ای کسانی که ایمان آوردهاید، چرا چیزی میگویید که آن را انجام نمیدهید؟ شما پایداری در جهاد را وعده میدهید ولی به میدان نمیآیید و یا از صحنه کارزار میگریزید.
ای مؤمنان، از گرفتار آمدن به فرجامی چون فرجام امّت موسی بیم داشته باشید و به پیامبرتان آزار نرسانید و یاد کنید هنگامی را که موسی به قوم خود گفت: ای قومِ من، چرا با این که میدانید من فرستاده خدا به سوی شما هستم مرا آزار میدهید؟ پس چون با آزار موسی به باطل گرایش یافتند، خدا هم دل هایشان را از گرایش به حق بازداشت و توفیق هدایت را از آنان سلب کرد. آری، کسانی که پیامبران را آزار دهند فاسقند و خداوند فاسقان را هدایت نمیکند.
و یاد کنید زمانی را که عیسی پسر مریم گفت: ای بنی اسرائیل، من فرستاده خدا به سوی شمایم و تورات را که پیش از من بوده است تصدیق میکنم و شما را به پیامبری که پس از من میآید و نام او احمد است نوید میدهم. پس هنگامی که او (احمد) با دلایل و معجزات روشن به سویشان آمد رسالتش را تکذیب کردند و گفتند: این جادویی آشکار است.
آنان با تکذیب رسالت پیامبر در حقیقت بر خدا افترا بستند، و چه کسی ستمکارتر است از آن کس که بر خدا دروغ بسته با وجود این که به تسلیم شدن در برابر خدا فرا خوانده شده است؟ و خدا مردم ستمکار را به راه درست نمیرساند.
اگر ایمان بیاورید و جهاد کنید، خدا گناهانتان را بر شما میبخشاید و شما را در بوستانهای پردرخت که از زیر آنها نهرها روان است و در خانههایی خوش که در باغهای بهشتِ جاودان است درمی آورد. این است سعادت بزرگ.
و نعمتی دیگر نیز نصیب شما خواهد شد، که آن را دوست میدارید; آن نصرتی از جانب خدا و فتحی نزدیک است. و تو ای پیامبر، مؤمنان را به بهشت و پیروزی بر کافران بشارت ده.
ای کسانی که ایمان آوردهاید، خدا را با ایمان و جهاد در راه او، و پیمودن راهی که پیامبرش در آن گام نهاده است یاری کنید; چنان که عیسی بن مریم به حواریّون گفت: چه کسانی یاران منند و مرا در سیر به سوی خدا یاری میدهند؟ حواریّون گفتند: ماییم یاران خدا و کمک کاران تو. پس طایفهای از بنی اسرائیل ایمان آوردند و طایفهای از آنان کافر شدند، و ما کسانی را که ایمان آورده بودند بر دشمنانشان قدرت دادیم و در نتیجه بر آنان پیروز شدند.