Ar-Rahman — Persian Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱلرَّحْمَٰنُ ﴿1﴾

خداى رحمان،

عَلَّمَ ٱلْقُرْءَانَ ﴿2﴾

قرآن را آموخت- به پيامبر

خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ ﴿3﴾

انسان را بيافريد

عَلَّمَهُ ٱلْبَيَانَ ﴿4﴾

او را سخن‌گفتن آموخت.

ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ بِحُسْبَانٍۢ ﴿5﴾

خورشيد و ماه به حساب [معينى‌] در كارند.

وَٱلنَّجْمُ وَٱلشَّجَرُ يَسْجُدَانِ ﴿6﴾

و گياه- گياه بى‌ساقه- و درخت سجده مى‌آرند.

وَٱلسَّمَآءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ ٱلْمِيزَانَ ﴿7﴾

و آسمان را برافراشت و ترازو را- در ميان بندگان- بنهاد،

أَلَّا تَطْغَوْا۟ فِى ٱلْمِيزَانِ ﴿8﴾

كه در ترازو از حد مگذريد- تجاوز و خيانت مكنيد-.

وَأَقِيمُوا۟ ٱلْوَزْنَ بِٱلْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا۟ ٱلْمِيزَانَ ﴿9﴾

و سنجش را به داد و انصاف برپا داريد- ترازو را راست داريد- و ترازو را مكاهيد- در سنجيدن و وزن‌كردن با كم‌دادن خيانت مكنيد-.

وَٱلْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ ﴿10﴾

و زمين را براى آدميان بنهاد.

فِيهَا فَٰكِهَةٌۭ وَٱلنَّخْلُ ذَاتُ ٱلْأَكْمَامِ ﴿11﴾

در آن ميوه‌هاست و خرمابنهاى غلاف‌دار- كه ميوه‌اش در غلاف است-.

وَٱلْحَبُّ ذُو ٱلْعَصْفِ وَٱلرَّيْحَانُ ﴿12﴾

و دانه‌هاى با برگ و كاه، و گياهان خوشبو.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿13﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را [اى پريان و آدميان،] دروغ مى‌انگاريد؟

خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ مِن صَلْصَٰلٍۢ كَٱلْفَخَّارِ ﴿14﴾

آدمى را از گِلى خشك مانند سفال- گِل پخته كوزه‌گران- بيافريد.

وَخَلَقَ ٱلْجَآنَّ مِن مَّارِجٍۢ مِّن نَّارٍۢ ﴿15﴾

و پريان را از زبانه آتشى بى‌دود آفريد.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿16﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

رَبُّ ٱلْمَشْرِقَيْنِ وَرَبُّ ٱلْمَغْرِبَيْنِ ﴿17﴾

خداوند دوخاور و خداوند دو باختر.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿18﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

مَرَجَ ٱلْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيَانِ ﴿19﴾

آن دو دريا- آب شيرين و آب شور- را راه داد كه به هم رسند.

بَيْنَهُمَا بَرْزَخٌۭ لَّا يَبْغِيَانِ ﴿20﴾

ميان آن دو حائلى است تا از حد نگذرند- به هم نياميزند-.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿21﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

يَخْرُجُ مِنْهُمَا ٱللُّؤْلُؤُ وَٱلْمَرْجَانُ ﴿22﴾

از آن دو [دريا] مرواريد درشت و خرد بيرون مى‌آيد.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿23﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌پنداريد؟

وَلَهُ ٱلْجَوَارِ ٱلْمُنشَـَٔاتُ فِى ٱلْبَحْرِ كَٱلْأَعْلَٰمِ ﴿24﴾

و او راست كشتيهاى روان‌شده- يا بادبان برافراشته- در دريا همچون كوه‌ها- در بزرگى-.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿25﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍۢ ﴿26﴾

هر كه بر روى آن

وَيَبْقَىٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو ٱلْجَلَٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ ﴿27﴾

و ذات پروردگار تو، آن خداوند شكوه و ارجمندى، بماند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿28﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

يَسْـَٔلُهُۥ مَن فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِى شَأْنٍۢ ﴿29﴾

هر كه در آسمانها و زمين است از او [حاجت‌] مى‌خواهند هر روز وى در كارى است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿30﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَ ٱلثَّقَلَانِ ﴿31﴾

اى پريان و آدميان، زودا كه به [حساب‌] شما پردازيم.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿32﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌پنداريد؟

يَٰمَعْشَرَ ٱلْجِنِّ وَٱلْإِنسِ إِنِ ٱسْتَطَعْتُمْ أَن تَنفُذُوا۟ مِنْ أَقْطَارِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ فَٱنفُذُوا۟ ۚ لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَٰنٍۢ ﴿33﴾

اى گروه پريان و آدميان، اگر توانيد از مرزهاى آسمانها و زمين بگذريد- تا از حكم و قضاى من بگريزيد- پس بگذريد، نتوانيد گذشت مگر به توان و نيرويى- كه آن را نداريد-.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿34﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

يُرْسَلُ عَلَيْكُمَا شُوَاظٌۭ مِّن نَّارٍۢ وَنُحَاسٌۭ فَلَا تَنتَصِرَانِ ﴿35﴾

بر شما پاره‌اى از آتش و دودى- يا مسى گداخته- فرستاده شود پس دفاع از يكديگر نتوانيد.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿36﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

فَإِذَا ٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ وَرْدَةًۭ كَٱلدِّهَانِ ﴿37﴾

پس آنگاه كه آسمان شكافته شود، و همچون اديم سرخ‌فام گردد

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿38﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

فَيَوْمَئِذٍۢ لَّا يُسْـَٔلُ عَن ذَنۢبِهِۦٓ إِنسٌۭ وَلَا جَآنٌّۭ ﴿39﴾

پس در آن روز هيچ آدمى و پرى را از گناهش نپرسند- زيرا رخساره هر كس نماينده حال اوست-.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿40﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

يُعْرَفُ ٱلْمُجْرِمُونَ بِسِيمَٰهُمْ فَيُؤْخَذُ بِٱلنَّوَٰصِى وَٱلْأَقْدَامِ ﴿41﴾

بزهكاران به نشان رويشان- سياه رويى- شناخته شوند، پس به موهاى پيشانى و پاهاشان گرفته شوند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿42﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

هَٰذِهِۦ جَهَنَّمُ ٱلَّتِى يُكَذِّبُ بِهَا ٱلْمُجْرِمُونَ ﴿43﴾

اين است دوزخى كه بزهكاران دروغش مى‌پنداشتند

يَطُوفُونَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ حَمِيمٍ ءَانٍۢ ﴿44﴾

ميان دوزخ و ميان آب جوشان سوزان مى‌گردند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿45﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ جَنَّتَانِ ﴿46﴾

و براى كسى كه از ايستادن در پيشگاه پروردگار خويش- جايگاه حساب- بترسد دو بهشت است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿47﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

ذَوَاتَآ أَفْنَانٍۢ ﴿48﴾

كه پُر از شاخسارهايند- يا: داراى ميوه‌هاى گوناگون‌اند-.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿49﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌پنداريد؟

فِيهِمَا عَيْنَانِ تَجْرِيَانِ ﴿50﴾

در آنها، دو چشمه روان است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿51﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

فِيهِمَا مِن كُلِّ فَٰكِهَةٍۢ زَوْجَانِ ﴿52﴾

در آنها، از هر ميوه‌اى دو گونه است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿53﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ فُرُشٍۭ بَطَآئِنُهَا مِنْ إِسْتَبْرَقٍۢ ۚ وَجَنَى ٱلْجَنَّتَيْنِ دَانٍۢ ﴿54﴾

بر بالشها و بسترهايى تكيه زنند كه آستر آنها از ديباى ستبر است، و ميوه‌هاى آن دو بهشت نزديك و در دسترس است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿55﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

فِيهِنَّ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌۭ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّۭ ﴿56﴾

در آنها زنان فروهشته چشم باشند كه پيش از ايشان- بهشتيان- هيچ آدمى و پرى آنان را نسوده باشد.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿57﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌پنداريد؟

كَأَنَّهُنَّ ٱلْيَاقُوتُ وَٱلْمَرْجَانُ ﴿58﴾

گويى كه ايشان بسان ياقوت و مرجان‌اند- در سرخى و روشنى و سپيدى و درخشش-.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿59﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

هَلْ جَزَآءُ ٱلْإِحْسَٰنِ إِلَّا ٱلْإِحْسَٰنُ ﴿60﴾

آيا پاداش نيكوكارى جز نيكى‌كردن است؟

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿61﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

وَمِن دُونِهِمَا جَنَّتَانِ ﴿62﴾

و فروتر از آنها- نزديك آن دو بهشت- دو بهشت ديگر هست.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿63﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

مُدْهَآمَّتَانِ ﴿64﴾

آنچنان سبز كه به سياهى زند- چنان پُردرخت است كه سبز سير مى‌نمايد.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿65﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌پنداريد؟

فِيهِمَا عَيْنَانِ نَضَّاخَتَانِ ﴿66﴾

در آنها دو چشمه جوشنده هست.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿67﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

فِيهِمَا فَٰكِهَةٌۭ وَنَخْلٌۭ وَرُمَّانٌۭ ﴿68﴾

در آنها [درختان‌] ميوه و خرمابن و [درخت‌] انار هست.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿69﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

فِيهِنَّ خَيْرَٰتٌ حِسَانٌۭ ﴿70﴾

در آنها زنان گزيده نيكو و زيبا هستند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿71﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

حُورٌۭ مَّقْصُورَٰتٌۭ فِى ٱلْخِيَامِ ﴿72﴾

حورانى- سياه چشمانى- دور از چشم بيگانگان در سراپرده‌ها هستند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿73﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌پنداريد؟

لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌۭ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّۭ ﴿74﴾

كه پيش از ايشان هيچ آدمى و پرى آنان را نسوده است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿75﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ رَفْرَفٍ خُضْرٍۢ وَعَبْقَرِىٍّ حِسَانٍۢ ﴿76﴾

بر بالشهاى سبز و فرشها و بسترهاى گرانمايه و نيكو تكيه زنند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿77﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

تَبَٰرَكَ ٱسْمُ رَبِّكَ ذِى ٱلْجَلَٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ ﴿78﴾

بزرگ و والاست نام پروردگار تو، خداوند شكوه و ارجمندى.