Skip to content
Text size 100%
Translation comparison

Compare Ar-Rahman in Persian

Compare up to three translations verse by verse.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱلرَّحْمَٰنُ ﴿1﴾

مجتبوی

خداى رحمان،

عَلَّمَ ٱلْقُرْءَانَ ﴿2﴾

مجتبوی

قرآن را آموخت- به پيامبر

خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ ﴿3﴾

مجتبوی

انسان را بيافريد

عَلَّمَهُ ٱلْبَيَانَ ﴿4﴾

مجتبوی

او را سخن‌گفتن آموخت.

ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ بِحُسْبَانٍۢ ﴿5﴾

مجتبوی

خورشيد و ماه به حساب [معينى‌] در كارند.

وَٱلنَّجْمُ وَٱلشَّجَرُ يَسْجُدَانِ ﴿6﴾

مجتبوی

و گياه- گياه بى‌ساقه- و درخت سجده مى‌آرند.

وَٱلسَّمَآءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ ٱلْمِيزَانَ ﴿7﴾

مجتبوی

و آسمان را برافراشت و ترازو را- در ميان بندگان- بنهاد،

أَلَّا تَطْغَوْا۟ فِى ٱلْمِيزَانِ ﴿8﴾

مجتبوی

كه در ترازو از حد مگذريد- تجاوز و خيانت مكنيد-.

وَأَقِيمُوا۟ ٱلْوَزْنَ بِٱلْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا۟ ٱلْمِيزَانَ ﴿9﴾

مجتبوی

و سنجش را به داد و انصاف برپا داريد- ترازو را راست داريد- و ترازو را مكاهيد- در سنجيدن و وزن‌كردن با كم‌دادن خيانت مكنيد-.

وَٱلْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ ﴿10﴾

مجتبوی

و زمين را براى آدميان بنهاد.

فِيهَا فَٰكِهَةٌۭ وَٱلنَّخْلُ ذَاتُ ٱلْأَكْمَامِ ﴿11﴾

مجتبوی

در آن ميوه‌هاست و خرمابنهاى غلاف‌دار- كه ميوه‌اش در غلاف است-.

وَٱلْحَبُّ ذُو ٱلْعَصْفِ وَٱلرَّيْحَانُ ﴿12﴾

مجتبوی

و دانه‌هاى با برگ و كاه، و گياهان خوشبو.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿13﴾

مجتبوی

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را [اى پريان و آدميان،] دروغ مى‌انگاريد؟

خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ مِن صَلْصَٰلٍۢ كَٱلْفَخَّارِ ﴿14﴾

مجتبوی

آدمى را از گِلى خشك مانند سفال- گِل پخته كوزه‌گران- بيافريد.

وَخَلَقَ ٱلْجَآنَّ مِن مَّارِجٍۢ مِّن نَّارٍۢ ﴿15﴾

مجتبوی

و پريان را از زبانه آتشى بى‌دود آفريد.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿16﴾

مجتبوی

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

رَبُّ ٱلْمَشْرِقَيْنِ وَرَبُّ ٱلْمَغْرِبَيْنِ ﴿17﴾

مجتبوی

خداوند دوخاور و خداوند دو باختر.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿18﴾

مجتبوی

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

مَرَجَ ٱلْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيَانِ ﴿19﴾

مجتبوی

آن دو دريا- آب شيرين و آب شور- را راه داد كه به هم رسند.

بَيْنَهُمَا بَرْزَخٌۭ لَّا يَبْغِيَانِ ﴿20﴾

مجتبوی

ميان آن دو حائلى است تا از حد نگذرند- به هم نياميزند-.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿21﴾

مجتبوی

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

يَخْرُجُ مِنْهُمَا ٱللُّؤْلُؤُ وَٱلْمَرْجَانُ ﴿22﴾

مجتبوی

از آن دو [دريا] مرواريد درشت و خرد بيرون مى‌آيد.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿23﴾

مجتبوی

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌پنداريد؟

وَلَهُ ٱلْجَوَارِ ٱلْمُنشَـَٔاتُ فِى ٱلْبَحْرِ كَٱلْأَعْلَٰمِ ﴿24﴾

مجتبوی

و او راست كشتيهاى روان‌شده- يا بادبان برافراشته- در دريا همچون كوه‌ها- در بزرگى-.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿25﴾

مجتبوی

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍۢ ﴿26﴾

مجتبوی

هر كه بر روى آن

وَيَبْقَىٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو ٱلْجَلَٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ ﴿27﴾

مجتبوی

و ذات پروردگار تو، آن خداوند شكوه و ارجمندى، بماند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿28﴾

مجتبوی

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

يَسْـَٔلُهُۥ مَن فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِى شَأْنٍۢ ﴿29﴾

مجتبوی

هر كه در آسمانها و زمين است از او [حاجت‌] مى‌خواهند هر روز وى در كارى است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿30﴾

مجتبوی

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَ ٱلثَّقَلَانِ ﴿31﴾

مجتبوی

اى پريان و آدميان، زودا كه به [حساب‌] شما پردازيم.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿32﴾

مجتبوی

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌پنداريد؟

يَٰمَعْشَرَ ٱلْجِنِّ وَٱلْإِنسِ إِنِ ٱسْتَطَعْتُمْ أَن تَنفُذُوا۟ مِنْ أَقْطَارِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ فَٱنفُذُوا۟ ۚ لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَٰنٍۢ ﴿33﴾

مجتبوی

اى گروه پريان و آدميان، اگر توانيد از مرزهاى آسمانها و زمين بگذريد- تا از حكم و قضاى من بگريزيد- پس بگذريد، نتوانيد گذشت مگر به توان و نيرويى- كه آن را نداريد-.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿34﴾

مجتبوی

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

يُرْسَلُ عَلَيْكُمَا شُوَاظٌۭ مِّن نَّارٍۢ وَنُحَاسٌۭ فَلَا تَنتَصِرَانِ ﴿35﴾

مجتبوی

بر شما پاره‌اى از آتش و دودى- يا مسى گداخته- فرستاده شود پس دفاع از يكديگر نتوانيد.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿36﴾

مجتبوی

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

فَإِذَا ٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ وَرْدَةًۭ كَٱلدِّهَانِ ﴿37﴾

مجتبوی

پس آنگاه كه آسمان شكافته شود، و همچون اديم سرخ‌فام گردد

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿38﴾

مجتبوی

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

فَيَوْمَئِذٍۢ لَّا يُسْـَٔلُ عَن ذَنۢبِهِۦٓ إِنسٌۭ وَلَا جَآنٌّۭ ﴿39﴾

مجتبوی

پس در آن روز هيچ آدمى و پرى را از گناهش نپرسند- زيرا رخساره هر كس نماينده حال اوست-.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿40﴾

مجتبوی

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

يُعْرَفُ ٱلْمُجْرِمُونَ بِسِيمَٰهُمْ فَيُؤْخَذُ بِٱلنَّوَٰصِى وَٱلْأَقْدَامِ ﴿41﴾

مجتبوی

بزهكاران به نشان رويشان- سياه رويى- شناخته شوند، پس به موهاى پيشانى و پاهاشان گرفته شوند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿42﴾

مجتبوی

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

هَٰذِهِۦ جَهَنَّمُ ٱلَّتِى يُكَذِّبُ بِهَا ٱلْمُجْرِمُونَ ﴿43﴾

مجتبوی

اين است دوزخى كه بزهكاران دروغش مى‌پنداشتند

يَطُوفُونَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ حَمِيمٍ ءَانٍۢ ﴿44﴾

مجتبوی

ميان دوزخ و ميان آب جوشان سوزان مى‌گردند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿45﴾

مجتبوی

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ جَنَّتَانِ ﴿46﴾

مجتبوی

و براى كسى كه از ايستادن در پيشگاه پروردگار خويش- جايگاه حساب- بترسد دو بهشت است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿47﴾

مجتبوی

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

ذَوَاتَآ أَفْنَانٍۢ ﴿48﴾

مجتبوی

كه پُر از شاخسارهايند- يا: داراى ميوه‌هاى گوناگون‌اند-.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿49﴾

مجتبوی

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌پنداريد؟

فِيهِمَا عَيْنَانِ تَجْرِيَانِ ﴿50﴾

مجتبوی

در آنها، دو چشمه روان است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿51﴾

مجتبوی

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

فِيهِمَا مِن كُلِّ فَٰكِهَةٍۢ زَوْجَانِ ﴿52﴾

مجتبوی

در آنها، از هر ميوه‌اى دو گونه است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿53﴾

مجتبوی

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ فُرُشٍۭ بَطَآئِنُهَا مِنْ إِسْتَبْرَقٍۢ ۚ وَجَنَى ٱلْجَنَّتَيْنِ دَانٍۢ ﴿54﴾

مجتبوی

بر بالشها و بسترهايى تكيه زنند كه آستر آنها از ديباى ستبر است، و ميوه‌هاى آن دو بهشت نزديك و در دسترس است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿55﴾

مجتبوی

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

فِيهِنَّ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌۭ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّۭ ﴿56﴾

مجتبوی

در آنها زنان فروهشته چشم باشند كه پيش از ايشان- بهشتيان- هيچ آدمى و پرى آنان را نسوده باشد.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿57﴾

مجتبوی

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌پنداريد؟

كَأَنَّهُنَّ ٱلْيَاقُوتُ وَٱلْمَرْجَانُ ﴿58﴾

مجتبوی

گويى كه ايشان بسان ياقوت و مرجان‌اند- در سرخى و روشنى و سپيدى و درخشش-.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿59﴾

مجتبوی

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

هَلْ جَزَآءُ ٱلْإِحْسَٰنِ إِلَّا ٱلْإِحْسَٰنُ ﴿60﴾

مجتبوی

آيا پاداش نيكوكارى جز نيكى‌كردن است؟

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿61﴾

مجتبوی

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

وَمِن دُونِهِمَا جَنَّتَانِ ﴿62﴾

مجتبوی

و فروتر از آنها- نزديك آن دو بهشت- دو بهشت ديگر هست.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿63﴾

مجتبوی

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

مُدْهَآمَّتَانِ ﴿64﴾

مجتبوی

آنچنان سبز كه به سياهى زند- چنان پُردرخت است كه سبز سير مى‌نمايد.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿65﴾

مجتبوی

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌پنداريد؟

فِيهِمَا عَيْنَانِ نَضَّاخَتَانِ ﴿66﴾

مجتبوی

در آنها دو چشمه جوشنده هست.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿67﴾

مجتبوی

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

فِيهِمَا فَٰكِهَةٌۭ وَنَخْلٌۭ وَرُمَّانٌۭ ﴿68﴾

مجتبوی

در آنها [درختان‌] ميوه و خرمابن و [درخت‌] انار هست.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿69﴾

مجتبوی

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

فِيهِنَّ خَيْرَٰتٌ حِسَانٌۭ ﴿70﴾

مجتبوی

در آنها زنان گزيده نيكو و زيبا هستند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿71﴾

مجتبوی

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

حُورٌۭ مَّقْصُورَٰتٌۭ فِى ٱلْخِيَامِ ﴿72﴾

مجتبوی

حورانى- سياه چشمانى- دور از چشم بيگانگان در سراپرده‌ها هستند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿73﴾

مجتبوی

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌پنداريد؟

لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌۭ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّۭ ﴿74﴾

مجتبوی

كه پيش از ايشان هيچ آدمى و پرى آنان را نسوده است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿75﴾

مجتبوی

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ رَفْرَفٍ خُضْرٍۢ وَعَبْقَرِىٍّ حِسَانٍۢ ﴿76﴾

مجتبوی

بر بالشهاى سبز و فرشها و بسترهاى گرانمايه و نيكو تكيه زنند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿77﴾

مجتبوی

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

تَبَٰرَكَ ٱسْمُ رَبِّكَ ذِى ٱلْجَلَٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ ﴿78﴾

مجتبوی

بزرگ و والاست نام پروردگار تو، خداوند شكوه و ارجمندى.

Quran recitationReady
Open audio