Al-'Adiyat — Persian Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلْعَٰدِيَٰتِ ضَبْحًۭا ﴿1﴾

سوگند به اسبان دونده كه گاه دويدن نفس نفس زنند،

فَٱلْمُورِيَٰتِ قَدْحًۭا ﴿2﴾

پس سوگند به اسبانى كه با سم خود از سنگ آتش مى‌جهانند.

فَٱلْمُغِيرَٰتِ صُبْحًۭا ﴿3﴾

پس سوگند به يورش‌برندگان بامدادى،

فَأَثَرْنَ بِهِۦ نَقْعًۭا ﴿4﴾

كه بدان گردى برانگيزند،

فَوَسَطْنَ بِهِۦ جَمْعًا ﴿5﴾

و بدان- در همان بامداد، يا به سبب دوانيدن اسب و پراكندن غبار- در ميان شوند- در ميان دشمن در آيند-،

إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٌۭ ﴿6﴾

كه هر آينه آدمى پروردگار خويش را ناسپاس است

وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌۭ ﴿7﴾

و همانا خود بر آن [ناسپاسى‌] گواه است.

وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلْخَيْرِ لَشَدِيدٌ ﴿8﴾

و هر آينه وى به سبب دوستى خير- مال بسيار- سخت بخيل است- يا: هر آينه وى سخت مال‌دوست است-.

۞ أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِى ٱلْقُبُورِ ﴿9﴾

پس آيا [سرانجام را] نمى‌داند آنگاه كه آنچه را در گورهاست زير و رو كنند و برآرند

وَحُصِّلَ مَا فِى ٱلصُّدُورِ ﴿10﴾

و آنچه در سينه‌هاست- از ايمان و كفر و خير و شرى كه ورزيده‌اند- فراديد آرند

إِنَّ رَبَّهُم بِهِمْ يَوْمَئِذٍۢ لَّخَبِيرٌۢ ﴿11﴾

هر آينه پروردگارشان در آن روز بديشان- به اعمال و پاداش آنان- آگاه است.