بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ سَأَلَ سَآئِلٌۢ بِعَذَابٍۢ وَاقِعٍۢ ﴿1﴾
خرمشاهی
خواهندهاى عذابى رخ دادنى را طلب كرد
لِّلْكَٰفِرِينَ لَيْسَ لَهُۥ دَافِعٌۭ ﴿2﴾
خرمشاهی
كه براى كافران است [و] بازدارندهاى ندارد
مِّنَ ٱللَّهِ ذِى ٱلْمَعَارِجِ ﴿3﴾
خرمشاهی
از جانب خداوند صاحب درجات
تَعْرُجُ ٱلْمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيْهِ فِى يَوْمٍۢ كَانَ مِقْدَارُهُۥ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍۢ ﴿4﴾
خرمشاهی
كه فرشتگان و روح در روزى كه به اندازه پنجاه هزار سال [دنيوى] است به سوى او فرا مىروند
فَٱصْبِرْ صَبْرًۭا جَمِيلًا ﴿5﴾
خرمشاهی
پس صبرى نيكو پيشه كن
إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُۥ بَعِيدًۭا ﴿6﴾
خرمشاهی
آنان آن را دوردست مىبينند
وَنَرَىٰهُ قَرِيبًۭا ﴿7﴾
خرمشاهی
و ما نزديك مىبينيمش
يَوْمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلْمُهْلِ ﴿8﴾
خرمشاهی
روزى كه آسمان چون فلز گداخته شود
وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ ﴿9﴾
خرمشاهی
و كوهها همچون پشم رنگين گردد
وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمًۭا ﴿10﴾
خرمشاهی
و هيچ خويشاوندى از حال خويشاوندى نپرسد
يُبَصَّرُونَهُمْ ۚ يَوَدُّ ٱلْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِى مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍۭ بِبَنِيهِ ﴿11﴾
خرمشاهی
در حالى كه به همديگر نشان داده شوند، گناهكار آرزو كند كاش عذاب چنين روزى را،
وَصَٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ ﴿12﴾
خرمشاهی
با فدا كردن پسرانش و همسرش و برادرش باز خرد
وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِى تُـْٔوِيهِ ﴿13﴾
خرمشاهی
همچنين خاندانش كه به او سر و سامان داده است
وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًۭا ثُمَّ يُنجِيهِ ﴿14﴾
خرمشاهی
همچنين هر كس كه در روى زمين است، آنگاه باز رهاندش
كَلَّآ ۖ إِنَّهَا لَظَىٰ ﴿15﴾
خرمشاهی
حاشا، آن آتشى زبانهزن است
نَزَّاعَةًۭ لِّلشَّوَىٰ ﴿16﴾
تَدْعُوا۟ مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ ﴿17﴾
خرمشاهی
كه هر كس را كه [به حق] پشت كرد و [از ايمان] روى گرداند، به خود مىخواند
وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰٓ ﴿18﴾
خرمشاهی
همان كسى كه مال اندوخت و جا به جا كرد
۞ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا ﴿19﴾
خرمشاهی
بىگمان انسان ناشكيب آفريده شده است
إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعًۭا ﴿20﴾
خرمشاهی
چون شر به او رسد، بىتاب است
وَإِذَا مَسَّهُ ٱلْخَيْرُ مَنُوعًا ﴿21﴾
خرمشاهی
و چون خير به او رسد، بازدارنده است
إِلَّا ٱلْمُصَلِّينَ ﴿22﴾
ٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ دَآئِمُونَ ﴿23﴾
خرمشاهی
آنان كه در نمازهايشان پيگيرند
وَٱلَّذِينَ فِىٓ أَمْوَٰلِهِمْ حَقٌّۭ مَّعْلُومٌۭ ﴿24﴾
خرمشاهی
و كسانى كه در اموالشان حقى معين است
لِّلسَّآئِلِ وَٱلْمَحْرُومِ ﴿25﴾
خرمشاهی
براى خواهنده و بىبهره
وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿26﴾
خرمشاهی
و كسانى كه روز جزا را باور مىدارند
وَٱلَّذِينَ هُم مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ ﴿27﴾
خرمشاهی
و كسانى كه از عذاب پروردگارشان بيمناكند
إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍۢ ﴿28﴾
خرمشاهی
بىگمان عذاب پروردگارشان، بدون ايمنى است
وَٱلَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَٰفِظُونَ ﴿29﴾
خرمشاهی
و كسانى كه ناموسشان را حفظ مىكنند
إِلَّا عَلَىٰٓ أَزْوَٰجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَٰنُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ ﴿30﴾
خرمشاهی
مگر در برابر همسرانشان يا ملك يمينهايشان، كه در اين صورت سرزنش ناپذيرند
فَمَنِ ٱبْتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْعَادُونَ ﴿31﴾
خرمشاهی
پس هر كس فراتر از اين بجويد، آنانند كه تجاوزكارند
وَٱلَّذِينَ هُمْ لِأَمَٰنَٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَٰعُونَ ﴿32﴾
خرمشاهی
و كسانى كه در برابر امانتها و پيمانهايشان رعايتگرند
وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَٰدَٰتِهِمْ قَآئِمُونَ ﴿33﴾
خرمشاهی
و كسانى كه در مقام گواهى دادنهايشان ايستادهاند
وَٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ ﴿34﴾
خرمشاهی
و كسانى كه بر نمازهايشان مواظبند
أُو۟لَٰٓئِكَ فِى جَنَّٰتٍۢ مُّكْرَمُونَ ﴿35﴾
خرمشاهی
اينان در بوستانهايى، گرامى داشته شدهاند
فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ ﴿36﴾
خرمشاهی
پس كافران را چه مىشود كه به سوى تو شتابانند
عَنِ ٱلْيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ ﴿37﴾
خرمشاهی
از جانب راست و از جانب چپ، گروه در گروه
أَيَطْمَعُ كُلُّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ أَن يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍۢ ﴿38﴾
خرمشاهی
آيا هر كدام از آنان طمع مىبرد كه به بهشت پرناز و نعمت درآورده شود
كَلَّآ ۖ إِنَّا خَلَقْنَٰهُم مِّمَّا يَعْلَمُونَ ﴿39﴾
خرمشاهی
حاشا ما ايشان را از آنچه مىدانند آفريدهايم
فَلَآ أُقْسِمُ بِرَبِّ ٱلْمَشَٰرِقِ وَٱلْمَغَٰرِبِ إِنَّا لَقَٰدِرُونَ ﴿40﴾
خرمشاهی
به پروردگار مشرقها و مغربها سوگند مىخورم كه ما تواناييم
عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيْرًۭا مِّنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ﴿41﴾
خرمشاهی
كه بهتر از آنان را جانشين آنان سازيم و ما درمانده نيستيم
فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا۟ وَيَلْعَبُوا۟ حَتَّىٰ يُلَٰقُوا۟ يَوْمَهُمُ ٱلَّذِى يُوعَدُونَ ﴿42﴾
خرمشاهی
پس بگذارشان تا ژاژخايى و بازيگوشى كنند تا به ديدار آن روزشان كه وعدهاش را به ايشان دادهاند، برسند
يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ ٱلْأَجْدَاثِ سِرَاعًۭا كَأَنَّهُمْ إِلَىٰ نُصُبٍۢ يُوفِضُونَ ﴿43﴾
خرمشاهی
روزى كه از گورها بيرون شتابند، گويى به سوى [قربانگاه] بتان مىشتابند
خَٰشِعَةً أَبْصَٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌۭ ۚ ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلَّذِى كَانُوا۟ يُوعَدُونَ ﴿44﴾
خرمشاهی
ديدگانشان از [ترس] فرو افتاده باشد، غبار خفت و خوارى بر رخسارشان نشسته، اين همان روزى است كه به آنان وعده داده بودند