Ad-Duha — Persian Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلضُّحَىٰ ﴿1﴾

سوگند به آن دم که آفتاب بگسترد،

وَٱلَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ ﴿2﴾

و سوگند به شب آن گاه که تاریکی اش فراگیر شود و آرام یابد،

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ﴿3﴾

که پروردگارت ـ برخلاف آنچه دشمنان می‌گویند ـ نه رهایت کرده و نه تو را دشمن داشته است.

وَلَلْءَاخِرَةُ خَيْرٌۭ لَّكَ مِنَ ٱلْأُولَىٰ ﴿4﴾

تو در این دنیا مورد رحمت مایی، و سرای آخرت قطعاً برای تو بهتر از این سرای خواهد بود.

وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰٓ ﴿5﴾

و به زودی پروردگارت در آن سرای [چنان مقامی] به تو عطا کند که خرسند شوی.

أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًۭا فَـَٔاوَىٰ ﴿6﴾

مگر تو را کودکی یتیم نیافت پس به تو پناه داد؟

وَوَجَدَكَ ضَآلًّۭا فَهَدَىٰ ﴿7﴾

و تو را راه نایافته دید پس هدایتت کرد.

وَوَجَدَكَ عَآئِلًۭا فَأَغْنَىٰ ﴿8﴾

و تو را تهیدست یافت پس توانگرت ساخت.

فَأَمَّا ٱلْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ ﴿9﴾

پس تو نیز یتیم را خوار و مغلوب مکن که خود درد یتیمی را احساس کرده‌ای.

وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنْهَرْ ﴿10﴾

و سؤال کننده را که از تو رهنمود می‌خواهد یا مالی می‌طلبد، از خود مران و بر او بانگ مزن که خود تلخی تنگدستی را چشیده‌ای و نیاز به رهنمود را دانسته‌ای.

وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ﴿11﴾

تو می‌دانی که همه این نعمت‌ها از جانب خداست، پس نعمت پروردگارت را بازگوی و شکرش را به جای آور (در گفتار و کردارت نشان ده که نعمت‌ها داده خداست).