى از دوست صميمى [حال‌] نپرسد

يُبَصَّرُونَهُمْ ۚ يَوَدُّ ٱلْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِى مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍۭ بِبَنِيهِ ﴿11﴾

دوستان صميمى به آنها نشان داده مى‌شوند، [ولى هر كسى گرفتار كار خويش است.] گناهكار دوست مى‌دارد كه كاش براى رهايى از عذاب آن روز پسران خود را عوض دهد

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ ﴿12﴾

و [نيز] همسر و برادر خود را

وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِى تُـْٔوِيهِ ﴿13﴾

و اقوامش را كه به او پناه مى‌دادند

وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًۭا ثُمَّ يُنجِيهِ ﴿14﴾

و هر كه را كه در روى زمين است همه را [عوض مى‌داد] و آن‌گاه خود را [از عذاب‌] مى‌رهانيد

كَلَّآ ۖ إِنَّهَا لَظَىٰ ﴿15﴾

نه، هرگز [نجاتى در كار نيست‌]. همانا آن آتشى شعله‌ور است

نَزَّاعَةًۭ لِّلشَّوَىٰ ﴿16﴾

بركننده‌ى پوست سر و اندام است

تَدْعُوا۟ مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ ﴿17﴾

فرا مى‌خواند هر كه را پشت كرده و [از دعوت حق‌] روى برتافته

وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰٓ ﴿18﴾

و [مال‌] گردآورده و ذخيره نموده است

۞ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا ﴿19﴾

به راستى انسان بسيار حريص [و بى‌تاب‌] خلق شده است

إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعًۭا ﴿20﴾

چون آسيبى به او رسد بى‌تاب است

وَإِذَا مَسَّهُ ٱلْخَيْرُ مَنُوعًا ﴿21﴾

و چون خيرى به او رسد بخل ورز است

إِلَّا ٱلْمُصَلِّينَ ﴿22﴾

غير از نمازگزاران

ٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ دَآئِمُونَ ﴿23﴾

همان كسانى كه بر نمازشان پايدارند

وَٱلَّذِينَ فِىٓ أَمْوَٰلِهِمْ حَقٌّۭ مَّعْلُومٌۭ ﴿24﴾

و همانان كه در اموالشان حقى معين است

لِّلسَّآئِلِ وَٱلْمَحْرُومِ ﴿25﴾

براى سائل و محروم

وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿26﴾

و كسانى كه روز جزا را باور دارند

وَٱلَّذِينَ هُم مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ ﴿27﴾

و آنان كه از عذاب پروردگارشان بيمناكند

إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍۢ ﴿28﴾

چرا كه از عذاب پروردگارشان ايمنى نيست

وَٱلَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَٰفِظُونَ ﴿29﴾

و كسانى كه شرمگاه خود را حفظ كنند

إِلَّا عَلَىٰٓ أَزْوَٰجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَٰنُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ ﴿30﴾

مگر بر همسران خود يا كنيزانشان كه [در اين صورت‌] مورد نكوهش نيستند

فَمَنِ ٱبْتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْعَادُونَ ﴿31﴾

پس هر كه فراتر از اين جويد، آنها همان تجاوزكارانند

وَٱلَّذِينَ هُمْ لِأَمَٰنَٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَٰعُونَ ﴿32﴾

و كسانى كه امانت‌ها و پيمان خود را مراعات كنند

وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَٰدَٰتِهِمْ قَآئِمُونَ ﴿33﴾

و آنان كه بر شهادت‌هاى خود ايستاده‌اند

وَٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ ﴿34﴾

و كسانى كه بر نمازشان مواظبت دارند

أُو۟لَٰٓئِكَ فِى جَنَّٰتٍۢ مُّكْرَمُونَ ﴿35﴾

آنها هستند كه در باغ‌هايى [از بهشت‌] گرامى داشته مى‌شوند

فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ ﴿36﴾

پس چيست كافران را كه به سوى تو مى‌شتابند

عَنِ ٱلْيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ ﴿37﴾

دسته دسته از راست و چپ [هجوم مى‌آورند]

أَيَطْمَعُ كُلُّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ أَن يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍۢ ﴿38﴾

آيا هر كسى از آنها طمع دارد كه در بهشت پرنعمت در آورده شود

كَلَّآ ۖ إِنَّا خَلَقْنَٰهُم مِّمَّا يَعْلَمُونَ ﴿39﴾

حاشا! بى‌ترديد ما آنها را از آنچه مى‌دانند آفريده‌ايم

فَلَآ أُقْسِمُ بِرَبِّ ٱلْمَشَٰرِقِ وَٱلْمَغَٰرِبِ إِنَّا لَقَٰدِرُونَ ﴿40﴾

پس به پروردگار خاوران و باختران سوگند كه قطعا ما تواناييم

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيْرًۭا مِّنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ﴿41﴾

بر اين كه به جاى آنها بهتر از ايشان را بياوريم و ما عقب نمى‌افتيم

فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا۟ وَيَلْعَبُوا۟ حَتَّىٰ يُلَٰقُوا۟ يَوْمَهُمُ ٱلَّذِى يُوعَدُونَ ﴿42﴾

پس بگذارشان در باطل فرو روند و بازى كنند تا روزشان را كه وعده داده مى‌شوند ديدار كنند

يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ ٱلْأَجْدَاثِ سِرَاعًۭا كَأَنَّهُمْ إِلَىٰ نُصُبٍۢ يُوفِضُونَ ﴿43﴾

روزى كه از گورها شتابان برآيند، گويى كه [چون تيرى‌] به سوى نشانه‌ها مى‌دوند

خَٰشِعَةً أَبْصَٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌۭ ۚ ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلَّذِى كَانُوا۟ يُوعَدُونَ ﴿44﴾

در حالى كه ديدگانشان [هراسان‌] فرو افتاده، ذلت آنها را فرو گيرد. اين همان روزى است كه [به آن‌] وعده داده مى‌شدند