بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ ﴿1﴾
مکارم شیرازی
هنگامی که واقعه عظیم (قیامت) واقع شود،
لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ ﴿2﴾
مکارم شیرازی
هیچ کس نمیتواند آن را انکار کند!
خَافِضَةٌۭ رَّافِعَةٌ ﴿3﴾
مکارم شیرازی
(این واقعه) گروهی را پایین میآورد و گروهی را بالا میبرد!
إِذَا رُجَّتِ ٱلْأَرْضُ رَجًّۭا ﴿4﴾
مکارم شیرازی
در آن هنگام که زمین بشدّت به لرزه درمیآید،
وَبُسَّتِ ٱلْجِبَالُ بَسًّۭا ﴿5﴾
مکارم شیرازی
و کوهها در هم کوبیده میشود،
فَكَانَتْ هَبَآءًۭ مُّنۢبَثًّۭا ﴿6﴾
مکارم شیرازی
و بصورت غبار پراکنده درمیآید،
وَكُنتُمْ أَزْوَٰجًۭا ثَلَٰثَةًۭ ﴿7﴾
مکارم شیرازی
و شما سه گروه خواهید بود!
فَأَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ﴿8﴾
مکارم شیرازی
(نخست) سعادتمندان و خجستگان (هستند)؛ چه سعادتمندان و خجستگانی!
وَأَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ﴿9﴾
مکارم شیرازی
گروه دیگر شقاوتمندان و شومانند، چه شقاوتمندان و شومانی!
وَٱلسَّٰبِقُونَ ٱلسَّٰبِقُونَ ﴿10﴾
مکارم شیرازی
و (سومین گروه) پیشگامان پیشگامند،
أُو۟لَٰٓئِكَ ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿11﴾
مکارم شیرازی
آنها مقرّبانند!
فِى جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﴿12﴾
مکارم شیرازی
در باغهای پرنعمت بهشت (جای دارند)!
ثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿13﴾
مکارم شیرازی
گروه زیادی (از آنها) از امّتهای نخستینند،
وَقَلِيلٌۭ مِّنَ ٱلْءَاخِرِينَ ﴿14﴾
مکارم شیرازی
و اندکی از امّت آخرین!
عَلَىٰ سُرُرٍۢ مَّوْضُونَةٍۢ ﴿15﴾
مکارم شیرازی
آنها [= مقرّبان] بر تختهایی که صفکشیده و به هم پیوسته است قراردارند،
مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيْهَا مُتَقَٰبِلِينَ ﴿16﴾
مکارم شیرازی
در حالی که بر آن تکیه زده و رو به روی یکدیگرند!
يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَٰنٌۭ مُّخَلَّدُونَ ﴿17﴾
مکارم شیرازی
نوجوانانی جاودان (در شکوه و طراوت) پیوسته گرداگرد آنان میگردند،
بِأَكْوَابٍۢ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍۢ مِّن مَّعِينٍۢ ﴿18﴾
مکارم شیرازی
با قدحها و کوزهها و جامهایی از نهرهای جاری بهشتی (و شراب طهور)!
لَّا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنزِفُونَ ﴿19﴾
مکارم شیرازی
امّا شرابی که از آن درد سر نمیگیرند و نه مست میشوند!
وَفَٰكِهَةٍۢ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ ﴿20﴾
مکارم شیرازی
و میوههایی از هر نوع که انتخاب کنند،
وَلَحْمِ طَيْرٍۢ مِّمَّا يَشْتَهُونَ ﴿21﴾
مکارم شیرازی
و گوشت پرنده از هر نوع که مایل باشند!
وَحُورٌ عِينٌۭ ﴿22﴾
مکارم شیرازی
و همسرانی از حور العین دارند،
كَأَمْثَٰلِ ٱللُّؤْلُؤِ ٱلْمَكْنُونِ ﴿23﴾
مکارم شیرازی
همچون مروارید در صدف پنهان!
جَزَآءًۢ بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿24﴾
مکارم شیرازی
اینها پاداشی است در برابر اعمالی که انجام میدادند!
لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًۭا وَلَا تَأْثِيمًا ﴿25﴾
مکارم شیرازی
در آن (باغهای بهشتی) نه لغو و بیهودهای میشنوند نه سخنان گناه آلود؛
إِلَّا قِيلًۭا سَلَٰمًۭا سَلَٰمًۭا ﴿26﴾
مکارم شیرازی
تنها چیزی که میشنوند «سلام» است «سلام»!
وَأَصْحَٰبُ ٱلْيَمِينِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْيَمِينِ ﴿27﴾
مکارم شیرازی
و اصحاب یمین و خجستگان، چه اصحاب یمین و خجستگانی!
فِى سِدْرٍۢ مَّخْضُودٍۢ ﴿28﴾
مکارم شیرازی
آنها در سایه درختان «سِدر» بیخار قرار دارند،
وَطَلْحٍۢ مَّنضُودٍۢ ﴿29﴾
مکارم شیرازی
و در سایه درخت «طلح» پربرگ [= درختی خوشرنگ و خوشبو]،
وَظِلٍّۢ مَّمْدُودٍۢ ﴿30﴾
مکارم شیرازی
و سایه کشیده و گسترده،
وَمَآءٍۢ مَّسْكُوبٍۢ ﴿31﴾
مکارم شیرازی
و در کنار آبشارها،
وَفَٰكِهَةٍۢ كَثِيرَةٍۢ ﴿32﴾
مکارم شیرازی
و میوههای فراوان،
لَّا مَقْطُوعَةٍۢ وَلَا مَمْنُوعَةٍۢ ﴿33﴾
مکارم شیرازی
که هرگز قطع و ممنوع نمیشود،
وَفُرُشٍۢ مَّرْفُوعَةٍ ﴿34﴾
مکارم شیرازی
و همسرانی بلندمرتبه!
إِنَّآ أَنشَأْنَٰهُنَّ إِنشَآءًۭ ﴿35﴾
مکارم شیرازی
ما آنها را آفرینش نوینی بخشیدیم،
فَجَعَلْنَٰهُنَّ أَبْكَارًا ﴿36﴾
مکارم شیرازی
و همه را دوشیزه قرار دادیم،
عُرُبًا أَتْرَابًۭا ﴿37﴾
مکارم شیرازی
زنانی که تنها به همسرشان عشق میورزند و خوش زبان و فصیح و هم سن و سالند!
لِّأَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ﴿38﴾
مکارم شیرازی
اینها همه برای اصحاب یمین است،
ثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿39﴾
مکارم شیرازی
که گروهی از امّتهای نخستینند،
وَثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْءَاخِرِينَ ﴿40﴾
مکارم شیرازی
و گروهی از امّتهای آخرین!
وَأَصْحَٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلشِّمَالِ ﴿41﴾
مکارم شیرازی
و اصحاب شمال، چه اصحاب شمالی (که نامه اعمالشان به نشانه جرمشان به دست چپ آنها داده میشود)!
فِى سَمُومٍۢ وَحَمِيمٍۢ ﴿42﴾
مکارم شیرازی
آنها در میان بادهای کشنده و آب سوزان قرار دارند،
وَظِلٍّۢ مِّن يَحْمُومٍۢ ﴿43﴾
مکارم شیرازی
و در سایه دودهای متراکم و آتشزا!
لَّا بَارِدٍۢ وَلَا كَرِيمٍ ﴿44﴾
مکارم شیرازی
سایهای که نه خنک است و نه آرامبخش!
إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ ﴿45﴾
مکارم شیرازی
آنها پیش از این (در عالم دنیا) مست و مغرور نعمت بودند،
وَكَانُوا۟ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلْحِنثِ ٱلْعَظِيمِ ﴿46﴾
مکارم شیرازی
و بر گناهان بزرگ اصرار میورزیدند،
وَكَانُوا۟ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿47﴾
مکارم شیرازی
و میگفتند: «هنگامی که ما مُردیم و خاک و استخوان شدیم، آیا برانگیخته خواهیم شد؟!
أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ ﴿48﴾
مکارم شیرازی
یا نیاکان نخستین ما (برانگیخته میشوند)؟!»
قُلْ إِنَّ ٱلْأَوَّلِينَ وَٱلْءَاخِرِينَ ﴿49﴾
مکارم شیرازی
بگو: «اوّلین و آخرین،
لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَٰتِ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ ﴿50﴾
مکارم شیرازی
همگی در موعد روز معیّنی گردآوری میشوند،
ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلْمُكَذِّبُونَ ﴿51﴾
مکارم شیرازی
سپس شما ای گمراهان تکذیبکننده!
لَءَاكِلُونَ مِن شَجَرٍۢ مِّن زَقُّومٍۢ ﴿52﴾
مکارم شیرازی
قطعاً از درخت زقّوم میخورید،
فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ ﴿53﴾
مکارم شیرازی
و شکمها را از آن پر میکنید،
فَشَٰرِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ ٱلْحَمِيمِ ﴿54﴾
مکارم شیرازی
و روی آن از آب سوزان مینوشید،
فَشَٰرِبُونَ شُرْبَ ٱلْهِيمِ ﴿55﴾
مکارم شیرازی
و همچون شتران مبتلا به بیماری عطش، از آن میآشامید!
هَٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ ٱلدِّينِ ﴿56﴾
مکارم شیرازی
این است وسیله پذیرایی از آنها در قیامت!
نَحْنُ خَلَقْنَٰكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ ﴿57﴾
مکارم شیرازی
» ما شما را آفریدیم؛ پس چرا (آفرینش مجدّد را) تصدیق نمیکنید؟!
أَفَرَءَيْتُم مَّا تُمْنُونَ ﴿58﴾
مکارم شیرازی
آیا از نطفهای که در رحم میریزید آگاهید؟!
ءَأَنتُمْ تَخْلُقُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلْخَٰلِقُونَ ﴿59﴾
مکارم شیرازی
آیا شما آن را (در دوران جنینی) آفرینش (پی در پی) میدهید یا ما آفریدگاریم؟!
نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ ٱلْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ﴿60﴾
مکارم شیرازی
ما در میان شما مرگ را مقدّر ساختیم؛ و هرگز کسی بر ما پیشی نمیگیرد!
عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمْثَٰلَكُمْ وَنُنشِئَكُمْ فِى مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿61﴾
مکارم شیرازی
تا گروهی را به جای گروه دیگری بیاوریم و شما را در جهانی که نمیدانید آفرینش تازهای بخشیم!
وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ ٱلنَّشْأَةَ ٱلْأُولَىٰ فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ ﴿62﴾
مکارم شیرازی
شما عالم نخستین را دانستید؛ چگونه متذکّر نمیشوید (که جهانی بعد از آن است)؟!
أَفَرَءَيْتُم مَّا تَحْرُثُونَ ﴿63﴾
مکارم شیرازی
آیا هیچ درباره آنچه کشت میکنید اندیشیدهاید؟!
ءَأَنتُمْ تَزْرَعُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلزَّٰرِعُونَ ﴿64﴾
مکارم شیرازی
آیا شما آن را میرویانید یا ما میرویانیم؟!
لَوْ نَشَآءُ لَجَعَلْنَٰهُ حُطَٰمًۭا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ ﴿65﴾
مکارم شیرازی
هرگاه بخواهیم آن را مبدّل به کاه در هم کوبیده میکنیم که تعجّب کنید!
إِنَّا لَمُغْرَمُونَ ﴿66﴾
مکارم شیرازی
(بگونهای که بگویید:) براستی ما زیان کردهایم،
بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ﴿67﴾
مکارم شیرازی
بلکه ما بکلّی محرومیم!
أَفَرَءَيْتُمُ ٱلْمَآءَ ٱلَّذِى تَشْرَبُونَ ﴿68﴾
مکارم شیرازی
آیا به آبی که مینوشید اندیشیدهاید؟!
ءَأَنتُمْ أَنزَلْتُمُوهُ مِنَ ٱلْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنزِلُونَ ﴿69﴾
مکارم شیرازی
آیا شما آن را از ابر نازل کردهاید یا ما نازل میکنیم؟!
لَوْ نَشَآءُ جَعَلْنَٰهُ أُجَاجًۭا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ ﴿70﴾
مکارم شیرازی
هرگاه بخواهیم، این آب گوارا را تلخ و شور قرار میدهیم؛ پس چرا شکر نمیکنید؟!
أَفَرَءَيْتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِى تُورُونَ ﴿71﴾
مکارم شیرازی
آیا درباره آتشی که میافروزید فکر کردهاید؟!
ءَأَنتُمْ أَنشَأْتُمْ شَجَرَتَهَآ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنشِـُٔونَ ﴿72﴾
مکارم شیرازی
آیا شما درخت آن را آفریدهاید یا ما آفریدهایم؟!
نَحْنُ جَعَلْنَٰهَا تَذْكِرَةًۭ وَمَتَٰعًۭا لِّلْمُقْوِينَ ﴿73﴾
مکارم شیرازی
ما آن را وسیله یادآوری (برای همگان) و وسیله زندگی برای مسافران قرار دادهایم!
فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ﴿74﴾
مکارم شیرازی
حال که چنین است به نام پروردگار بزرگت تسبیح کن (و او را پاک و منزّه بشمار)!
۞ فَلَآ أُقْسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ ﴿75﴾
مکارم شیرازی
سوگند به جایگاه ستارگان (و محل طلوع و غروب آنها)!
وَإِنَّهُۥ لَقَسَمٌۭ لَّوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ ﴿76﴾
مکارم شیرازی
و این سوگندی است بسیار بزرگ، اگر بدانید!
إِنَّهُۥ لَقُرْءَانٌۭ كَرِيمٌۭ ﴿77﴾
مکارم شیرازی
که آن، قرآن کریمی است،
فِى كِتَٰبٍۢ مَّكْنُونٍۢ ﴿78﴾
مکارم شیرازی
که در کتاب محفوظی جای دارد،
لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلْمُطَهَّرُونَ ﴿79﴾
مکارم شیرازی
و جز پاکان نمیتوانند به آن دست زنند [= دست یابند].
تَنزِيلٌۭ مِّن رَّبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿80﴾
مکارم شیرازی
آن از سوی پروردگار عالمیان نازل شده؛
أَفَبِهَٰذَا ٱلْحَدِيثِ أَنتُم مُّدْهِنُونَ ﴿81﴾
مکارم شیرازی
آیا این سخن را [= این قرآن را با اوصافی که گفته شد] سست و کوچک میشمرید،
وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ ﴿82﴾
مکارم شیرازی
و به جای شکر روزیهایی که به شما داده شده آن را تکذیب میکنید؟!
فَلَوْلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلْحُلْقُومَ ﴿83﴾
مکارم شیرازی
پس چرا هنگامی که جان به گلوگاه میرسد (توانایی بازگرداندن آن را ندارید)؟!
وَأَنتُمْ حِينَئِذٍۢ تَنظُرُونَ ﴿84﴾
مکارم شیرازی
و شما در این حال نظاره میکنید (و کاری از دستتان ساخته نیست)؛
وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنكُمْ وَلَٰكِن لَّا تُبْصِرُونَ ﴿85﴾
مکارم شیرازی
و ما از شما به او نزدیکتریم ولی نمیبینید!
فَلَوْلَآ إِن كُنتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ ﴿86﴾
مکارم شیرازی
اگر هرگز در برابر اعمالتان جزا داده نمیشوید،
تَرْجِعُونَهَآ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ ﴿87﴾
مکارم شیرازی
پس آن (روح) را بازگردانید اگر راست میگویید!
فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ ﴿88﴾
مکارم شیرازی
پس اگر او از مقرّبان باشد،
فَرَوْحٌۭ وَرَيْحَانٌۭ وَجَنَّتُ نَعِيمٍۢ ﴿89﴾
مکارم شیرازی
در رَوح و ریحان و بهشت پرنعمت است!
وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنْ أَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ﴿90﴾
مکارم شیرازی
امّا اگر از اصحاب یمین باشد،
فَسَلَٰمٌۭ لَّكَ مِنْ أَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ﴿91﴾
مکارم شیرازی
(به او گفته میشود:) سلام بر تو از سوی دوستانت که از اصحاب یمینند!
وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ ﴿92﴾
مکارم شیرازی
امّا اگر او از تکذیبکنندگان گمراه باشد،
فَنُزُلٌۭ مِّنْ حَمِيمٍۢ ﴿93﴾
مکارم شیرازی
با آب جوشان دوزخ از او پذیرایی میشوید!
وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ ﴿94﴾
مکارم شیرازی
و سرنوشت او ورود در آتش جهنّم است،
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلْيَقِينِ ﴿95﴾
مکارم شیرازی
این مطلب حقّ و یقین است!
فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ﴿96﴾
مکارم شیرازی
پس به نام پروردگار بزرگت تسبیح کن (و او را منزّه بشمار)!