Skip to content
Text size 100%
Translation comparison

Compare Ar-Rahman in Persian

Compare up to three translations verse by verse.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱلرَّحْمَٰنُ ﴿1﴾

الهی قمشه‌ای

خدای بخشنده،

عَلَّمَ ٱلْقُرْءَانَ ﴿2﴾

الهی قمشه‌ای

(به رسولش) قرآن آموخت.

خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ ﴿3﴾

الهی قمشه‌ای

انسان را خلق کرد.

عَلَّمَهُ ٱلْبَيَانَ ﴿4﴾

الهی قمشه‌ای

به او تعلیم نطق و بیان فرمود.

ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ بِحُسْبَانٍۢ ﴿5﴾

الهی قمشه‌ای

خورشید و ماه به حساب معیّن به گردشند.

وَٱلنَّجْمُ وَٱلشَّجَرُ يَسْجُدَانِ ﴿6﴾

الهی قمشه‌ای

و گیاهان و درختان هم به سجده او سر به خاک اطاعت نهاده‌اند.

وَٱلسَّمَآءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ ٱلْمِيزَانَ ﴿7﴾

الهی قمشه‌ای

و آسمان را او کاخی رفیع گردانید و میزان (عدل و نظم) را در عالم وضع فرمود.

أَلَّا تَطْغَوْا۟ فِى ٱلْمِيزَانِ ﴿8﴾

الهی قمشه‌ای

(و حکم کرد) که هرگز در میزان (عدل و احکام شرع من) تعدّی و نافرمانی مکنید.

وَأَقِيمُوا۟ ٱلْوَزْنَ بِٱلْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا۟ ٱلْمِيزَانَ ﴿9﴾

الهی قمشه‌ای

و هر چیز را به ترازوی عدل و انصاف بسنجید و هیچ در میزان کم فروشی و نادرستی مکنید.

وَٱلْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ ﴿10﴾

الهی قمشه‌ای

و زمین را (با هزاران نعمت) برای (زندگانی) خلق مقرّر فرمود.

فِيهَا فَٰكِهَةٌۭ وَٱلنَّخْلُ ذَاتُ ٱلْأَكْمَامِ ﴿11﴾

الهی قمشه‌ای

که در آن میوه‌های گوناگون و نخل خرمای با پوشش برگ و شکوفه و غلاف است.

وَٱلْحَبُّ ذُو ٱلْعَصْفِ وَٱلرَّيْحَانُ ﴿12﴾

الهی قمشه‌ای

و هم حبوبات متنوع که دارای برگ و گل است و نیز ریاحین است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿13﴾

الهی قمشه‌ای

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ مِن صَلْصَٰلٍۢ كَٱلْفَخَّارِ ﴿14﴾

الهی قمشه‌ای

انسان را خدا از خشک گلی مانند گل کوزه گران (بدین حسن و زیبایی) آفرید.

وَخَلَقَ ٱلْجَآنَّ مِن مَّارِجٍۢ مِّن نَّارٍۢ ﴿15﴾

الهی قمشه‌ای

و جنّیان را از رخشنده شعله آتش خلق کرد.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿16﴾

الهی قمشه‌ای

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

رَبُّ ٱلْمَشْرِقَيْنِ وَرَبُّ ٱلْمَغْرِبَيْنِ ﴿17﴾

الهی قمشه‌ای

آن خدایی که آفریننده دو مشرق و دو مغرب است (یکی مشرق و مغرب تابستان مطلع سرطان، و یکی زمستان مطلع جدی).

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿18﴾

الهی قمشه‌ای

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

مَرَجَ ٱلْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيَانِ ﴿19﴾

الهی قمشه‌ای

اوست که دو دریا (ی آب شور و گوارا) را به هم در آمیخت تا به هم برخورد کنند.

بَيْنَهُمَا بَرْزَخٌۭ لَّا يَبْغِيَانِ ﴿20﴾

الهی قمشه‌ای

و میان آن دو دریا برزخ و فاصله‌ای است که تجاوز به حدود یکدیگر نمی‌کنند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿21﴾

الهی قمشه‌ای

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

يَخْرُجُ مِنْهُمَا ٱللُّؤْلُؤُ وَٱلْمَرْجَانُ ﴿22﴾

الهی قمشه‌ای

از آن دو دریا لؤلؤ و مرجان گرانبها بیرون آید.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿23﴾

الهی قمشه‌ای

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

وَلَهُ ٱلْجَوَارِ ٱلْمُنشَـَٔاتُ فِى ٱلْبَحْرِ كَٱلْأَعْلَٰمِ ﴿24﴾

الهی قمشه‌ای

و او راست کشتیهای بزرگ بادبان برافراشته مانند کوه که به دریا در گردشند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿25﴾

الهی قمشه‌ای

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍۢ ﴿26﴾

الهی قمشه‌ای

هر که روی زمین است دستخوش مرگ و فناست.

وَيَبْقَىٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو ٱلْجَلَٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ ﴿27﴾

الهی قمشه‌ای

و زنده ابدی ذات خدای با جلال و عظمت توست.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿28﴾

الهی قمشه‌ای

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

يَسْـَٔلُهُۥ مَن فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِى شَأْنٍۢ ﴿29﴾

الهی قمشه‌ای

هر که در آسمانها و زمین است همه از او (حوائج خود را) می‌طلبند و او هر روز به شأن و کاری (در تکمیل و افاضه به خلق) پردازد.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿30﴾

الهی قمشه‌ای

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَ ٱلثَّقَلَانِ ﴿31﴾

الهی قمشه‌ای

ای گروه انس و جنّ به زودی به حساب کار شما هم خواهیم پرداخت.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿32﴾

الهی قمشه‌ای

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

يَٰمَعْشَرَ ٱلْجِنِّ وَٱلْإِنسِ إِنِ ٱسْتَطَعْتُمْ أَن تَنفُذُوا۟ مِنْ أَقْطَارِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ فَٱنفُذُوا۟ ۚ لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَٰنٍۢ ﴿33﴾

الهی قمشه‌ای

ای گروه جنّ و انس، اگر می‌توانید از اطراف آسمانها و زمین (و از قبضه قدرت الهی) بیرون شوید، بیرون شوید (ولی این خیال محالی است زیرا) هرگز خارج از ملک و سلطنت خدا نتوانید شد.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿34﴾

الهی قمشه‌ای

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

يُرْسَلُ عَلَيْكُمَا شُوَاظٌۭ مِّن نَّارٍۢ وَنُحَاسٌۭ فَلَا تَنتَصِرَانِ ﴿35﴾

الهی قمشه‌ای

(اگر به کفر و طغیان گرایید) بر شما شراره‌های آتش و مس گداخته فروریخته شود و هیچ نصرت و نجاتی نیابید.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿36﴾

الهی قمشه‌ای

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

فَإِذَا ٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ وَرْدَةًۭ كَٱلدِّهَانِ ﴿37﴾

الهی قمشه‌ای

پس آن‌گاه که آسمان شکافته شود تا چون گل سرخ گون و چون روغن مذاب و روان گردد (آن روز سخت هولناک از گنه پشیمان شوید).

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿38﴾

الهی قمشه‌ای

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

فَيَوْمَئِذٍۢ لَّا يُسْـَٔلُ عَن ذَنۢبِهِۦٓ إِنسٌۭ وَلَا جَآنٌّۭ ﴿39﴾

الهی قمشه‌ای

پس در آن روز هیچ از گناه انس و جنّ باز نپرسند (چون خدا و فرشتگان از گناهان خلق آگاهند).

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿40﴾

الهی قمشه‌ای

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

يُعْرَفُ ٱلْمُجْرِمُونَ بِسِيمَٰهُمْ فَيُؤْخَذُ بِٱلنَّوَٰصِى وَٱلْأَقْدَامِ ﴿41﴾

الهی قمشه‌ای

(آن روز) بدکاران به سیمایشان شناخته شوند، پس موی پیشانی آنها را با پاهایشان بگیرند (و در آتش دوزخ افکنند).

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿42﴾

الهی قمشه‌ای

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

هَٰذِهِۦ جَهَنَّمُ ٱلَّتِى يُكَذِّبُ بِهَا ٱلْمُجْرِمُونَ ﴿43﴾

الهی قمشه‌ای

این همان دوزخی است که بدکاران تکذیب می‌کردند.

يَطُوفُونَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ حَمِيمٍ ءَانٍۢ ﴿44﴾

الهی قمشه‌ای

اینک میان آن جهنّم و در حمیم سوزان آن می‌گردند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿45﴾

الهی قمشه‌ای

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ جَنَّتَانِ ﴿46﴾

الهی قمشه‌ای

و هر که از مقام (قهر و کبریایی) خدایش بترسد او را دو باغ بهشت خواهد بود.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿47﴾

الهی قمشه‌ای

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

ذَوَاتَآ أَفْنَانٍۢ ﴿48﴾

الهی قمشه‌ای

در آن دو بهشت انواع گوناگون میوه‌ها و نعمتهاست.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿49﴾

الهی قمشه‌ای

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

فِيهِمَا عَيْنَانِ تَجْرِيَانِ ﴿50﴾

الهی قمشه‌ای

در آن دو بهشت دو چشمه آب (تسنیم و سلسبیل) روان است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿51﴾

الهی قمشه‌ای

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

فِيهِمَا مِن كُلِّ فَٰكِهَةٍۢ زَوْجَانِ ﴿52﴾

الهی قمشه‌ای

در آن دو بهشت از هر میوه‌ای دو نوع است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿53﴾

الهی قمشه‌ای

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ فُرُشٍۭ بَطَآئِنُهَا مِنْ إِسْتَبْرَقٍۢ ۚ وَجَنَى ٱلْجَنَّتَيْنِ دَانٍۢ ﴿54﴾

الهی قمشه‌ای

در حالتی که بهشتیان بر بسترهایی که آستر آنها از حریر و استبرق است (در کمال عزّت) تکیه زده‌اند و میوه درختانش در همان تکیه گاه در دسترس آنهاست.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿55﴾

الهی قمشه‌ای

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

فِيهِنَّ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌۭ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّۭ ﴿56﴾

الهی قمشه‌ای

در آن بهشتها زنان زیبای با حیائی است (که به چشم پر ناز جز به شوهر خود ننگرند) و دست هیچ کس از جن و انس پیش از آنها بدان زنان نرسیده است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿57﴾

الهی قمشه‌ای

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

كَأَنَّهُنَّ ٱلْيَاقُوتُ وَٱلْمَرْجَانُ ﴿58﴾

الهی قمشه‌ای

آن زنان حور العین (در صفا و لطافت) گویی یاقوت و مرجانند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿59﴾

الهی قمشه‌ای

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

هَلْ جَزَآءُ ٱلْإِحْسَٰنِ إِلَّا ٱلْإِحْسَٰنُ ﴿60﴾

الهی قمشه‌ای

آیا پاداش نکویی و احسان جز نکویی و احسان است؟

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿61﴾

الهی قمشه‌ای

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

وَمِن دُونِهِمَا جَنَّتَانِ ﴿62﴾

الهی قمشه‌ای

و ورای آن دو بهشت دو بهشت دیگر است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿63﴾

الهی قمشه‌ای

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

مُدْهَآمَّتَانِ ﴿64﴾

الهی قمشه‌ای

که درختان آن دو بهشت در منتهای سبزی و خرّمی است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿65﴾

الهی قمشه‌ای

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

فِيهِمَا عَيْنَانِ نَضَّاخَتَانِ ﴿66﴾

الهی قمشه‌ای

در آن دو بهشت دیگر هم دو چشمه آب گوارا می‌جوشد.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿67﴾

الهی قمشه‌ای

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

فِيهِمَا فَٰكِهَةٌۭ وَنَخْلٌۭ وَرُمَّانٌۭ ﴿68﴾

الهی قمشه‌ای

در آن دو بهشت نیز هرگونه میوه خوش و خرما و انار بسیار است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿69﴾

الهی قمشه‌ای

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

فِيهِنَّ خَيْرَٰتٌ حِسَانٌۭ ﴿70﴾

الهی قمشه‌ای

در آن بهشتها نیکو زنان با حسن و جمال بسیارند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿71﴾

الهی قمشه‌ای

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

حُورٌۭ مَّقْصُورَٰتٌۭ فِى ٱلْخِيَامِ ﴿72﴾

الهی قمشه‌ای

حورانی در سراپرده‌های خود (مستور از چشم بیگانگان).

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿73﴾

الهی قمشه‌ای

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌۭ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّۭ ﴿74﴾

الهی قمشه‌ای

که پیش از شوهران دست هیچ کس از جن و انس بدان زنان نرسیده است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿75﴾

الهی قمشه‌ای

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ رَفْرَفٍ خُضْرٍۢ وَعَبْقَرِىٍّ حِسَانٍۢ ﴿76﴾

الهی قمشه‌ای

در حالتی که بهشتیان (با حور العین) بر رفرف سبز (وجد و عزّت) و بساط زیبا (ی فخر و دولت) تکیه زده‌اند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿77﴾

الهی قمشه‌ای

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

تَبَٰرَكَ ٱسْمُ رَبِّكَ ذِى ٱلْجَلَٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ ﴿78﴾

الهی قمشه‌ای

بزرگوار و مبارک نام پروردگار توست که خداوند جلال و عزّت و احسان و کرامت است.

Quran recitationReady
Open audio