Al-Ghashiyah — Persian Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلْغَٰشِيَةِ ﴿1﴾

آیا خبر آن رویداد فراگیر به تو رسیده است؟

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ خَٰشِعَةٌ ﴿2﴾

روزی که آن حادثه رخ دهد، گروهی خوار و زبونند و آثار خواری در چهره هایشان نمایان است.

عَامِلَةٌۭ نَّاصِبَةٌۭ ﴿3﴾

آنان در دنیا تلاش بیهوده کرده و رنج و محنت کشیده‌اند.

تَصْلَىٰ نَارًا حَامِيَةًۭ ﴿4﴾

و آن روز به آتش سوزان در می‌آیند و در آن ماندگارند.

تُسْقَىٰ مِنْ عَيْنٍ ءَانِيَةٍۢ ﴿5﴾

از چشمه‌ای داغ به آنان می‌نوشانند،

لَّيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٍۢ ﴿6﴾

و غذایی جز خارِ خشکیده ندارند،

لَّا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِى مِن جُوعٍۢ ﴿7﴾

غذایی که نه فربه می‌سازد و نه گرسنگی را چاره می‌کند.

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ نَّاعِمَةٌۭ ﴿8﴾

آن روز گروهی نیز خرّم و شادابند،

لِّسَعْيِهَا رَاضِيَةٌۭ ﴿9﴾

و از تلاشی که در دنیا کرده‌اند خشنودند.

فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍۢ ﴿10﴾

در بهشتی برین جای خواهند گرفت.

لَّا تَسْمَعُ فِيهَا لَٰغِيَةًۭ ﴿11﴾

در آن جا سخن بیهوده ای نمی‌شنوند.

فِيهَا عَيْنٌۭ جَارِيَةٌۭ ﴿12﴾

در آن جا چشمه‌هایی است روان.

فِيهَا سُرُرٌۭ مَّرْفُوعَةٌۭ ﴿13﴾

در آن جاست تخت‌هایی بلند.

وَأَكْوَابٌۭ مَّوْضُوعَةٌۭ ﴿14﴾

و تنگ‌هایی نهاده شده،

وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌۭ ﴿15﴾

و بالش‌هایی کنار هم چیده،

وَزَرَابِىُّ مَبْثُوثَةٌ ﴿16﴾

و فرش‌هایی فاخر و گسترده.

أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ ﴿17﴾

آیا برای این که به تدبیر خدا پی ببرند، به شتران نمی‌نگرند که چگونه آفریده شده‌اند؟

وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيْفَ رُفِعَتْ ﴿18﴾

و به آسمان نمی‌نگرند که چگونه برافراشته شده است؟

وَإِلَى ٱلْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ ﴿19﴾

و به کوه‌ها نمی‌نگرند که چگونه روی زمین قرار داده شده‌اند؟

وَإِلَى ٱلْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ ﴿20﴾

و به زمین نمی‌نگرند که چگونه گسترده و هموار شده است؟

فَذَكِّرْ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٌۭ ﴿21﴾

پس ربوبیّت بی همتای خدا و روز جزا را به مردم تذکّر ده که تو فقط تذکّردهنده‌ای.

لَّسْتَ عَلَيْهِم بِمُصَيْطِرٍ ﴿22﴾

تو بر آنان چیره نیستی.

إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ ﴿23﴾

آری، پیوسته همگان را تذکّر ده، مگر کسی را که از تذکّر تو روی برتابد و کفر ورزد،

فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَكْبَرَ ﴿24﴾

که خدا او را به بزرگترین عذاب کیفر خواهد داد.

إِنَّ إِلَيْنَآ إِيَابَهُمْ ﴿25﴾

همانا بازگشت مردم به سوی ماست.

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُم ﴿26﴾

آن گاه حساب اعمالشان برعهده ما خواهد بود.