Noah · 28 verses · Mohsen Gharaati.
Search the locally cached translation.
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِنَّآ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوْمِهِۦٓ أَنْ أَنذِرْ قَوْمَكَ مِن قَبْلِ أَن يَأْتِيَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌۭ
ما نوح را به سوی قومش فرستادیم [و فرمودیم] که: «قوم خود را پیش از آن که عذابی دردناک به سراغشان بیاید، هشدار بده!»
قَالَ يَٰقَوْمِ إِنِّى لَكُمْ نَذِيرٌۭ مُّبِينٌ
[نوح] گفت: «ای قوم من! من برای شما هشداردهندهای آشکارم.
أَنِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ وَٱتَّقُوهُ وَأَطِيعُونِ
خدا را بپرستید و از [نافرمانی] او بپرهیزید و مرا اطاعت کنید.
يَغْفِرْ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمْ وَيُؤَخِّرْكُمْ إِلَىٰٓ أَجَلٍۢ مُّسَمًّى ۚ إِنَّ أَجَلَ ٱللَّهِ إِذَا جَآءَ لَا يُؤَخَّرُ ۖ لَوْ كُنتُمْ تَعْلَمُونَ
تا خداوند بخشی از گناهانتان را ببخشد و عمر شما را تا زمانی معین به عقب اندازد، [و شما را از مرگهای قهرآمیز دور دارد،] اگر میدانستید، [توجّه میکردید که] هنگامی که اجل خدایی فرارسد، تأخیر نخواهد داشت.»
قَالَ رَبِّ إِنِّى دَعَوْتُ قَوْمِى لَيْلًۭا وَنَهَارًۭا
[نوح] گفت: «پروردگارا! من قوم خود را شب و روز دعوت کردم.
فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعَآءِىٓ إِلَّا فِرَارًۭا
ولی دعوت من جز بر گریز آنان [از حقّ] نیافزود.
وَإِنِّى كُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوٓا۟ أَصَٰبِعَهُمْ فِىٓ ءَاذَانِهِمْ وَٱسْتَغْشَوْا۟ ثِيَابَهُمْ وَأَصَرُّوا۟ وَٱسْتَكْبَرُوا۟ ٱسْتِكْبَارًۭا
و البتّه هرگاه که آنان را فراخواندم تا [ایمان بیاورند و] تو آنان را بیامرزی، انگشتانشان را در گوشهایشان نهادند و لباسهایشان را بر سر کشیدند و [بر سرکشی خود] پافشاری کردند و سخت تکبّر ورزیدند.
ثُمَّ إِنِّى دَعَوْتُهُمْ جِهَارًۭا
آنگاه من آنان را با صدای بلند دعوت کردم.
ثُمَّ إِنِّىٓ أَعْلَنتُ لَهُمْ وَأَسْرَرْتُ لَهُمْ إِسْرَارًۭا
سپس گاهی آشکارا و گاهی در نهان [با آنان سخن] گفتم.
فَقُلْتُ ٱسْتَغْفِرُوا۟ رَبَّكُمْ إِنَّهُۥ كَانَ غَفَّارًۭا
پس گفتم: از پروردگارتان آمرزش بخواهید که او بسیار آمرزنده است.
يُرْسِلِ ٱلسَّمَآءَ عَلَيْكُم مِّدْرَارًۭا
[اگر آمرزش بخواهید، بارانِ] آسمان را بر شما ریزشکنان میفرستد.
وَيُمْدِدْكُم بِأَمْوَٰلٍۢ وَبَنِينَ وَيَجْعَل لَّكُمْ جَنَّٰتٍۢ وَيَجْعَل لَّكُمْ أَنْهَٰرًۭا
و شما را با داراییها و فرزندان یاری میکند و برای شما باغهایی قرار میدهد و برای شما نهرهایی جاری میسازد.
مَّا لَكُمْ لَا تَرْجُونَ لِلَّهِ وَقَارًۭا
شما را چه شده که از عظمت خداوند نمیترسید؟
وَقَدْ خَلَقَكُمْ أَطْوَارًا
در حالی که او شما را در مراحل گوناگون آفریده است.
أَلَمْ تَرَوْا۟ كَيْفَ خَلَقَ ٱللَّهُ سَبْعَ سَمَٰوَٰتٍۢ طِبَاقًۭا
آیا نمیبینید که خداوند چگونه هفت آسمان را بر فراز یکدیگر آفرید؟
وَجَعَلَ ٱلْقَمَرَ فِيهِنَّ نُورًۭا وَجَعَلَ ٱلشَّمْسَ سِرَاجًۭا
و میان آنها ماه را تابان ساخت و خورشید را چراغی درخشان قرار داد؟
وَٱللَّهُ أَنۢبَتَكُم مِّنَ ٱلْأَرْضِ نَبَاتًۭا
و خداوند شما را همچون گیاهی از زمین رویاند.
ثُمَّ يُعِيدُكُمْ فِيهَا وَيُخْرِجُكُمْ إِخْرَاجًۭا
سپس شما را در همان زمین بازمیگرداند و شما را بیرون میآورد.
وَٱللَّهُ جَعَلَ لَكُمُ ٱلْأَرْضَ بِسَاطًۭا
و خداوند، زمین را برای شما بستری گسترده قرار داده است.
لِّتَسْلُكُوا۟ مِنْهَا سُبُلًۭا فِجَاجًۭا
تا در راههای گشادهی آن رفت و آمد کنید.»
قَالَ نُوحٌۭ رَّبِّ إِنَّهُمْ عَصَوْنِى وَٱتَّبَعُوا۟ مَن لَّمْ يَزِدْهُ مَالُهُۥ وَوَلَدُهُۥٓ إِلَّا خَسَارًۭا
نوح گفت: «پروردگارا! مردم مرا نافرمانی کردند و از کسی پیروی کردند که مال و فرزندش جز بر زیانش نیافزود.
وَمَكَرُوا۟ مَكْرًۭا كُبَّارًۭا
و نیرنگی بس بزرگ به کار بستند.
وَقَالُوا۟ لَا تَذَرُنَّ ءَالِهَتَكُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّۭا وَلَا سُوَاعًۭا وَلَا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسْرًۭا
و [اشراف قوم] گفتند: «معبودهایتان را رها نکنید و دست از [بتهای] ودّ و سواع و یغوث و یعوق و نسر برندارید.»
وَقَدْ أَضَلُّوا۟ كَثِيرًۭا ۖ وَلَا تَزِدِ ٱلظَّٰلِمِينَ إِلَّا ضَلَٰلًۭا
«و بیگمان بسیاری را گمراه کردند، پس [پروردگارا!] ستمکاران را جز گمراهی میافزا!»
مِّمَّا خَطِيٓـَٰٔتِهِمْ أُغْرِقُوا۟ فَأُدْخِلُوا۟ نَارًۭا فَلَمْ يَجِدُوا۟ لَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ أَنصَارًۭا
آنان به سبب گناهانشان غرق گشتند و بیدرنگ در آتشی [سوزان در برزخ] داخل شدند، پس برای خود، جز خدا یاوری نیافتند.
وَقَالَ نُوحٌۭ رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَى ٱلْأَرْضِ مِنَ ٱلْكَٰفِرِينَ دَيَّارًا
و نوح گفت: «پروردگارا! هیچ یک از کافران را بر زمین باقی مگذار!
إِنَّكَ إِن تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا۟ عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوٓا۟ إِلَّا فَاجِرًۭا كَفَّارًۭا
که اگر آنان را باقی گذاری، بندگانت را گمراه میکنند و جز فرزندانی بدکار و ناسپاس نیاورند.
رَّبِّ ٱغْفِرْ لِى وَلِوَٰلِدَىَّ وَلِمَن دَخَلَ بَيْتِىَ مُؤْمِنًۭا وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَٱلْمُؤْمِنَٰتِ وَلَا تَزِدِ ٱلظَّٰلِمِينَ إِلَّا تَبَارًۢا
پروردگارا! مرا و پدر و مادرم را و هر کس را که با ایمان به خانهام وارد شود و همهی مردان و زنان باایمان را بیامرز! و ستمکاران را جز نابودی نیافزا!»