An-Naba — Persian Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ ﴿1﴾

از چه از همديگر مى‌پرسند؟

عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلْعَظِيمِ ﴿2﴾

از خبر بزرگ‌

ٱلَّذِى هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ ﴿3﴾

همانكه ايشان در آن اختلاف دارند

كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿4﴾

چنين نيست، زودا كه بدانند

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿5﴾

باز چنين نيست زودا كه بدانند

أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ مِهَٰدًۭا ﴿6﴾

آيا زمين را زيرانداز نساخته‌ايم؟

وَٱلْجِبَالَ أَوْتَادًۭا ﴿7﴾

و كوهها را مانند ميخها

وَخَلَقْنَٰكُمْ أَزْوَٰجًۭا ﴿8﴾

و شما را به صورت جفتها[ى گوناگون‌] آفريده‌ايم‌

وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًۭا ﴿9﴾

و خوابتان را مايه آرامش گردانده‌ايم‌

وَجَعَلْنَا ٱلَّيْلَ لِبَاسًۭا ﴿10﴾

و شب را همچون پوششى ساخته‌ايم‌

وَجَعَلْنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشًۭا ﴿11﴾

و روز را وقت تلاش معاش قرار داده‌ايم‌

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًۭا شِدَادًۭا ﴿12﴾

و برفرازتان هفت آسمان استوار برافراشته‌ايم‌

وَجَعَلْنَا سِرَاجًۭا وَهَّاجًۭا ﴿13﴾

و چراغى درخشان پديد آورده‌ايم‌

وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلْمُعْصِرَٰتِ مَآءًۭ ثَجَّاجًۭا ﴿14﴾

و از ابرها آبى ريزان فرو فرستاده‌ايم‌

لِّنُخْرِجَ بِهِۦ حَبًّۭا وَنَبَاتًۭا ﴿15﴾

تا بدان دانه و گياه برآوريم‌

وَجَنَّٰتٍ أَلْفَافًا ﴿16﴾

و بوستانهايى انبوه‌

إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ كَانَ مِيقَٰتًۭا ﴿17﴾

بى‌گمان روز داورى، هنگامى معين است‌

يَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًۭا ﴿18﴾

روزى كه در صور دميده شود و فوج فوج بياييد

وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ أَبْوَٰبًۭا ﴿19﴾

و آسمان گشوده شود و دروازه دروازه باشد

وَسُيِّرَتِ ٱلْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا ﴿20﴾

و كوهها روان كرده شود و چون سرابى باشد

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًۭا ﴿21﴾

بى‌گمان جهنم كمينگاهى است‌

لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابًۭا ﴿22﴾

و بازگشتگاه سركشان است‌

لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحْقَابًۭا ﴿23﴾

كه روزگارانى در آن به سر برند

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًۭا وَلَا شَرَابًا ﴿24﴾

در آن نه خنكى بينند نه نوشابه‌اى چشند

إِلَّا حَمِيمًۭا وَغَسَّاقًۭا ﴿25﴾

مگر آب جوش و چركابه‌

جَزَآءًۭ وِفَاقًا ﴿26﴾

كه جزايى موافق [اعمال ايشان‌] است‌

إِنَّهُمْ كَانُوا۟ لَا يَرْجُونَ حِسَابًۭا ﴿27﴾

آنان حساب و كتابى را اميد نمى‌داشتند

وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابًۭا ﴿28﴾

و آيات ما را سخت تكذيب مى‌كردند

وَكُلَّ شَىْءٍ أَحْصَيْنَٰهُ كِتَٰبًۭا ﴿29﴾

و هر چيزى را در نامه‌اى به شمار آورده‌ايم‌

فَذُوقُوا۟ فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا ﴿30﴾

پس بچشيد كه هرگز جز به عذابتان نمى‌افزاييم‌

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا ﴿31﴾

بى‌گمان پرهيزگاران را رستگارى است

حَدَآئِقَ وَأَعْنَٰبًۭا ﴿32﴾

بوستانها و درختان انگور

وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًۭا ﴿33﴾

و [حوريان‌] نارپستان همسال‌

وَكَأْسًۭا دِهَاقًۭا ﴿34﴾

و جامهاى سرشار

لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًۭا وَلَا كِذَّٰبًۭا ﴿35﴾

در آنجا نه لغوى بشنوند و نه دروغى‌

جَزَآءًۭ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابًۭا ﴿36﴾

پاداشى است از سوى پروردگارت و بخششى بسنده است‌

رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ٱلرَّحْمَٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًۭا ﴿37﴾

پروردگار آسمانها و زمين و مابين آنها كه خداى رحمان است، و از جانب او اجازه سخن گفتن ندارند

يَوْمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلْمَلَٰٓئِكَةُ صَفًّۭا ۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحْمَٰنُ وَقَالَ صَوَابًۭا ﴿38﴾

روزى كه روح [جبرئيل‌] و فرشتگان به صف ايستند و هيچ‌يك جز كسى كه خداوند رحمان به او اجازه دهد، و صواب گويد، سخن نگويند

ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلْحَقُّ ۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا ﴿39﴾

اين روز واقعى است پس هر كه خواهد بازگشتگاهى به سوى پروردگار خويش بجويد

إِنَّآ أَنذَرْنَٰكُمْ عَذَابًۭا قَرِيبًۭا يَوْمَ يَنظُرُ ٱلْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلْكَافِرُ يَٰلَيْتَنِى كُنتُ تُرَٰبًۢا ﴿40﴾

ما شما را از عذابى نزديك هشدار داديم، از روزى كه هر انسانى به [نتيجه‌] آنچه به دستان خويش پيش فرستاده است، بنگرد و كافر [از سر حسرت‌] گويد كاش من خاك بودم‌