Ad-Dukhan — Persian Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ حمٓ ﴿1﴾

حا، میم.

وَٱلْكِتَٰبِ ٱلْمُبِينِ ﴿2﴾

به کتاب روشنگر سوگند.

إِنَّآ أَنزَلْنَٰهُ فِى لَيْلَةٍۢ مُّبَٰرَكَةٍ ۚ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ ﴿3﴾

ما آن را در شبی مبارک و فرخنده نازل کردیم. ما همواره هشداردهنده بوده‌ایم.

فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ ﴿4﴾

در آن [شب مبارک]، هر امر استواری [طبق حکمت الهی] تفصیل و تبیین می‌شود.

أَمْرًۭا مِّنْ عِندِنَآ ۚ إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ ﴿5﴾

امری که از جانب ما است و ما فرستنده [آن] بودیم.

رَحْمَةًۭ مِّن رَّبِّكَ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ﴿6﴾

[اینها همه] رحمت بزرگی از سوی پروردگار توست. او خود شنوای داناست.

رَبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ ﴿7﴾

پروردگار آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آنهاست، اگر اهل یقین باشید.

لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْىِۦ وَيُمِيتُ ۖ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿8﴾

هیچ معبودی جز او نیست. اوست که زنده می‌کند و می‌میراند. پروردگار شما و پروردگار نیاکان شماست.

بَلْ هُمْ فِى شَكٍّۢ يَلْعَبُونَ ﴿9﴾

[کافران این را باور ندارند،] بلکه آنان در شک و تردید خود سرگرمند.

فَٱرْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِى ٱلسَّمَآءُ بِدُخَانٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿10﴾

پس منتظر روزی باش که آسمان دودِ نمایانی را با خود می‌آورد.

يَغْشَى ٱلنَّاسَ ۖ هَٰذَا عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ﴿11﴾

[دودی که] همه‌ی مردم را فرامی‌گیرد. این است عذابی دردناک!

رَّبَّنَا ٱكْشِفْ عَنَّا ٱلْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ ﴿12﴾

[آن روز مردم می‌گویند:] «پروردگارا! عذاب را از ما دفع کن! ما ایمان می‌آوریم.»

أَنَّىٰ لَهُمُ ٱلذِّكْرَىٰ وَقَدْ جَآءَهُمْ رَسُولٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿13﴾

این پندپذیری و بیداری برای آنان چه سود؟ و حال آن که پیامبری روشنگر به سراغشان آمد.

ثُمَّ تَوَلَّوْا۟ عَنْهُ وَقَالُوا۟ مُعَلَّمٌۭ مَّجْنُونٌ ﴿14﴾

سپس از او روی گرداندند و گفتند: «او جنّ‌زده‌ای است که تعلیمش داده‌اند.»

إِنَّا كَاشِفُوا۟ ٱلْعَذَابِ قَلِيلًا ۚ إِنَّكُمْ عَآئِدُونَ ﴿15﴾

البتّه ما اندک زمانی عذاب را برطرف می‌کنیم، [امّا] شما باز [به کفر خود] برمی‌گردید!

يَوْمَ نَبْطِشُ ٱلْبَطْشَةَ ٱلْكُبْرَىٰٓ إِنَّا مُنتَقِمُونَ ﴿16﴾

روزی که [آنها را] با قدرتی بزرگ خواهیم گرفت، که ما انتقام گیرنده‌ایم.

۞ وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَآءَهُمْ رَسُولٌۭ كَرِيمٌ ﴿17﴾

و همانا ما پیش از این کافران، قوم فرعون را آزمودیم و پیامبری بزرگوار برای آنان آمد.

أَنْ أَدُّوٓا۟ إِلَىَّ عِبَادَ ٱللَّهِ ۖ إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ﴿18﴾

[موسی به آنان گفت:] «بندگان خدا را به من بسپارید من برای شما پیامبری امین هستم.

وَأَن لَّا تَعْلُوا۟ عَلَى ٱللَّهِ ۖ إِنِّىٓ ءَاتِيكُم بِسُلْطَٰنٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿19﴾

و بر خداوند برتری نجویید! من برهانی آشکار برای شما آورده‌ام.

وَإِنِّى عُذْتُ بِرَبِّى وَرَبِّكُمْ أَن تَرْجُمُونِ ﴿20﴾

و از این که مرا سنگسار کنید، به پروردگار خود و پروردگار شما پناه می‌برم.

وَإِن لَّمْ تُؤْمِنُوا۟ لِى فَٱعْتَزِلُونِ ﴿21﴾

و اگر به من ایمان نمی‌آورید، پس از من کناره بگیرید، و مرا به حال خود واگذارید.»

فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنَّ هَٰٓؤُلَآءِ قَوْمٌۭ مُّجْرِمُونَ ﴿22﴾

پس [چون فرعونیان سخنش را نپذیرفتند،] پروردگارش را خواند «که آنان قومی گنه‌پیشه‌اند.»

فَأَسْرِ بِعِبَادِى لَيْلًا إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ ﴿23﴾

پس [خداوند به او فرمود:] «بندگان مرا شبانه کوچ بده! زیرا که شما تحت تعقیب هستید.

وَٱتْرُكِ ٱلْبَحْرَ رَهْوًا ۖ إِنَّهُمْ جُندٌۭ مُّغْرَقُونَ ﴿24﴾

و از دریا آرام بگذر که آنان لشکری غرق شده خواهند بود.»

كَمْ تَرَكُوا۟ مِن جَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ ﴿25﴾

چه بسیار باغ‌ها و چشمه‌ساران که آنان بر جای گذاشتند،

وَزُرُوعٍۢ وَمَقَامٍۢ كَرِيمٍۢ ﴿26﴾

و کشت‌ها و جایگاه‌های عالی،

وَنَعْمَةٍۢ كَانُوا۟ فِيهَا فَٰكِهِينَ ﴿27﴾

و ناز و نعمتی که در آن خوش بودند.

كَذَٰلِكَ ۖ وَأَوْرَثْنَٰهَا قَوْمًا ءَاخَرِينَ ﴿28﴾

ما این‌گونه [همه را از آنان گرفتیم] و آنها را به قوم دیگر به میراث دادیم.

فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ ٱلسَّمَآءُ وَٱلْأَرْضُ وَمَا كَانُوا۟ مُنظَرِينَ ﴿29﴾

پس نه آسمان بر آنان گریست، و نه زمین. و مهلت نیافتند.

وَلَقَدْ نَجَّيْنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ مِنَ ٱلْعَذَابِ ٱلْمُهِينِ ﴿30﴾

و به راستی ما بنی‌اسرائیل را از آن عذاب خوارکننده نجات دادیم.

مِن فِرْعَوْنَ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَالِيًۭا مِّنَ ٱلْمُسْرِفِينَ ﴿31﴾

از [عذاب] فرعون، که برتری‌جو و از اسراف‌کاران بود.

وَلَقَدِ ٱخْتَرْنَٰهُمْ عَلَىٰ عِلْمٍ عَلَى ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿32﴾

و همانا ما آنان را با علم [خود] بر جهانیانِ [هم‌عصرشان] برگزیدیم.

وَءَاتَيْنَٰهُم مِّنَ ٱلْءَايَٰتِ مَا فِيهِ بَلَٰٓؤٌۭا۟ مُّبِينٌ ﴿33﴾

و نشانه‌هایی [از قدرت خود] را به آنان دادیم که در آن آزمایشی آشکار بود. [اما چه سود؟ که آنان کافر شدند.]

إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَيَقُولُونَ ﴿34﴾

البتّه این مشرکان [روزگار تو] پیوسته می‌گویند:

إِنْ هِىَ إِلَّا مَوْتَتُنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُنشَرِينَ ﴿35﴾

«جز این مرگ نخستین ما، [چیز دیگری در کار] نیست. و ما بار دیگر زنده نخواهیم شد.

فَأْتُوا۟ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ ﴿36﴾

پس اگر شما [پیامبران درباره‌ی معاد] راستگو هستید، پدران ما را بازآورید.»

أَهُمْ خَيْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍۢ وَٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۚ أَهْلَكْنَٰهُمْ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ مُجْرِمِينَ ﴿37﴾

آیا مشرکان مکه بهترند یا قوم تُبَّع و دیگرانی که پیش از آنان بودند؟ ما آنان را به خاطر آن که قومی تبهکار بودند، نابود کردیم.

وَمَا خَلَقْنَا ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَٰعِبِينَ ﴿38﴾

و ما آسمان‌ها و زمین، و آنچه را میان آنهاست، به بازی نیافریدیم.

مَا خَلَقْنَٰهُمَآ إِلَّا بِٱلْحَقِّ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿39﴾

ما آنها را فقط بر اساس حقّ آفریدیم؛ ولی بیشتر مشرکان نمی‌دانند.

إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ مِيقَٰتُهُمْ أَجْمَعِينَ ﴿40﴾

همانا روز جدایی [حقّ از باطل]، وعده‌گاه همه‌ی آنهاست.

يَوْمَ لَا يُغْنِى مَوْلًى عَن مَّوْلًۭى شَيْـًۭٔا وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ ﴿41﴾

روزی که هیچ دوستی از دوست خود حمایتی نمی‌کند، و آنان یاری نمی‌شوند.

إِلَّا مَن رَّحِمَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿42﴾

جز کسی که خداوند او را مورد رحمت قرار دهد. اوست که پیروز و مهربان است.

إِنَّ شَجَرَتَ ٱلزَّقُّومِ ﴿43﴾

بی‌گمان درخت زقّوم،

طَعَامُ ٱلْأَثِيمِ ﴿44﴾

خوراک گناهکاران است.

كَٱلْمُهْلِ يَغْلِى فِى ٱلْبُطُونِ ﴿45﴾

همچون مس گداخته، در شکم آنها می‌جوشد.

كَغَلْىِ ٱلْحَمِيمِ ﴿46﴾

مانند جوشش آب داغ.

خُذُوهُ فَٱعْتِلُوهُ إِلَىٰ سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ ﴿47﴾

[به مأموران دوزخ گفته می‌شود:] «این گنه‌کار را بگیرید، و او را به وسط آتش سوزان دوزخ بکشانید.

ثُمَّ صُبُّوا۟ فَوْقَ رَأْسِهِۦ مِنْ عَذَابِ ٱلْحَمِيمِ ﴿48﴾

سپس از عذابِ آب سوزان، بر سرش بریزید.

ذُقْ إِنَّكَ أَنتَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْكَرِيمُ ﴿49﴾

[به او با تمسخر گفته می‌شود:] «بچش! که تو همان عزیزِ بزرگواری!

إِنَّ هَٰذَا مَا كُنتُم بِهِۦ تَمْتَرُونَ ﴿50﴾

این همان است که همواره در آن تردید داشتید.»

إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى مَقَامٍ أَمِينٍۢ ﴿51﴾

به راستی پرهیزکاران در جایگاهی امن هستند.

فِى جَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ ﴿52﴾

در میان باغ‌ها و [کنار] چشمه‌ساران.

يَلْبَسُونَ مِن سُندُسٍۢ وَإِسْتَبْرَقٍۢ مُّتَقَٰبِلِينَ ﴿53﴾

لباس‌های ابریشمی نازک و ضخیم می‌پوشند، در حالی که در برابر هم [بر تخت‌ها] نشسته‌اند.

كَذَٰلِكَ وَزَوَّجْنَٰهُم بِحُورٍ عِينٍۢ ﴿54﴾

این‌گونه [ما پاداش می‌دهیم.] و حوریان را به همسری آنان درمی‌آوریم.

يَدْعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَٰكِهَةٍ ءَامِنِينَ ﴿55﴾

در آن [باغ‌ها]، هر میوه‌ای را [که بخواهند،] با آسودگی می‌طلبند.

لَا يَذُوقُونَ فِيهَا ٱلْمَوْتَ إِلَّا ٱلْمَوْتَةَ ٱلْأُولَىٰ ۖ وَوَقَىٰهُمْ عَذَابَ ٱلْجَحِيمِ ﴿56﴾

در بهشت، جز مرگ نخستین [که پشت سر گذاشته‌اند،] مرگی نخواهند چشید. و خداوند آنان را از عذاب سوزان نگاه داشته است.

فَضْلًۭا مِّن رَّبِّكَ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ ﴿57﴾

[اینها همه،] بخششی است از [سوی] پروردگارت. این است همان کامیابی بزرگ!

فَإِنَّمَا يَسَّرْنَٰهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ﴿58﴾

مسلماً ما قرآن را به زبان تو آسان ساختیم، تا شاید [آنان] پند گیرند.

فَٱرْتَقِبْ إِنَّهُم مُّرْتَقِبُونَ ﴿59﴾

[ولی اگر پند نگرفتند،] پس منتظر [سرانجام کار] باش! که آنان نیز منتظرند.