بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ سَأَلَ سَآئِلٌۢ بِعَذَابٍۢ وَاقِعٍۢ ﴿1﴾
بهرام پور
سؤال كنندهاى [از كفار] عذابى حتمى را درخواست كرد
لِّلْكَٰفِرِينَ لَيْسَ لَهُۥ دَافِعٌۭ ﴿2﴾
بهرام پور
كه مخصوص كافران است و دفع كنندهاى ندارد
مِّنَ ٱللَّهِ ذِى ٱلْمَعَارِجِ ﴿3﴾
بهرام پور
و از جانب خداى صاحب درجات است
تَعْرُجُ ٱلْمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيْهِ فِى يَوْمٍۢ كَانَ مِقْدَارُهُۥ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍۢ ﴿4﴾
بهرام پور
فرشتگان و روح، در روزى كه مقدارش پنجاه هزار سال است به سوى او بالا مىروند
فَٱصْبِرْ صَبْرًۭا جَمِيلًا ﴿5﴾
بهرام پور
پس صبرى زيبا پيشه كن
إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُۥ بَعِيدًۭا ﴿6﴾
بهرام پور
همانا آنها آن [روز] را دور مىبينند
وَنَرَىٰهُ قَرِيبًۭا ﴿7﴾
بهرام پور
و ما نزديكش مىبينيم
يَوْمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلْمُهْلِ ﴿8﴾
بهرام پور
روزى كه آسمان چون فلز گداخته شود
وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ ﴿9﴾
بهرام پور
و كوهها چون پشم زده شده [متلاشى] گردد
وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمًۭا ﴿10﴾
بهرام پور
و هيچ دوست صميمى از دوست صميمى [حال] نپرسد
يُبَصَّرُونَهُمْ ۚ يَوَدُّ ٱلْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِى مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍۭ بِبَنِيهِ ﴿11﴾
بهرام پور
دوستان صميمى به آنها نشان داده مىشوند، [ولى هر كسى گرفتار كار خويش است.] گناهكار دوست مىدارد كه كاش براى رهايى از عذاب آن روز پسران خود را عوض دهد
وَصَٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ ﴿12﴾
بهرام پور
و [نيز] همسر و برادر خود را
وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِى تُـْٔوِيهِ ﴿13﴾
بهرام پور
و اقوامش را كه به او پناه مىدادند
وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًۭا ثُمَّ يُنجِيهِ ﴿14﴾
بهرام پور
و هر كه را كه در روى زمين است همه را [عوض مىداد] و آنگاه خود را [از عذاب] مىرهانيد
كَلَّآ ۖ إِنَّهَا لَظَىٰ ﴿15﴾
بهرام پور
نه، هرگز [نجاتى در كار نيست]. همانا آن آتشى شعلهور است
نَزَّاعَةًۭ لِّلشَّوَىٰ ﴿16﴾
بهرام پور
بركنندهى پوست سر و اندام است
تَدْعُوا۟ مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ ﴿17﴾
بهرام پور
فرا مىخواند هر كه را پشت كرده و [از دعوت حق] روى برتافته
وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰٓ ﴿18﴾
بهرام پور
و [مال] گردآورده و ذخيره نموده است
۞ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا ﴿19﴾
بهرام پور
به راستى انسان بسيار حريص [و بىتاب] خلق شده است
إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعًۭا ﴿20﴾
بهرام پور
چون آسيبى به او رسد بىتاب است
وَإِذَا مَسَّهُ ٱلْخَيْرُ مَنُوعًا ﴿21﴾
بهرام پور
و چون خيرى به او رسد بخل ورز است
إِلَّا ٱلْمُصَلِّينَ ﴿22﴾
بهرام پور
غير از نمازگزاران
ٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ دَآئِمُونَ ﴿23﴾
بهرام پور
همان كسانى كه بر نمازشان پايدارند
وَٱلَّذِينَ فِىٓ أَمْوَٰلِهِمْ حَقٌّۭ مَّعْلُومٌۭ ﴿24﴾
بهرام پور
و همانان كه در اموالشان حقى معين است
لِّلسَّآئِلِ وَٱلْمَحْرُومِ ﴿25﴾
بهرام پور
براى سائل و محروم
وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿26﴾
بهرام پور
و كسانى كه روز جزا را باور دارند
وَٱلَّذِينَ هُم مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ ﴿27﴾
بهرام پور
و آنان كه از عذاب پروردگارشان بيمناكند
إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍۢ ﴿28﴾
بهرام پور
چرا كه از عذاب پروردگارشان ايمنى نيست
وَٱلَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَٰفِظُونَ ﴿29﴾
بهرام پور
و كسانى كه شرمگاه خود را حفظ كنند
إِلَّا عَلَىٰٓ أَزْوَٰجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَٰنُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ ﴿30﴾
بهرام پور
مگر بر همسران خود يا كنيزانشان كه [در اين صورت] مورد نكوهش نيستند
فَمَنِ ٱبْتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْعَادُونَ ﴿31﴾
بهرام پور
پس هر كه فراتر از اين جويد، آنها همان تجاوزكارانند
وَٱلَّذِينَ هُمْ لِأَمَٰنَٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَٰعُونَ ﴿32﴾
بهرام پور
و كسانى كه امانتها و پيمان خود را مراعات كنند
وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَٰدَٰتِهِمْ قَآئِمُونَ ﴿33﴾
بهرام پور
و آنان كه بر شهادتهاى خود ايستادهاند
وَٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ ﴿34﴾
بهرام پور
و كسانى كه بر نمازشان مواظبت دارند
أُو۟لَٰٓئِكَ فِى جَنَّٰتٍۢ مُّكْرَمُونَ ﴿35﴾
بهرام پور
آنها هستند كه در باغهايى [از بهشت] گرامى داشته مىشوند
فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ ﴿36﴾
بهرام پور
پس چيست كافران را كه به سوى تو مىشتابند
عَنِ ٱلْيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ ﴿37﴾
بهرام پور
دسته دسته از راست و چپ [هجوم مىآورند]
أَيَطْمَعُ كُلُّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ أَن يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍۢ ﴿38﴾
بهرام پور
آيا هر كسى از آنها طمع دارد كه در بهشت پرنعمت در آورده شود
كَلَّآ ۖ إِنَّا خَلَقْنَٰهُم مِّمَّا يَعْلَمُونَ ﴿39﴾
بهرام پور
حاشا! بىترديد ما آنها را از آنچه مىدانند آفريدهايم
فَلَآ أُقْسِمُ بِرَبِّ ٱلْمَشَٰرِقِ وَٱلْمَغَٰرِبِ إِنَّا لَقَٰدِرُونَ ﴿40﴾
بهرام پور
پس به پروردگار خاوران و باختران سوگند كه قطعا ما تواناييم
عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيْرًۭا مِّنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ﴿41﴾
بهرام پور
بر اين كه به جاى آنها بهتر از ايشان را بياوريم و ما عقب نمىافتيم
فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا۟ وَيَلْعَبُوا۟ حَتَّىٰ يُلَٰقُوا۟ يَوْمَهُمُ ٱلَّذِى يُوعَدُونَ ﴿42﴾
بهرام پور
پس بگذارشان در باطل فرو روند و بازى كنند تا روزشان را كه وعده داده مىشوند ديدار كنند
يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ ٱلْأَجْدَاثِ سِرَاعًۭا كَأَنَّهُمْ إِلَىٰ نُصُبٍۢ يُوفِضُونَ ﴿43﴾
بهرام پور
روزى كه از گورها شتابان برآيند، گويى كه [چون تيرى] به سوى نشانهها مىدوند
خَٰشِعَةً أَبْصَٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌۭ ۚ ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلَّذِى كَانُوا۟ يُوعَدُونَ ﴿44﴾
بهرام پور
در حالى كه ديدگانشان [هراسان] فرو افتاده، ذلت آنها را فرو گيرد. اين همان روزى است كه [به آن] وعده داده مىشدند