An-Naba — Persian Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ ﴿1﴾

در باره‌ى چه چيز از يكديگر مى‌پرسند

عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلْعَظِيمِ ﴿2﴾

در باره‌ى آن خبر بزرگ

ٱلَّذِى هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ ﴿3﴾

همان كه همواره در آن اختلاف دارند

كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿4﴾

چنين نيست [كه مى‌پندارند]، زودا كه بدانند

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿5﴾

باز هم چنين نيست [كه مى‌پندارند]، زودا كه بدانند

أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ مِهَٰدًۭا ﴿6﴾

آيا زمين را آسايشگاه نكرديم

وَٱلْجِبَالَ أَوْتَادًۭا ﴿7﴾

و كوه‌ها را ميخ‌هاى [آن قرار نداديم‌]

وَخَلَقْنَٰكُمْ أَزْوَٰجًۭا ﴿8﴾

و شما را زوج‌ها آفريديم

وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًۭا ﴿9﴾

و خوابتان را مايه آسايش قرار داديم

وَجَعَلْنَا ٱلَّيْلَ لِبَاسًۭا ﴿10﴾

و شب را پوششى گردانيديم

وَجَعَلْنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشًۭا ﴿11﴾

و روز را براى كسب و كار ساختيم

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًۭا شِدَادًۭا ﴿12﴾

و بر فراز شما هفت آسمان استوار بنا كرديم

وَجَعَلْنَا سِرَاجًۭا وَهَّاجًۭا ﴿13﴾

و [در آن‌] چراغى پرتو افشان نهاديم

وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلْمُعْصِرَٰتِ مَآءًۭ ثَجَّاجًۭا ﴿14﴾

و از ابرهاى فشرده آبى ريزان فرو فرستاديم

لِّنُخْرِجَ بِهِۦ حَبًّۭا وَنَبَاتًۭا ﴿15﴾

تا به وسيله آن، دانه و گياه بر آوريم

وَجَنَّٰتٍ أَلْفَافًا ﴿16﴾

و باغ‌هاى پردرخت

إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ كَانَ مِيقَٰتًۭا ﴿17﴾

به يقين روز داورى زمان وعده است

يَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًۭا ﴿18﴾

روزى كه در صور دميده شود، پس گروه گروه بياييد

وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ أَبْوَٰبًۭا ﴿19﴾

و آسمان گشوده شود، پس درهايى شود

وَسُيِّرَتِ ٱلْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا ﴿20﴾

و كوه‌ها به راه انداخته شوند و سرابى گردند

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًۭا ﴿21﴾

بى‌ترديد دوزخ كمينگاهى شود

لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابًۭا ﴿22﴾

براى سركشان محل بازگشت است

لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحْقَابًۭا ﴿23﴾

كه روزگارانى دراز در آن بمانند

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًۭا وَلَا شَرَابًا ﴿24﴾

نه خنكى در آن مى‌چشند و نه نوشيدنى

إِلَّا حَمِيمًۭا وَغَسَّاقًۭا ﴿25﴾

مگر آبى جوشان و خونابه

جَزَآءًۭ وِفَاقًا ﴿26﴾

پاداشى است موافق كردار

إِنَّهُمْ كَانُوا۟ لَا يَرْجُونَ حِسَابًۭا ﴿27﴾

چرا كه آنان هيچ حسابى را باور نداشتند

وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابًۭا ﴿28﴾

و آيات ما را سخت دروغ مى‌شمردند

وَكُلَّ شَىْءٍ أَحْصَيْنَٰهُ كِتَٰبًۭا ﴿29﴾

و حال آن كه ما همه چيز را به صورت مكتوب بر شمرده‌ايم

فَذُوقُوا۟ فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا ﴿30﴾

پس بچشيد كه هرگز جز عذابتان نيفزاييم

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا ﴿31﴾

مسلما براى پارسايان كاميابى بزرگى است

حَدَآئِقَ وَأَعْنَٰبًۭا ﴿32﴾

باغ‌ها و انواع انگورها

وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًۭا ﴿33﴾

و دختران نارپستان همسال

وَكَأْسًۭا دِهَاقًۭا ﴿34﴾

و جام‌هاى سرشار

لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًۭا وَلَا كِذَّٰبًۭا ﴿35﴾

نه سخن ناروا در آن مى‌شنوند و نه دروغى

جَزَآءًۭ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابًۭا ﴿36﴾

پاداشى است از پروردگارت و بخششى است به حساب

رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ٱلرَّحْمَٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًۭا ﴿37﴾

پروردگار آسمان‌ها و زمين و آنچه ميان آنهاست، خداى رحمان كه [مردمان‌] را از جانب او ياراى سخن نباشد

يَوْمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلْمَلَٰٓئِكَةُ صَفًّۭا ۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحْمَٰنُ وَقَالَ صَوَابًۭا ﴿38﴾

روزى كه آن روح و فرشتگان به صف ايستند، سخن نگويند مگر كسى كه خداى رحمان به او اذن دهد و صواب را گويد [آنچه تصويب شده‌]

ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلْحَقُّ ۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا ﴿39﴾

آن روز، روز حق است پس هر كه خواهد، به سوى پروردگارش بازگشتى پيش گيرد

إِنَّآ أَنذَرْنَٰكُمْ عَذَابًۭا قَرِيبًۭا يَوْمَ يَنظُرُ ٱلْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلْكَافِرُ يَٰلَيْتَنِى كُنتُ تُرَٰبًۢا ﴿40﴾

همانا ما از عذابى نزديك بيمتان داديم، روزى كه شخص به آنچه پيش فرستاده بنگرد و كافر گويد: كاش خاك بودمى