بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ ﴿1﴾
قرائتی
آنگاه که آن واقعه [عظیم قیامت] روی دهد،
لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ ﴿2﴾
قرائتی
که در واقع شدن آن دروغی نیست [و سزا نیست کسی آن را دروغ بشمارد].
خَافِضَةٌۭ رَّافِعَةٌ ﴿3﴾
قرائتی
[آن واقعه] پستکننده [کافران] و بالابرنده [مؤمنان] است.
إِذَا رُجَّتِ ٱلْأَرْضُ رَجًّۭا ﴿4﴾
قرائتی
آنگاه که زمین به سختی لرزانده شود.
وَبُسَّتِ ٱلْجِبَالُ بَسًّۭا ﴿5﴾
قرائتی
و کوهها به شدّت متلاشی شوند.
فَكَانَتْ هَبَآءًۭ مُّنۢبَثًّۭا ﴿6﴾
قرائتی
پس به حالت غبار پراکنده درآیند.
وَكُنتُمْ أَزْوَٰجًۭا ثَلَٰثَةًۭ ﴿7﴾
قرائتی
و [در آن روز] شما سه گروه خواهید بود:
فَأَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ﴿8﴾
قرائتی
پس [گروه نخست] سعادتمندانند، سعادتمندان چه گروهی هستند!
وَأَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ﴿9﴾
قرائتی
و [دستهی دوم] بدبختانند، چه گروهی هستند بدبختان!
وَٱلسَّٰبِقُونَ ٱلسَّٰبِقُونَ ﴿10﴾
قرائتی
و [گروه سوم] پیشگامان [کارهای نیکند که درگرفتن پاداش نیز،] پیشگامند.
أُو۟لَٰٓئِكَ ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿11﴾
قرائتی
آنان نزدیکان [درگاه خداوند] هستند.
فِى جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﴿12﴾
قرائتی
در باغهای پرنعمت خواهند بود.
ثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿13﴾
قرائتی
[آنان] گروه زیادی از پیشینیان خواهند بود [که هنگام دعوت پیامبران پیشین به آنها ایمان آوردند].
وَقَلِيلٌۭ مِّنَ ٱلْءَاخِرِينَ ﴿14﴾
قرائتی
و گروه کمی از امّت آخرین [پیامبر که به او ایمان آوردند].
عَلَىٰ سُرُرٍۢ مَّوْضُونَةٍۢ ﴿15﴾
قرائتی
بر تختهایی چیده شده و جواهرنشان،
مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيْهَا مُتَقَٰبِلِينَ ﴿16﴾
قرائتی
تکیه دادهاند، در حالی که [شادمان و باصفا] روبروی یکدیگرند.
يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَٰنٌۭ مُّخَلَّدُونَ ﴿17﴾
قرائتی
بر گِردشان پسرانی همیشه نوجوان میگردند.
بِأَكْوَابٍۢ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍۢ مِّن مَّعِينٍۢ ﴿18﴾
قرائتی
با جامها و آبریزها و پیالهای از [نوشیدنیهای گوارا و] روان [از آنان پذیرایی میکنند].
لَّا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنزِفُونَ ﴿19﴾
قرائتی
از آن [نوشیدنیها] نه سردرد میگیرند و نه مست میشوند.
وَفَٰكِهَةٍۢ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ ﴿20﴾
قرائتی
و میوههایی از هر چه انتخاب کنند.
وَلَحْمِ طَيْرٍۢ مِّمَّا يَشْتَهُونَ ﴿21﴾
قرائتی
و گوشت پرنده از هر نوع که بخواهند.
وَحُورٌ عِينٌۭ ﴿22﴾
قرائتی
و همسرانی سپید روی، درشت چشم و زیبا،
كَأَمْثَٰلِ ٱللُّؤْلُؤِ ٱلْمَكْنُونِ ﴿23﴾
قرائتی
همچون مروارید در صدف.
جَزَآءًۢ بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿24﴾
قرائتی
پاداشی در برابر آنچه میکردند.
لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًۭا وَلَا تَأْثِيمًا ﴿25﴾
قرائتی
در آنجا نه سخن بیهودهای میشنوند و نه نسبت گناهی به دیگری،
إِلَّا قِيلًۭا سَلَٰمًۭا سَلَٰمًۭا ﴿26﴾
قرائتی
تنها چیزی که میشنوند سلام است، سلام!
وَأَصْحَٰبُ ٱلْيَمِينِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْيَمِينِ ﴿27﴾
قرائتی
و یاران [راست که کارنامهی آنان را به دست راستشان میدهند]، چه [سعادتمندند] یاران راست!
فِى سِدْرٍۢ مَّخْضُودٍۢ ﴿28﴾
قرائتی
در کنار درختان سدر بیخار
وَطَلْحٍۢ مَّنضُودٍۢ ﴿29﴾
قرائتی
و درختان موز که میوههایش خوشه خوشه روی هم چیده شده است،
وَظِلٍّۢ مَّمْدُودٍۢ ﴿30﴾
قرائتی
و سایهای گسترده و پایدار،
وَمَآءٍۢ مَّسْكُوبٍۢ ﴿31﴾
قرائتی
و آبی ریزان [از آبشارها]،
وَفَٰكِهَةٍۢ كَثِيرَةٍۢ ﴿32﴾
لَّا مَقْطُوعَةٍۢ وَلَا مَمْنُوعَةٍۢ ﴿33﴾
قرائتی
که نه تمام میشود و نه کسی را از آن بازمیدارند.
وَفُرُشٍۢ مَّرْفُوعَةٍ ﴿34﴾
قرائتی
و همسرانی والا مرتبه،
إِنَّآ أَنشَأْنَٰهُنَّ إِنشَآءًۭ ﴿35﴾
قرائتی
که ما آنان را به گونهای ویژه پدید آوردیم.
فَجَعَلْنَٰهُنَّ أَبْكَارًا ﴿36﴾
قرائتی
پس آنان را دوشیزه قرار دادیم.
عُرُبًا أَتْرَابًۭا ﴿37﴾
قرائتی
شوهر دوستانی خوشسخن و هم سن و سال.
لِّأَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ﴿38﴾
قرائتی
برای یاران راست است.
ثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿39﴾
قرائتی
که گروهی از پیشینیان خواهند بود،
وَثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْءَاخِرِينَ ﴿40﴾
قرائتی
و گروهی از امّت آخرین [پیامبر].
وَأَصْحَٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلشِّمَالِ ﴿41﴾
قرائتی
و یاران چپ [که کارنامهی آنان را به دست چپشان میدهند]، چه [شوربختند] یاران چپ!
فِى سَمُومٍۢ وَحَمِيمٍۢ ﴿42﴾
قرائتی
در میان باد سوزان و آب داغ،
وَظِلٍّۢ مِّن يَحْمُومٍۢ ﴿43﴾
قرائتی
و سایهای از دود غلیظ و سیاهند.
لَّا بَارِدٍۢ وَلَا كَرِيمٍ ﴿44﴾
قرائتی
که نه خنک است و نه سودبخش.
إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ ﴿45﴾
قرائتی
البتّه آنان پیش از این نازپرورده و خوشگذران و سرکش بودند.
وَكَانُوا۟ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلْحِنثِ ٱلْعَظِيمِ ﴿46﴾
قرائتی
و همواره بر گناه بزرگ پافشاری میکردند.
وَكَانُوا۟ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿47﴾
قرائتی
و پیوسته میگفتند: «آیا هنگامی که ما مردیم و خاک و استخوانهایی [پوسیده] شدیم. آیا ما برانگیخته میشویم؟
أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ ﴿48﴾
قرائتی
و آیا نیاکان ما [نیز برانگیخته میشوند]؟»
قُلْ إِنَّ ٱلْأَوَّلِينَ وَٱلْءَاخِرِينَ ﴿49﴾
قرائتی
بگو: «به راستی پیشینیان و آیندگان،
لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَٰتِ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ ﴿50﴾
قرائتی
حتماً برای وعدهگاهِ روزی معین، گردآورده خواهند شد.
ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلْمُكَذِّبُونَ ﴿51﴾
قرائتی
سپس، شما ای گمراهان انکارکننده!
لَءَاكِلُونَ مِن شَجَرٍۢ مِّن زَقُّومٍۢ ﴿52﴾
قرائتی
حتماً از درخت زقّوم، خواهید خورد.
فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ ﴿53﴾
قرائتی
و شکمها را از آن پر خواهید کرد.
فَشَٰرِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ ٱلْحَمِيمِ ﴿54﴾
قرائتی
و روی آن، از آب جوشان میآشامید.
فَشَٰرِبُونَ شُرْبَ ٱلْهِيمِ ﴿55﴾
قرائتی
پس مانند شتران عطشزده مینوشید.»
هَٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ ٱلدِّينِ ﴿56﴾
قرائتی
این [نخستین] پذیرایی آنان در روز قیامت است.
نَحْنُ خَلَقْنَٰكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ ﴿57﴾
قرائتی
ما شما را آفریدیم، پس چرا تصدیق نمیکنید؟
أَفَرَءَيْتُم مَّا تُمْنُونَ ﴿58﴾
قرائتی
آیا آنچه را [به صورت نطفه] فرومیریزید، دیدهاید؟
ءَأَنتُمْ تَخْلُقُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلْخَٰلِقُونَ ﴿59﴾
قرائتی
آیا شما آن را [به صورت انسان] میآفرینید؟ یا ما آفرینندهایم؟
نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ ٱلْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ﴿60﴾
قرائتی
ماییم که مرگ را در میان شما مقدّر کردیم و هرگز کسی بر [قدرت] ما پیشی نگرفته است.
عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمْثَٰلَكُمْ وَنُنشِئَكُمْ فِى مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿61﴾
قرائتی
تا همانندانتان را جانشین شما کنیم و شما را در جهانی که نمیدانید، پدیدار گردانیم.
وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ ٱلنَّشْأَةَ ٱلْأُولَىٰ فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ ﴿62﴾
قرائتی
شما آفرینش نخستین را دانستید، پس چرا [به آفرینش دوباره] متذکر نمیشوید؟
أَفَرَءَيْتُم مَّا تَحْرُثُونَ ﴿63﴾
قرائتی
آیا آنچه را میکارید، دیدهاید؟
ءَأَنتُمْ تَزْرَعُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلزَّٰرِعُونَ ﴿64﴾
قرائتی
آیا شما آن را میرویانید؟ یا ما رویانندهایم؟
لَوْ نَشَآءُ لَجَعَلْنَٰهُ حُطَٰمًۭا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ ﴿65﴾
قرائتی
اگر بخواهیم آن را خار و خاشاک میگردانیم، پس شما از روی تعجّب میگویید:
إِنَّا لَمُغْرَمُونَ ﴿66﴾
بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ﴿67﴾
قرائتی
بلکه محروم و بدبختیم!»
أَفَرَءَيْتُمُ ٱلْمَآءَ ٱلَّذِى تَشْرَبُونَ ﴿68﴾
قرائتی
آیا آبی را که مینوشید، دیدهاید؟
ءَأَنتُمْ أَنزَلْتُمُوهُ مِنَ ٱلْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنزِلُونَ ﴿69﴾
قرائتی
آیا شما آن را از ابرِ بارانزا فروآوردید؟ یا ما فروفرستندهایم؟
لَوْ نَشَآءُ جَعَلْنَٰهُ أُجَاجًۭا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ ﴿70﴾
قرائتی
اگر بخواهیم آن را شور و تلخ میگردانیم، پس چرا سپاسگزاری نمیکنید؟
أَفَرَءَيْتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِى تُورُونَ ﴿71﴾
قرائتی
آیا آتشی را که میافروزید، دیدهاید؟
ءَأَنتُمْ أَنشَأْتُمْ شَجَرَتَهَآ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنشِـُٔونَ ﴿72﴾
قرائتی
آیا درخت آن را شما آفریدهاید؟ یا ما آفرینندهایم؟
نَحْنُ جَعَلْنَٰهَا تَذْكِرَةًۭ وَمَتَٰعًۭا لِّلْمُقْوِينَ ﴿73﴾
قرائتی
ما آن را مایهی یادآوری [آتش قیامت] و نعمتی برای مسافران قرار دادهایم.
فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ﴿74﴾
قرائتی
پس به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوی!
۞ فَلَآ أُقْسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ ﴿75﴾
قرائتی
پس سوگند به جایگاه ستارگان!
وَإِنَّهُۥ لَقَسَمٌۭ لَّوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ ﴿76﴾
قرائتی
و اگر بدانید، این سوگندی است بزرگ.
إِنَّهُۥ لَقُرْءَانٌۭ كَرِيمٌۭ ﴿77﴾
قرائتی
همانا آن، قرآن کریم است.
فِى كِتَٰبٍۢ مَّكْنُونٍۢ ﴿78﴾
قرائتی
که در کتابی پوشیده و پنهان جای دارد.
لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلْمُطَهَّرُونَ ﴿79﴾
قرائتی
جز پاکشدگان [از هر نوع آلودگی، دیگران] به [معارف] آن دسترسی ندارند.
تَنزِيلٌۭ مِّن رَّبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿80﴾
قرائتی
فرود آمده از سوی پروردگار جهانیان است.
أَفَبِهَٰذَا ٱلْحَدِيثِ أَنتُم مُّدْهِنُونَ ﴿81﴾
قرائتی
پس آیا این سخن [الهی] را سرسری میگیرید؟
وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ ﴿82﴾
قرائتی
و [نصیب و] روزی خود را تکذیب آن قرار میدهید؟
فَلَوْلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلْحُلْقُومَ ﴿83﴾
قرائتی
پس چرا آنگاه که [جان] به گلوگاه میرسد،
وَأَنتُمْ حِينَئِذٍۢ تَنظُرُونَ ﴿84﴾
قرائتی
و شما در آن هنگام مینگرید [و هیچ کاری از شما ساخته نیست]!
وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنكُمْ وَلَٰكِن لَّا تُبْصِرُونَ ﴿85﴾
قرائتی
و ما از شما به آن [محتَضر] نزدیکتریم؛ ولی نمیبینید.
فَلَوْلَآ إِن كُنتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ ﴿86﴾
قرائتی
پس اگر شما [در برابر کردارتان] کیفرشدنی نیستید،
تَرْجِعُونَهَآ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ ﴿87﴾
قرائتی
اگر راست میگویید، چرا آن جان را [به محتضَر] برنمیگردانید؟
فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ ﴿88﴾
قرائتی
پس اگر او از مقرّبان باشد،
فَرَوْحٌۭ وَرَيْحَانٌۭ وَجَنَّتُ نَعِيمٍۢ ﴿89﴾
قرائتی
آسایش و رفاه و بهشت پر نعمت، برای او خواهد بود.
وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنْ أَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ﴿90﴾
قرائتی
و امّا اگر از یاران راست باشد،
فَسَلَٰمٌۭ لَّكَ مِنْ أَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ﴿91﴾
قرائتی
[به او گفته میشود:] «از سوی یاران راست، به تو سلام باد!»
وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ ﴿92﴾
قرائتی
و امّا اگر از تکذیبکنندگان گمراه باشد،
فَنُزُلٌۭ مِّنْ حَمِيمٍۢ ﴿93﴾
قرائتی
با آبی جوشان پذیرایی میشود.
وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ ﴿94﴾
قرائتی
و ورود به دوزخ [جزای اوست].
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلْيَقِينِ ﴿95﴾
قرائتی
همانا این [مطلب]، حقّ و یقینی است.
فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ﴿96﴾
قرائتی
پس به نام پروردگار بزرگوارت تسبیح گوی!