بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلْغَٰشِيَةِ ﴿1﴾
مجتبوی
آيا خبر آن پوشنده فراگير- يعنى رستاخيز- به تو رسيده است؟
Text size
Compare Al-Ghashiyah in Persian
Compare up to three translations verse by verse.
وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ خَٰشِعَةٌ ﴿2﴾
مجتبوی
رويهايى در آن روز فروشكستهاند- ترسناك و خوارند-.
عَامِلَةٌۭ نَّاصِبَةٌۭ ﴿3﴾
مجتبوی
كوشندهاند- در اين جهان- و رنج كشنده- در آن جهان-.
تَصْلَىٰ نَارًا حَامِيَةًۭ ﴿4﴾
مجتبوی
در آتشى سخت سوزنده در آيند- يا به آتشى سخت سوزنده بسوزند-.
تُسْقَىٰ مِنْ عَيْنٍ ءَانِيَةٍۢ ﴿5﴾
مجتبوی
از چشمهاى بسيار گرم آبشان دهند.
لَّيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٍۢ ﴿6﴾
مجتبوی
آنها را هيچ خوردنى نيست مگر خار درشت تلخ- كه هيچ چارپايى نمىخورد-،
لَّا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِى مِن جُوعٍۢ ﴿7﴾
مجتبوی
كه نه فربه مىكند و نه از گرسنگى سودى دهد- گرسنگى را از ميان نمىبرد-.
وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ نَّاعِمَةٌۭ ﴿8﴾
مجتبوی
رويهايى در آن روز تازه و نازنده- به نعمت- باشند
لِّسَعْيِهَا رَاضِيَةٌۭ ﴿9﴾
مجتبوی
از كردار خود خشنود
فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍۢ ﴿10﴾
مجتبوی
در بهشتى برين.
لَّا تَسْمَعُ فِيهَا لَٰغِيَةًۭ ﴿11﴾
مجتبوی
در آنجا سخن بيهوده و ياوه نشنوند.
فِيهَا عَيْنٌۭ جَارِيَةٌۭ ﴿12﴾
مجتبوی
در آنجا چشمهاى روان باشد.
فِيهَا سُرُرٌۭ مَّرْفُوعَةٌۭ ﴿13﴾
مجتبوی
در آنجا تختهايى است بلند.
وَأَكْوَابٌۭ مَّوْضُوعَةٌۭ ﴿14﴾
مجتبوی
و سبوهايى نهاده- سرشار از مىْ-،
وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌۭ ﴿15﴾
مجتبوی
و بالشهايى به رديف چيده،
وَزَرَابِىُّ مَبْثُوثَةٌ ﴿16﴾
مجتبوی
و فرشهايى گسترده.
أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ ﴿17﴾
مجتبوی
پس آيا به شتر نمىنگرند كه چگونه آفريده شده؟
وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيْفَ رُفِعَتْ ﴿18﴾
مجتبوی
و به آسمان كه چگونه برافراشته شده؟
وَإِلَى ٱلْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ ﴿19﴾
مجتبوی
و به كوهها كه چگونه نهاده شده و استوار گشته؟
وَإِلَى ٱلْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ ﴿20﴾
مجتبوی
و به زمين كه چگونه گسترانيده شده؟
فَذَكِّرْ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٌۭ ﴿21﴾
مجتبوی
پس يادآورى كن و پند ده كه تو يادآور و پنددهندهاى و بس.
لَّسْتَ عَلَيْهِم بِمُصَيْطِرٍ ﴿22﴾
مجتبوی
بر آنان گماشته و چيره نيستى.
إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ ﴿23﴾
مجتبوی
مگر آن كس را كه پشت كرد و كفر ورزيد- كه او را سود نكند-.
فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَكْبَرَ ﴿24﴾
مجتبوی
پس خدا او را عذاب كند بزرگترين عذاب.
إِنَّ إِلَيْنَآ إِيَابَهُمْ ﴿25﴾
مجتبوی
همانا بازگشتشان به سوى ماست.
ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُم ﴿26﴾
مجتبوی
آنگاه حسابشان بر ماست.