Skip to content
Text size 100%
Translation comparison

Compare Ar-Rahman in Persian

Compare up to three translations verse by verse.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱلرَّحْمَٰنُ ﴿1﴾

قرائتی

[خداوندِ] رحمان،

عَلَّمَ ٱلْقُرْءَانَ ﴿2﴾

قرائتی

قرآن را یاد داد،

خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ ﴿3﴾

قرائتی

انسان را آفرید،

عَلَّمَهُ ٱلْبَيَانَ ﴿4﴾

قرائتی

به او بیان آموخت.

ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ بِحُسْبَانٍۢ ﴿5﴾

قرائتی

خورشید و ماه، با حسابی [دقیق‌] روانند.

وَٱلنَّجْمُ وَٱلشَّجَرُ يَسْجُدَانِ ﴿6﴾

قرائتی

و گیاه و درخت [برای او] سجده می‌کنند.

وَٱلسَّمَآءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ ٱلْمِيزَانَ ﴿7﴾

قرائتی

و [خداوند] آسمان را برافراشت و [برای سنجش هر امری] ترازو نهاد،

أَلَّا تَطْغَوْا۟ فِى ٱلْمِيزَانِ ﴿8﴾

قرائتی

تا در سنجش و میزان از اندازه نگذرید،

وَأَقِيمُوا۟ ٱلْوَزْنَ بِٱلْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا۟ ٱلْمِيزَانَ ﴿9﴾

قرائتی

و وزن را به عدالت برپا دارید و در ترازو کم نگذارید.

وَٱلْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ ﴿10﴾

قرائتی

و زمین را برای زمینیان قرار داد،

فِيهَا فَٰكِهَةٌۭ وَٱلنَّخْلُ ذَاتُ ٱلْأَكْمَامِ ﴿11﴾

قرائتی

که در آن [هرگونه] میوه‌ای است و خرما [با خوشه‌هایی] دارای پوشش،

وَٱلْحَبُّ ذُو ٱلْعَصْفِ وَٱلرَّيْحَانُ ﴿12﴾

قرائتی

و دانه‌ی پوست‌دار و گیاه خوش‌بو.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿13﴾

قرائتی

پس [ای انسان‌ها و ای جنّیان!] کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ مِن صَلْصَٰلٍۢ كَٱلْفَخَّارِ ﴿14﴾

قرائتی

انسان را از گل خشکیده‌ای همچون سفال آفرید،

وَخَلَقَ ٱلْجَآنَّ مِن مَّارِجٍۢ مِّن نَّارٍۢ ﴿15﴾

قرائتی

و جنّ را از شعله‌ی آتشی بی‌دود آفرید.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿16﴾

قرائتی

پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

رَبُّ ٱلْمَشْرِقَيْنِ وَرَبُّ ٱلْمَغْرِبَيْنِ ﴿17﴾

قرائتی

پروردگار دو مشرق و پروردگار دو مغرب.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿18﴾

قرائتی

پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

مَرَجَ ٱلْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيَانِ ﴿19﴾

قرائتی

دو دریا[ی شور و شیرین] را روان ساخت که به هم می‌رسند.

بَيْنَهُمَا بَرْزَخٌۭ لَّا يَبْغِيَانِ ﴿20﴾

قرائتی

[امّا] میان آن دو فاصله‌ای قرار داد تا از حد نگذرند [و به هم نیامیزند].

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿21﴾

قرائتی

پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

يَخْرُجُ مِنْهُمَا ٱللُّؤْلُؤُ وَٱلْمَرْجَانُ ﴿22﴾

قرائتی

از هر دو [دریا]، مروارید و مرجان بیرون می‌آید.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿23﴾

قرائتی

پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

وَلَهُ ٱلْجَوَارِ ٱلْمُنشَـَٔاتُ فِى ٱلْبَحْرِ كَٱلْأَعْلَٰمِ ﴿24﴾

قرائتی

و کشتی‌های ساخته شده‌ی کوه پیکر در دریا، از آنِ اوست.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿25﴾

قرائتی

پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍۢ ﴿26﴾

قرائتی

هر که روی آن [زمین] است، از میان رفتنی است،

وَيَبْقَىٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو ٱلْجَلَٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ ﴿27﴾

قرائتی

و [تنها] ذات پروردگارت که شکوهمند و گرامی است، ماندگار است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿28﴾

قرائتی

پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

يَسْـَٔلُهُۥ مَن فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِى شَأْنٍۢ ﴿29﴾

قرائتی

هر که در آسمان‌ها و زمین است، [نیاز خود را] از او می‌خواهد. او هر روز، در شأن و کاری است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿30﴾

قرائتی

پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَ ٱلثَّقَلَانِ ﴿31﴾

قرائتی

ای جنّ و انس! به زودی به [حساب] شما می‌پردازیم.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿32﴾

قرائتی

پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

يَٰمَعْشَرَ ٱلْجِنِّ وَٱلْإِنسِ إِنِ ٱسْتَطَعْتُمْ أَن تَنفُذُوا۟ مِنْ أَقْطَارِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ فَٱنفُذُوا۟ ۚ لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَٰنٍۢ ﴿33﴾

قرائتی

ای گروه جنّ و انس! اگر می‌توانید از مرزهای آسمان‌ها و زمین نفوذ کنید، نفوذ کنید. هرگز نمی‌توانید! مگر با قدرتی [برتر].

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿34﴾

قرائتی

پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

يُرْسَلُ عَلَيْكُمَا شُوَاظٌۭ مِّن نَّارٍۢ وَنُحَاسٌۭ فَلَا تَنتَصِرَانِ ﴿35﴾

قرائتی

آن روز شعله‌ای از آتش و مس گداخته بر شما فرومی‌ریزد، پس نمی‌توانید یکدیگر را یاری دهید!

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿36﴾

قرائتی

پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

فَإِذَا ٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ وَرْدَةًۭ كَٱلدِّهَانِ ﴿37﴾

قرائتی

پس آن‌گاه که آسمان شکافته شود و چون روغن گداخته گلگون گردد.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿38﴾

قرائتی

پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

فَيَوْمَئِذٍۢ لَّا يُسْـَٔلُ عَن ذَنۢبِهِۦٓ إِنسٌۭ وَلَا جَآنٌّۭ ﴿39﴾

قرائتی

پس در آن روز، هیچ انسان و جنّی، از گناهش پرسیده نشود. [که همه چیز روشن است.]

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿40﴾

قرائتی

پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

يُعْرَفُ ٱلْمُجْرِمُونَ بِسِيمَٰهُمْ فَيُؤْخَذُ بِٱلنَّوَٰصِى وَٱلْأَقْدَامِ ﴿41﴾

قرائتی

تبهکاران، به سیمایشان شناخته می‌شوند، پس آنان را به موهای پیش سر و به پاهایشان می‌گیرند [و به دوزخ می‌افکنند.]

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿42﴾

قرائتی

پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

هَٰذِهِۦ جَهَنَّمُ ٱلَّتِى يُكَذِّبُ بِهَا ٱلْمُجْرِمُونَ ﴿43﴾

قرائتی

این است جهنّمی که تبهکاران انکارش می‌کردند.

يَطُوفُونَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ حَمِيمٍ ءَانٍۢ ﴿44﴾

قرائتی

میان آن [آتش] و آبی داغ و سوزان در حرکتند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿45﴾

قرائتی

پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ جَنَّتَانِ ﴿46﴾

قرائتی

و برای کسی که از مقام پروردگارش بترسد، دو باغ [بهشتی] است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿47﴾

قرائتی

پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

ذَوَاتَآ أَفْنَانٍۢ ﴿48﴾

قرائتی

دو باغ که درختان انبوه و باطراوت دارد.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿49﴾

قرائتی

پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

فِيهِمَا عَيْنَانِ تَجْرِيَانِ ﴿50﴾

قرائتی

در آن دو باغ، دو چشمه‌ی همیشه جاری است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿51﴾

قرائتی

پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

فِيهِمَا مِن كُلِّ فَٰكِهَةٍۢ زَوْجَانِ ﴿52﴾

قرائتی

در آن دو باغ، از هر میوه‌ای دو گونه فراهم است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿53﴾

قرائتی

پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ فُرُشٍۭ بَطَآئِنُهَا مِنْ إِسْتَبْرَقٍۢ ۚ وَجَنَى ٱلْجَنَّتَيْنِ دَانٍۢ ﴿54﴾

قرائتی

[بهشتیان] بر بسترهایی که آسترشان از دیبا و ابریشم درشت‌بافت است، تکیه می‌زنند و میوه‌های آن دو باغ در دسترس است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿55﴾

قرائتی

پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

فِيهِنَّ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌۭ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّۭ ﴿56﴾

قرائتی

در آن بسترها، همسرانی هستند که نگاهشان از بیگانه کوتاه است و پیش از اینان، هیچ انسان و جنّی آنان را لمس نکرده است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿57﴾

قرائتی

پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

كَأَنَّهُنَّ ٱلْيَاقُوتُ وَٱلْمَرْجَانُ ﴿58﴾

قرائتی

آنان چون یاقوت و مرجانند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿59﴾

قرائتی

پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

هَلْ جَزَآءُ ٱلْإِحْسَٰنِ إِلَّا ٱلْإِحْسَٰنُ ﴿60﴾

قرائتی

آیا پاداش نیکی، جز نیکی است؟

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿61﴾

قرائتی

پس کدام‌یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

وَمِن دُونِهِمَا جَنَّتَانِ ﴿62﴾

قرائتی

و پایین‌تر از آن [دو باغ]، دو باغ دیگر هست.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿63﴾

قرائتی

پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

مُدْهَآمَّتَانِ ﴿64﴾

قرائتی

[آن دو باغِ پایین دست،] از شدّت سرسبزی به سیاهی می‌ماند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿65﴾

قرائتی

پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

فِيهِمَا عَيْنَانِ نَضَّاخَتَانِ ﴿66﴾

قرائتی

در آن [دو باغ]، دو چشمه‌ی همیشه جوشان است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿67﴾

قرائتی

پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

فِيهِمَا فَٰكِهَةٌۭ وَنَخْلٌۭ وَرُمَّانٌۭ ﴿68﴾

قرائتی

در آن [دو باغ]، میوه‌های فراوان و خرما و انار است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿69﴾

قرائتی

پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

فِيهِنَّ خَيْرَٰتٌ حِسَانٌۭ ﴿70﴾

قرائتی

در آن باغ‌ها، دوشیزگانی هستند خوش‌خوی و زیباروی.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿71﴾

قرائتی

پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

حُورٌۭ مَّقْصُورَٰتٌۭ فِى ٱلْخِيَامِ ﴿72﴾

قرائتی

حوریانی که در سراپرده‌ها پرده‌نشینند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿73﴾

قرائتی

پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌۭ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّۭ ﴿74﴾

قرائتی

پیش از بهشتیان، هیچ انسان یا جنّی آنان را لمس نکرده است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿75﴾

قرائتی

پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ رَفْرَفٍ خُضْرٍۢ وَعَبْقَرِىٍّ حِسَانٍۢ ﴿76﴾

قرائتی

آنان بر بالش‌هایی تکیه زده‌اند که با پارچه‌هایی سبز رنگ و فرشهایی کمیاب آراسته شده است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿77﴾

قرائتی

پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟

تَبَٰرَكَ ٱسْمُ رَبِّكَ ذِى ٱلْجَلَٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ ﴿78﴾

قرائتی

خجسته باد نام پروردگارت که شکوهمند و ارجمند است!

Quran recitationReady
Open audio