قرائتی
حا، میم.
Compare up to three translations verse by verse.
حا، میم.
به کتاب روشنگر سوگند.
ما آن را در شبی مبارک و فرخنده نازل کردیم. ما همواره هشداردهنده بودهایم.
در آن [شب مبارک]، هر امر استواری [طبق حکمت الهی] تفصیل و تبیین میشود.
امری که از جانب ما است و ما فرستنده [آن] بودیم.
[اینها همه] رحمت بزرگی از سوی پروردگار توست. او خود شنوای داناست.
پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آنهاست، اگر اهل یقین باشید.
هیچ معبودی جز او نیست. اوست که زنده میکند و میمیراند. پروردگار شما و پروردگار نیاکان شماست.
[کافران این را باور ندارند،] بلکه آنان در شک و تردید خود سرگرمند.
پس منتظر روزی باش که آسمان دودِ نمایانی را با خود میآورد.
[دودی که] همهی مردم را فرامیگیرد. این است عذابی دردناک!
[آن روز مردم میگویند:] «پروردگارا! عذاب را از ما دفع کن! ما ایمان میآوریم.»
این پندپذیری و بیداری برای آنان چه سود؟ و حال آن که پیامبری روشنگر به سراغشان آمد.
سپس از او روی گرداندند و گفتند: «او جنّزدهای است که تعلیمش دادهاند.»
البتّه ما اندک زمانی عذاب را برطرف میکنیم، [امّا] شما باز [به کفر خود] برمیگردید!
روزی که [آنها را] با قدرتی بزرگ خواهیم گرفت، که ما انتقام گیرندهایم.
و همانا ما پیش از این کافران، قوم فرعون را آزمودیم و پیامبری بزرگوار برای آنان آمد.
[موسی به آنان گفت:] «بندگان خدا را به من بسپارید من برای شما پیامبری امین هستم.
و بر خداوند برتری نجویید! من برهانی آشکار برای شما آوردهام.
و از این که مرا سنگسار کنید، به پروردگار خود و پروردگار شما پناه میبرم.
و اگر به من ایمان نمیآورید، پس از من کناره بگیرید، و مرا به حال خود واگذارید.»
پس [چون فرعونیان سخنش را نپذیرفتند،] پروردگارش را خواند «که آنان قومی گنهپیشهاند.»
پس [خداوند به او فرمود:] «بندگان مرا شبانه کوچ بده! زیرا که شما تحت تعقیب هستید.
و از دریا آرام بگذر که آنان لشکری غرق شده خواهند بود.»
چه بسیار باغها و چشمهساران که آنان بر جای گذاشتند،
و کشتها و جایگاههای عالی،
و ناز و نعمتی که در آن خوش بودند.
ما اینگونه [همه را از آنان گرفتیم] و آنها را به قوم دیگر به میراث دادیم.
پس نه آسمان بر آنان گریست، و نه زمین. و مهلت نیافتند.
و به راستی ما بنیاسرائیل را از آن عذاب خوارکننده نجات دادیم.
از [عذاب] فرعون، که برتریجو و از اسرافکاران بود.
و همانا ما آنان را با علم [خود] بر جهانیانِ [همعصرشان] برگزیدیم.
و نشانههایی [از قدرت خود] را به آنان دادیم که در آن آزمایشی آشکار بود. [اما چه سود؟ که آنان کافر شدند.]
البتّه این مشرکان [روزگار تو] پیوسته میگویند:
«جز این مرگ نخستین ما، [چیز دیگری در کار] نیست. و ما بار دیگر زنده نخواهیم شد.
پس اگر شما [پیامبران دربارهی معاد] راستگو هستید، پدران ما را بازآورید.»
آیا مشرکان مکه بهترند یا قوم تُبَّع و دیگرانی که پیش از آنان بودند؟ ما آنان را به خاطر آن که قومی تبهکار بودند، نابود کردیم.
و ما آسمانها و زمین، و آنچه را میان آنهاست، به بازی نیافریدیم.
ما آنها را فقط بر اساس حقّ آفریدیم؛ ولی بیشتر مشرکان نمیدانند.
همانا روز جدایی [حقّ از باطل]، وعدهگاه همهی آنهاست.
روزی که هیچ دوستی از دوست خود حمایتی نمیکند، و آنان یاری نمیشوند.
جز کسی که خداوند او را مورد رحمت قرار دهد. اوست که پیروز و مهربان است.
بیگمان درخت زقّوم،
خوراک گناهکاران است.
همچون مس گداخته، در شکم آنها میجوشد.
مانند جوشش آب داغ.
[به مأموران دوزخ گفته میشود:] «این گنهکار را بگیرید، و او را به وسط آتش سوزان دوزخ بکشانید.
سپس از عذابِ آب سوزان، بر سرش بریزید.
[به او با تمسخر گفته میشود:] «بچش! که تو همان عزیزِ بزرگواری!
این همان است که همواره در آن تردید داشتید.»
به راستی پرهیزکاران در جایگاهی امن هستند.
در میان باغها و [کنار] چشمهساران.
لباسهای ابریشمی نازک و ضخیم میپوشند، در حالی که در برابر هم [بر تختها] نشستهاند.
اینگونه [ما پاداش میدهیم.] و حوریان را به همسری آنان درمیآوریم.
در آن [باغها]، هر میوهای را [که بخواهند،] با آسودگی میطلبند.
در بهشت، جز مرگ نخستین [که پشت سر گذاشتهاند،] مرگی نخواهند چشید. و خداوند آنان را از عذاب سوزان نگاه داشته است.
[اینها همه،] بخششی است از [سوی] پروردگارت. این است همان کامیابی بزرگ!
مسلماً ما قرآن را به زبان تو آسان ساختیم، تا شاید [آنان] پند گیرند.
[ولی اگر پند نگرفتند،] پس منتظر [سرانجام کار] باش! که آنان نیز منتظرند.