At-Tur — Persian Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلطُّورِ ﴿1﴾

سوگند به [کوه] طور!

وَكِتَٰبٍۢ مَّسْطُورٍۢ ﴿2﴾

و سوگند به کتابی نوشته شده،

فِى رَقٍّۢ مَّنشُورٍۢ ﴿3﴾

در صفحه‌ای گشوده!

وَٱلْبَيْتِ ٱلْمَعْمُورِ ﴿4﴾

و سوگند به آن خانه‌ی آباد،

وَٱلسَّقْفِ ٱلْمَرْفُوعِ ﴿5﴾

و سوگند به [آسمان،] این سقف برافراشته!

وَٱلْبَحْرِ ٱلْمَسْجُورِ ﴿6﴾

و سوگند به دریای شعله‌ور!

إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَٰقِعٌۭ ﴿7﴾

که عذاب پروردگارت قطعاً واقع‌شدنی است.

مَّا لَهُۥ مِن دَافِعٍۢ ﴿8﴾

بازدارنده‌ای ندارد.

يَوْمَ تَمُورُ ٱلسَّمَآءُ مَوْرًۭا ﴿9﴾

روزی که آسمان به شدّت در هم پیچیده شود.

وَتَسِيرُ ٱلْجِبَالُ سَيْرًۭا ﴿10﴾

و کوه‌ها از جا کنده شده، [چون گرد و غبار] به شتاب روان گردند.

فَوَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿11﴾

پس در آن روز، وای بر تکذیب‌کنندگان!

ٱلَّذِينَ هُمْ فِى خَوْضٍۢ يَلْعَبُونَ ﴿12﴾

آنان که در باطل فرو رفته‌اند و به یاوه‌سرایی [درباره‌ی آیات الهی] سرگرمند.

يَوْمَ يُدَعُّونَ إِلَىٰ نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّا ﴿13﴾

روزی که به سختی به سوی آتش رانده می‌شوند.

هَٰذِهِ ٱلنَّارُ ٱلَّتِى كُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ ﴿14﴾

[و به آنان می‌گوییم:] «این همان آتشی است که پیوسته آن را تکذیب می‌کردید.

أَفَسِحْرٌ هَٰذَآ أَمْ أَنتُمْ لَا تُبْصِرُونَ ﴿15﴾

پس آیا این [عذاب هم] جادوست؟ یا شما [درست‌] نمی‌بینید؟

ٱصْلَوْهَا فَٱصْبِرُوٓا۟ أَوْ لَا تَصْبِرُوا۟ سَوَآءٌ عَلَيْكُمْ ۖ إِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿16﴾

در آن وارد شوید و بسوزید! پس صبر کنید یا صبر نکنید، برای شما یکسان است، که تنها در برابر آنچه می‌کردید، جزا داده می‌شوید.»

إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى جَنَّٰتٍۢ وَنَعِيمٍۢ ﴿17﴾

بی‌گمان پرهیزکاران در باغ‌هایی [بهشتی] و نعمتی فراوانند.

فَٰكِهِينَ بِمَآ ءَاتَىٰهُمْ رَبُّهُمْ وَوَقَىٰهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ ٱلْجَحِيمِ ﴿18﴾

به آنچه پروردگارشان به آنان داده، شادمانند و پروردگارشان آنان را از عذاب دوزخ نگاه داشته است.

كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿19﴾

[به آنان گفته می‌شود:] «به خاطر اعمالی که انجام می‌دادید، گوارا بخورید و بیاشامید!»

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ سُرُرٍۢ مَّصْفُوفَةٍۢ ۖ وَزَوَّجْنَٰهُم بِحُورٍ عِينٍۢ ﴿20﴾

بر تخت‌های ردیف شده تکیه می‌کنند و زیبارویانی سیاه‌چشم را به همسری آنان در می‌آوریم.

وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَٱتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُم بِإِيمَٰنٍ أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَآ أَلَتْنَٰهُم مِّنْ عَمَلِهِم مِّن شَىْءٍۢ ۚ كُلُّ ٱمْرِئٍۭ بِمَا كَسَبَ رَهِينٌۭ ﴿21﴾

و کسانی که ایمان آوردند و فرزندانشان، در ایمان از آنان پیروی کردند، ما ذریه فرزندانشان را به آنان ملحق می‌کنیم و از [پاداش] عملشان هیچ نمی‌کاهیم. [آری!] هر کس در گرو اعمال خویش است.

وَأَمْدَدْنَٰهُم بِفَٰكِهَةٍۢ وَلَحْمٍۢ مِّمَّا يَشْتَهُونَ ﴿22﴾

و پی‌درپی از میوه و گوشتی که بخواهند، به آنان می‌رسانیم.

يَتَنَٰزَعُونَ فِيهَا كَأْسًۭا لَّا لَغْوٌۭ فِيهَا وَلَا تَأْثِيمٌۭ ﴿23﴾

آنان در بهشت، جامی پر شراب را [دوستانه از هم می‌گیرند و] دست به دست می‌دهند که در [نوشیدن] آن نه بیهوده‌گویی است و نه گنهکاری.

۞ وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ غِلْمَانٌۭ لَّهُمْ كَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌۭ مَّكْنُونٌۭ ﴿24﴾

و [برای خدمت به آنان،] پیوسته نوجوانانی گردشان می‌چرخند، که همچون مروارید در صدفند.

وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَسَآءَلُونَ ﴿25﴾

و به یکدیگر روی کرده، از [حال‌] هم می‌پرسند.

قَالُوٓا۟ إِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِىٓ أَهْلِنَا مُشْفِقِينَ ﴿26﴾

می‌گویند: «ما پیش از این [در دنیا] نسبت به خانواده‌ی خویش خیرخواه بودیم.

فَمَنَّ ٱللَّهُ عَلَيْنَا وَوَقَىٰنَا عَذَابَ ٱلسَّمُومِ ﴿27﴾

پس خداوند بر ما منّت نهاد و ما را از عذاب سوزان نگاه داشت.

إِنَّا كُنَّا مِن قَبْلُ نَدْعُوهُ ۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْبَرُّ ٱلرَّحِيمُ ﴿28﴾

زیرا ما پیش از این همواره او را می‌خواندیم. همانا اوست نیکوکار مهربان.»

فَذَكِّرْ فَمَآ أَنتَ بِنِعْمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍۢ وَلَا مَجْنُونٍ ﴿29﴾

پس [ای پیامبر! به مردم] یادآوری کن، که به لطف پروردگارت تو نه کاهن و پیشگویی و نه دیوانه و جنّ‌زده.

أَمْ يَقُولُونَ شَاعِرٌۭ نَّتَرَبَّصُ بِهِۦ رَيْبَ ٱلْمَنُونِ ﴿30﴾

بلکه [کافران] می‌گویند: «او شاعری است که ما برای او چشم به راه حوادث تلخ و مرگ او هستیم.»

قُلْ تَرَبَّصُوا۟ فَإِنِّى مَعَكُم مِّنَ ٱلْمُتَرَبِّصِينَ ﴿31﴾

[به آنان] بگو: «در انتظار باشید که من نیز با شما در انتظار می‌مانم. [شما در انتظار مرگ من و من در انتظار پیروزی بر شما.]»

أَمْ تَأْمُرُهُمْ أَحْلَٰمُهُم بِهَٰذَآ ۚ أَمْ هُمْ قَوْمٌۭ طَاغُونَ ﴿32﴾

آیا خردهایشان آنان را به این [یاوه‌گویی‌ها] وامی‌دارد؟ یا آنان قومی سرکشند؟

أَمْ يَقُولُونَ تَقَوَّلَهُۥ ۚ بَل لَّا يُؤْمِنُونَ ﴿33﴾

یا می‌گویند: «[محمّد، قرآن را خود ساخته و] به خدا نسبت داده است!» بلکه آنان [به سبب سرکشی و حسد،] ایمان نمی‌آورند.

فَلْيَأْتُوا۟ بِحَدِيثٍۢ مِّثْلِهِۦٓ إِن كَانُوا۟ صَٰدِقِينَ ﴿34﴾

پس اگر راستگویند، سخنی مانند آن بیاورند.

أَمْ خُلِقُوا۟ مِنْ غَيْرِ شَىْءٍ أَمْ هُمُ ٱلْخَٰلِقُونَ ﴿35﴾

آیا از هیچ آفریده شده‌اند؟ یا خود آفریدگار خویشند؟!

أَمْ خَلَقُوا۟ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ ۚ بَل لَّا يُوقِنُونَ ﴿36﴾

آیا آسمان‌ها و زمین را آفریده‌اند؟! بلکه [حقّ این است که آنها] یقین ندارند.

أَمْ عِندَهُمْ خَزَآئِنُ رَبِّكَ أَمْ هُمُ ٱلْمُصَۣيْطِرُونَ ﴿37﴾

آیا گنجینه‌های پروردگارت نزد آنان است؟ یا آنها [براین عالم] چیرگی دارند؟

أَمْ لَهُمْ سُلَّمٌۭ يَسْتَمِعُونَ فِيهِ ۖ فَلْيَأْتِ مُسْتَمِعُهُم بِسُلْطَٰنٍۢ مُّبِينٍ ﴿38﴾

آیا نردبانی دارند که با آن [اسرار آسمان‌ها را] می‌شنوند؟ پس شنونده‌ی آنان دلیلی روشن بیاورد.

أَمْ لَهُ ٱلْبَنَٰتُ وَلَكُمُ ٱلْبَنُونَ ﴿39﴾

آیا دختران [که از آنها بیزارید،] از آنِ خدا و پسران از آنِ شماست؟

أَمْ تَسْـَٔلُهُمْ أَجْرًۭا فَهُم مِّن مَّغْرَمٍۢ مُّثْقَلُونَ ﴿40﴾

آیا از آنان مزدی درخواست می‌کنی، که پرداخت آن بر آنان سنگین است؟

أَمْ عِندَهُمُ ٱلْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ ﴿41﴾

آیا غیب نزد آنان است و ایشان [هرچه را می‌خواهند، در لوح محفوظ] می‌نویسند؟

أَمْ يُرِيدُونَ كَيْدًۭا ۖ فَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ هُمُ ٱلْمَكِيدُونَ ﴿42﴾

یا می‌خواهند [برای از بین بردن حقّ،] نیرنگی به کار برند؟ [پس بدانند که] کافران، خود گرفتار نیرنگ شده‌اند.

أَمْ لَهُمْ إِلَٰهٌ غَيْرُ ٱللَّهِ ۚ سُبْحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ ﴿43﴾

یا آنان معبودی جز الله دارند؟ منزّه است خدا از آنچه برای او شریک قرار می‌دهند.

وَإِن يَرَوْا۟ كِسْفًۭا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ سَاقِطًۭا يَقُولُوا۟ سَحَابٌۭ مَّرْكُومٌۭ ﴿44﴾

آنها اگر ببینند پاره‌ای از آسمان فرو می‌افتد، [باز هم ایمان نمی‌آورند و] می‌گویند: «این ابری انباشته است.»

فَذَرْهُمْ حَتَّىٰ يُلَٰقُوا۟ يَوْمَهُمُ ٱلَّذِى فِيهِ يُصْعَقُونَ ﴿45﴾

پس آنان را [به حال خود] واگذار تا آن روزشان را ببینند که در آن گرفتار صاعقه می‌شوند.

يَوْمَ لَا يُغْنِى عَنْهُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًۭٔا وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ ﴿46﴾

روزی که نیرنگشان، به آنان هیچ سودی نمی‌بخشد و یاری نخواهند شد.

وَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ عَذَابًۭا دُونَ ذَٰلِكَ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿47﴾

و البتّه برای کسانی که ستم کردند، عذابی [دیگر] است جز این؛ ولی بیشتر آنان نمی‌دانند.

وَٱصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْيُنِنَا ۖ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِينَ تَقُومُ ﴿48﴾

و برای [انجام] فرمان پروردگارت صبر و پایداری کن، که تو در دید ما [و تحت حمایت ما] هستی و هنگامی که [از خواب] برمی‌خیزی، با ستایش پروردگارت، او را به پاکی ستایش کن!

وَمِنَ ٱلَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَإِدْبَٰرَ ٱلنُّجُومِ ﴿49﴾

و پاسی از شب و [بامداد،] به هنگام ناپدید شدن ستارگان، خدا را تسبیح گوی!