Ad-Duha — Persian Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلضُّحَىٰ ﴿1﴾

سوگند به روشنايى و برآمدن روز.

وَٱلَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ ﴿2﴾

و سوگند به شب چون در آيد و آرام گيرد- تاريكى آن همه را فرو پوشد-.

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ﴿3﴾

كه پروردگارت نه تو را فروگذاشته و نه دشمن داشته است.

وَلَلْءَاخِرَةُ خَيْرٌۭ لَّكَ مِنَ ٱلْأُولَىٰ ﴿4﴾

و هر آينه آن جهان براى تو بهتر است از اين جهان.

وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰٓ ﴿5﴾

و هر آينه پروردگارت تو را بخششى خواهد كرد كه خشنود شوى.

أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًۭا فَـَٔاوَىٰ ﴿6﴾

آيا تو را يتيمى نيافت پس جاى و پناه داد- به وسيله عمويت ابو طالب-؟

وَوَجَدَكَ ضَآلًّۭا فَهَدَىٰ ﴿7﴾

و راه گم‌كرده‌ات يافت پس راه نمود.

وَوَجَدَكَ عَآئِلًۭا فَأَغْنَىٰ ﴿8﴾

و نيازمندت يافت پس بى‌نياز و توانگر ساخت- به مال خديجه، يا به قناعت-.

فَأَمَّا ٱلْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ ﴿9﴾

پس، يتيم را خوار مدار و مران.

وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنْهَرْ ﴿10﴾

و خواهنده- سائل نيازمند- را بانگ مزن و مران.

وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ﴿11﴾

و به نعمت پروردگارت- نبوّت و قرآن و هدايت و ...- سخن گوى- كه شكر آن است-.