Al-Ma'arij — Persian Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ سَأَلَ سَآئِلٌۢ بِعَذَابٍۢ وَاقِعٍۢ ﴿1﴾

خواهنده‌اى عذابى رخ دادنى را طلب كرد

لِّلْكَٰفِرِينَ لَيْسَ لَهُۥ دَافِعٌۭ ﴿2﴾

كه براى كافران است [و] بازدارنده‌اى ندارد

مِّنَ ٱللَّهِ ذِى ٱلْمَعَارِجِ ﴿3﴾

از جانب خداوند صاحب درجات‌

تَعْرُجُ ٱلْمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيْهِ فِى يَوْمٍۢ كَانَ مِقْدَارُهُۥ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍۢ ﴿4﴾

كه فرشتگان و روح در روزى كه به اندازه پنجاه هزار سال [دنيوى‌] است به سوى او فرا مى‌روند

فَٱصْبِرْ صَبْرًۭا جَمِيلًا ﴿5﴾

پس صبرى نيكو پيشه كن‌

إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُۥ بَعِيدًۭا ﴿6﴾

آنان آن را دوردست مى‌بينند

وَنَرَىٰهُ قَرِيبًۭا ﴿7﴾

و ما نزديك مى‌بينيمش‌

يَوْمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلْمُهْلِ ﴿8﴾

روزى كه آسمان چون فلز گداخته شود

وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ ﴿9﴾

و كوهها همچون پشم رنگين گردد

وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمًۭا ﴿10﴾

و هيچ خويشاوندى از حال خويشاوندى نپرسد

يُبَصَّرُونَهُمْ ۚ يَوَدُّ ٱلْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِى مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍۭ بِبَنِيهِ ﴿11﴾

در حالى كه به همديگر نشان داده شوند، گناهكار آرزو كند كاش عذاب چنين روزى را،

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ ﴿12﴾

با فدا كردن پسرانش و همسرش و برادرش باز خرد

وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِى تُـْٔوِيهِ ﴿13﴾

همچنين خاندانش كه به او سر و سامان داده است‌

وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًۭا ثُمَّ يُنجِيهِ ﴿14﴾

همچنين هر كس كه در روى زمين است، آنگاه باز رهاندش‌

كَلَّآ ۖ إِنَّهَا لَظَىٰ ﴿15﴾

حاشا، آن آتشى زبانه‌زن است‌

نَزَّاعَةًۭ لِّلشَّوَىٰ ﴿16﴾

بركننده پوست سر

تَدْعُوا۟ مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ ﴿17﴾

كه هر كس را كه [به حق‌] پشت كرد و [از ايمان‌] روى گرداند، به خود مى‌خواند

وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰٓ ﴿18﴾

همان كسى كه مال اندوخت و جا به جا كرد

۞ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا ﴿19﴾

بى‌گمان انسان ناشكيب آفريده شده است‌

إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعًۭا ﴿20﴾

چون شر به او رسد، بى‌تاب است‌

وَإِذَا مَسَّهُ ٱلْخَيْرُ مَنُوعًا ﴿21﴾

و چون خير به او رسد، بازدارنده است‌

إِلَّا ٱلْمُصَلِّينَ ﴿22﴾

مگر نمازگزاران‌

ٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ دَآئِمُونَ ﴿23﴾

آنان كه در نمازهايشان پيگيرند

وَٱلَّذِينَ فِىٓ أَمْوَٰلِهِمْ حَقٌّۭ مَّعْلُومٌۭ ﴿24﴾

و كسانى كه در اموالشان حقى معين است‌

لِّلسَّآئِلِ وَٱلْمَحْرُومِ ﴿25﴾

براى خواهنده و بى‌بهره‌

وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿26﴾

و كسانى كه روز جزا را باور مى‌دارند

وَٱلَّذِينَ هُم مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ ﴿27﴾

و كسانى كه از عذاب پروردگارشان بيمناكند

إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍۢ ﴿28﴾

بى‌گمان عذاب پروردگارشان، بدون ايمنى است‌

وَٱلَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَٰفِظُونَ ﴿29﴾

و كسانى كه ناموسشان را حفظ مى‌كنند

إِلَّا عَلَىٰٓ أَزْوَٰجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَٰنُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ ﴿30﴾

مگر در برابر همسرانشان يا ملك يمينهايشان، كه در اين صورت سرزنش ناپذيرند

فَمَنِ ٱبْتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْعَادُونَ ﴿31﴾

پس هر كس فراتر از اين بجويد، آنانند كه تجاوزكارند

وَٱلَّذِينَ هُمْ لِأَمَٰنَٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَٰعُونَ ﴿32﴾

و كسانى كه در برابر امانتها و پيمانهايشان رعايتگرند

وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَٰدَٰتِهِمْ قَآئِمُونَ ﴿33﴾

و كسانى كه در مقام گواهى دادنهايشان ايستاده‌اند

وَٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ ﴿34﴾

و كسانى كه بر نمازهايشان مواظبند

أُو۟لَٰٓئِكَ فِى جَنَّٰتٍۢ مُّكْرَمُونَ ﴿35﴾

اينان در بوستانهايى، گرامى داشته شده‌اند

فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ ﴿36﴾

پس كافران را چه مى‌شود كه به سوى تو شتابانند

عَنِ ٱلْيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ ﴿37﴾

از جانب راست و از جانب چپ، گروه در گروه‌

أَيَطْمَعُ كُلُّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ أَن يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍۢ ﴿38﴾

آيا هر كدام از آنان طمع مى‌برد كه به بهشت پرناز و نعمت درآورده شود

كَلَّآ ۖ إِنَّا خَلَقْنَٰهُم مِّمَّا يَعْلَمُونَ ﴿39﴾

حاشا ما ايشان را از آنچه مى‌دانند آفريده‌ايم‌

فَلَآ أُقْسِمُ بِرَبِّ ٱلْمَشَٰرِقِ وَٱلْمَغَٰرِبِ إِنَّا لَقَٰدِرُونَ ﴿40﴾

به پروردگار مشرق‌ها و مغرب‌ها سوگند مى‌خورم كه ما تواناييم‌

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيْرًۭا مِّنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ﴿41﴾

كه بهتر از آنان را جانشين آنان سازيم و ما درمانده نيستيم‌

فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا۟ وَيَلْعَبُوا۟ حَتَّىٰ يُلَٰقُوا۟ يَوْمَهُمُ ٱلَّذِى يُوعَدُونَ ﴿42﴾

پس بگذارشان تا ژاژخايى و بازيگوشى كنند تا به ديدار آن روزشان كه وعده‌اش را به ايشان داده‌اند، برسند

يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ ٱلْأَجْدَاثِ سِرَاعًۭا كَأَنَّهُمْ إِلَىٰ نُصُبٍۢ يُوفِضُونَ ﴿43﴾

روزى كه از گورها بيرون شتابند، گويى به سوى [قربانگاه‌] بتان مى‌شتابند

خَٰشِعَةً أَبْصَٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌۭ ۚ ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلَّذِى كَانُوا۟ يُوعَدُونَ ﴿44﴾

ديدگانشان از [ترس‌] فرو افتاده باشد، غبار خفت و خوارى بر رخسارشان نشسته، اين همان روزى است كه به آنان وعده داده بودند