Al-Ghashiyah — Persian Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلْغَٰشِيَةِ ﴿1﴾

آيا خبر آن پوشنده فراگير- يعنى رستاخيز- به تو رسيده است؟

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ خَٰشِعَةٌ ﴿2﴾

رويهايى در آن روز فروشكسته‌اند- ترسناك و خوارند-.

عَامِلَةٌۭ نَّاصِبَةٌۭ ﴿3﴾

كوشنده‌اند- در اين جهان- و رنج كشنده- در آن جهان-.

تَصْلَىٰ نَارًا حَامِيَةًۭ ﴿4﴾

در آتشى سخت سوزنده در آيند- يا به آتشى سخت سوزنده بسوزند-.

تُسْقَىٰ مِنْ عَيْنٍ ءَانِيَةٍۢ ﴿5﴾

از چشمه‌اى بسيار گرم آبشان دهند.

لَّيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٍۢ ﴿6﴾

آنها را هيچ خوردنى نيست مگر خار درشت تلخ- كه هيچ چارپايى نمى‌خورد-،

لَّا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِى مِن جُوعٍۢ ﴿7﴾

كه نه فربه مى‌كند و نه از گرسنگى سودى دهد- گرسنگى را از ميان نمى‌برد-.

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ نَّاعِمَةٌۭ ﴿8﴾

رويهايى در آن روز تازه و نازنده- به نعمت- باشند

لِّسَعْيِهَا رَاضِيَةٌۭ ﴿9﴾

از كردار خود خشنود

فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍۢ ﴿10﴾

در بهشتى برين.

لَّا تَسْمَعُ فِيهَا لَٰغِيَةًۭ ﴿11﴾

در آنجا سخن بيهوده و ياوه نشنوند.

فِيهَا عَيْنٌۭ جَارِيَةٌۭ ﴿12﴾

در آنجا چشمه‌اى روان باشد.

فِيهَا سُرُرٌۭ مَّرْفُوعَةٌۭ ﴿13﴾

در آنجا تختهايى است بلند.

وَأَكْوَابٌۭ مَّوْضُوعَةٌۭ ﴿14﴾

و سبوهايى نهاده- سرشار از مىْ-،

وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌۭ ﴿15﴾

و بالشهايى به رديف چيده،

وَزَرَابِىُّ مَبْثُوثَةٌ ﴿16﴾

و فرشهايى گسترده.

أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ ﴿17﴾

پس آيا به شتر نمى‌نگرند كه چگونه آفريده شده؟

وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيْفَ رُفِعَتْ ﴿18﴾

و به آسمان كه چگونه برافراشته شده؟

وَإِلَى ٱلْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ ﴿19﴾

و به كوه‌ها كه چگونه نهاده شده و استوار گشته؟

وَإِلَى ٱلْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ ﴿20﴾

و به زمين كه چگونه گسترانيده شده؟

فَذَكِّرْ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٌۭ ﴿21﴾

پس يادآورى كن و پند ده كه تو يادآور و پنددهنده‌اى و بس.

لَّسْتَ عَلَيْهِم بِمُصَيْطِرٍ ﴿22﴾

بر آنان گماشته و چيره نيستى.

إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ ﴿23﴾

مگر آن كس را كه پشت كرد و كفر ورزيد- كه او را سود نكند-.

فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَكْبَرَ ﴿24﴾

پس خدا او را عذاب كند بزرگترين عذاب.

إِنَّ إِلَيْنَآ إِيَابَهُمْ ﴿25﴾

همانا بازگشتشان به سوى ماست.

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُم ﴿26﴾

آنگاه حسابشان بر ماست.