ای پیامبر! چون خواهید زنان را طلاق دهید، در زمان عدّهشان، طلاق دهید و حساب [ایام] عدّه را نگه دارید و از [نافرمانی] خدایی که پروردگار شماست، پروا کنید. [در ایام عدّه،] نه شما آنان را از خانههایشان بیرون کنید و نه آنان بیرون روند، مگر آن که مرتکب کار زشت آشکاری شوند، [که بیرونکردنشان از خانه جایز است.] این [دستورات]، حدود خداست و هر کس از حدود الهی تجاوز کند، به خویش ستم کرده است. تو نمیدانی، شاید خداوند بعد از این، امر تازهای پدید آورد [تا وسیلهی صلح و سازش میان آنان شود.]
پس چون به پایان مدّت [عدّه] نزدیک شدند، یا [با رجوع به آنان،] به طرز شایسته و پسندیدهای نگاهشان دارید و یا [با پرداخت مهریه و سایر حقوق،] به طرز شایستهای از آنان جدا شوید و [هنگام طلاق،] دو [شاهد] عادل از میان خود گواه بگیرید و گواهی را برای خدا بهپا دارید. هر کس که به خدا و روز قیامت ایمان دارد، اینگونه پند داده میشود و هر کس که از خدا پروا کند، خداوند برای او راه بیرون شدن و رهایی [از مشکلات و تنگناها را] قرار میدهد،
و او را از جایی که گمان ندارد، روزی میدهد و هر کس بر خدا توکل کند، او برایش بس است. خداوند فرمان خود را [به انجام] میرساند. همانا خداوند برای هر چیز اندازهای نهاده است.
و زنانی که از عادت ماهانه مأیوسند، اگر در وضع آنان شک کنید [که این امر به خاطر سنّ است یا بیماری یا بارداری]، پس عدّهی آنان سه ماه است و هم چنین است حکم زنانی که حیض ندیدهاند، [با آن که در سنّ حیض هستند.] و [پایان] عدّهی زنان باردار، زایمان آنهاست و هر کس از خدا پروا کند، خداوند برای او در کارش آسانی پدید میآورد.
زنان طلاق داده را [تا پایان زمان عدّه،] در همان جا که خود سکونت دارید و در توانایی شماست، سکونت دهید و به آنان آسیب نرسانید، تا کار را بر آنان تنگ کنید [و مجبور به ترک خانه شوند] و اگر باردار باشند، تا زمانی که بزایند، نفقهی آنان را بدهید. پس اگر نوزادان شما را شیر دادند، مزدشان را بدهید و میان خود [دربارهی نوزاد] به نیکی مشورت و توافق کنید و اگر [توافق] به دشواری کشید، زن دیگری او را شیر دهد.
هر کس که دارای وسعت [مالی] است، باید طبق وسع خود نفقه دهد و کسیکه روزی بر او تنگ شده، باید از آنچه خداوند به او داده [به اندازهی توان خود] انفاق کند. زیرا خداوند کسی را جز به اندازهی آنچه به او داده است، تکلیف نمیکند. به زودی خداوند پس از سختی، آسانی و فراخی پدید میآورد.
پیامبری که آیات روشنگر الهی را بر شما تلاوت میکند تا کسانی را که ایمان آورده و کارهای شایسته کردهاند، از تاریکیها به سوی نور بیرون آورد و کسانی که به خدا ایمان آورند و کار شایسته کنند، خداوند آنان را به باغهایی که نهرها از زیر [درختان] آن جاری است، وارد میکند. برای همیشه در آنجا جاودانهاند. بیگمان خداوند روزی آنان را نیکو ساخته است.
خداست آن که هفت آسمان را آفرید و از زمین نیز همانند آنها. همواره فرمان او میان آنها نازل میشود تا بدانید که خداوند بر هر چیزی تواناست و دانش خدا فراگیرِ همه چیز است.