Al-Buruj — Persian Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلْبُرُوجِ ﴿1﴾

سوگند به آسمانِ دارای برج‌ها!

وَٱلْيَوْمِ ٱلْمَوْعُودِ ﴿2﴾

و سوگند به روز موعود [جزا]!

وَشَاهِدٍۢ وَمَشْهُودٍۢ ﴿3﴾

و سوگند به شاهد [که اعمال امّت را می‌بیند،] و سوگند به مشهود! [که همه آن را خواهند دید.]

قُتِلَ أَصْحَٰبُ ٱلْأُخْدُودِ ﴿4﴾

مرگ بر صاحبان گودال [پر آتش].

ٱلنَّارِ ذَاتِ ٱلْوَقُودِ ﴿5﴾

همان آتش پر هیزم [که مؤمنان را در آن سوزاندند].

إِذْ هُمْ عَلَيْهَا قُعُودٌۭ ﴿6﴾

آن‌گاه که بالای آن نشسته بودند،

وَهُمْ عَلَىٰ مَا يَفْعَلُونَ بِٱلْمُؤْمِنِينَ شُهُودٌۭ ﴿7﴾

و تماشاگر شکنجه‌ای بودند که نسبت به مؤمنان روا می‌داشتند.

وَمَا نَقَمُوا۟ مِنْهُمْ إِلَّآ أَن يُؤْمِنُوا۟ بِٱللَّهِ ٱلْعَزِيزِ ٱلْحَمِيدِ ﴿8﴾

نفرت آنان از مؤمنان فقط برای این بود که به خدای عزیز و ستوده ایمان آورده بودند.

ٱلَّذِى لَهُۥ مُلْكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ شَهِيدٌ ﴿9﴾

همان که فرمانروایی آسمان‌ها و زمین از آنِ اوست و خداوند بر هر چیز گواه است.

إِنَّ ٱلَّذِينَ فَتَنُوا۟ ٱلْمُؤْمِنِينَ وَٱلْمُؤْمِنَٰتِ ثُمَّ لَمْ يَتُوبُوا۟ فَلَهُمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمْ عَذَابُ ٱلْحَرِيقِ ﴿10﴾

همانا کسانی که مردان و زنان باایمان را مورد آزار و شکنجه قرار دادند و توبه نکردند، پس برای آنان عذاب دوزخ و نیز عذاب سوزان است.

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ لَهُمْ جَنَّٰتٌۭ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَٰرُ ۚ ذَٰلِكَ ٱلْفَوْزُ ٱلْكَبِيرُ ﴿11﴾

بی‌تردید برای کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته کردند، باغ‌هایی [بهشتی] است که نهرها از زیر [درختان] آن جاری است. این است رستگاری بزرگ!

إِنَّ بَطْشَ رَبِّكَ لَشَدِيدٌ ﴿12﴾

قهر و مجازات پروردگارت شدید است.

إِنَّهُۥ هُوَ يُبْدِئُ وَيُعِيدُ ﴿13﴾

اوست که [آفرینش را] آغاز می‌کند و [پس از مرگ‌] بازمی‌گرداند.

وَهُوَ ٱلْغَفُورُ ٱلْوَدُودُ ﴿14﴾

و اوست بخشنده و دوستدار [مؤمنان].

ذُو ٱلْعَرْشِ ٱلْمَجِيدُ ﴿15﴾

صاحب عرش است و ارجمند و باعظمت.

فَعَّالٌۭ لِّمَا يُرِيدُ ﴿16﴾

آنچه را بخواهد، حتماً انجام می‌دهد.

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلْجُنُودِ ﴿17﴾

آیا سرگذشت آن لشکریان به تو رسیده است؟

فِرْعَوْنَ وَثَمُودَ ﴿18﴾

[لشکریان] فرعون و ثمود.

بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ فِى تَكْذِيبٍۢ ﴿19﴾

[فقط آنان نبودند که حقّ را تکذیب کردند،] بلکه کافران [قوم تو] در تکذیبی سخت‌ترند.

وَٱللَّهُ مِن وَرَآئِهِم مُّحِيطٌۢ ﴿20﴾

و خداوند از هر سو بر آنان احاطه دارد.

بَلْ هُوَ قُرْءَانٌۭ مَّجِيدٌۭ ﴿21﴾

[کافران قرآن را جادویی از سوی تو می‌دانند، حال آن که چنین نیست.] بلکه آن کتابی خواندنی و ارجمند است.

فِى لَوْحٍۢ مَّحْفُوظٍۭ ﴿22﴾

که در لوحی محفوظ است.