Ash-Shams — Persian Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا ﴿1﴾

سوگند به خورشيد و تابندگى‌اش،

وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ﴿2﴾

سوگند به مه چون پى [خورشيد] رود.

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ﴿3﴾

سوگند به روز چون [زمين را] روشن گرداند،

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا ﴿4﴾

سوگند به شب چو پرده بر آن پوشد،

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ﴿5﴾

سوگند به آسمان و آن كس كه آن را برافراشت،

وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا ﴿6﴾

سوگند به زمين و آن كس كه آن را گسترد،

وَنَفْسٍۢ وَمَا سَوَّىٰهَا ﴿7﴾

سوگند به نفس و آن كس كه آن را درست كرد؛

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا ﴿8﴾

سپس پليدكارى و پرهيزگارى‌اش را به آن الهام كرد،

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ﴿9﴾

كه هر كس آن را پاك گردانيد، قطعاً رستگار شد،

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ﴿10﴾

و هر كه آلوده‌اش ساخت، قطعاً درباخت.

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ ﴿11﴾

[قوم‌] ثمود به سبب طغيان خود به تكذيب پرداختند.

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا ﴿12﴾

آنگاه كه شقى‌ترينشان بر[پا] خاست.

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَٰهَا ﴿13﴾

پس فرستاده خدا به آنان گفت: «زنهار! ماده‌شتر خدا و [نوبت‌] آب‌خوردنش را [حرمت نهيد]».

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا ﴿14﴾

و[لى‌] دروغزنش خواندند و آن [ماده‌شتر] را پى كردند، و پروردگارشان به [سزاى‌] گناهشان بر سرشان عذاب آورد و آنان را با خاك يكسان كرد.

وَلَا يَخَافُ عُقْبَٰهَا ﴿15﴾

و از پيامد كار خويش، بيمى به خود راه نداد.