بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ ﴿1﴾
انصاریان
هنگامی که واقعه [بسیار عظیم قیامت] واقع شود،
لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ ﴿2﴾
انصاریان
که در واقع شدنش دروغی [در کار] نیست،
خَافِضَةٌۭ رَّافِعَةٌ ﴿3﴾
انصاریان
پست کننده [کافران] و رفعت دهنده [مؤمنان] است.
إِذَا رُجَّتِ ٱلْأَرْضُ رَجًّۭا ﴿4﴾
انصاریان
هنگامی که زمین به شدت لرزانده شود،
وَبُسَّتِ ٱلْجِبَالُ بَسًّۭا ﴿5﴾
انصاریان
و کوه ها درهم کوبیده وریز ریز شوند.
فَكَانَتْ هَبَآءًۭ مُّنۢبَثًّۭا ﴿6﴾
انصاریان
در نتیجه غباری پراکنده گردد،
وَكُنتُمْ أَزْوَٰجًۭا ثَلَٰثَةًۭ ﴿7﴾
انصاریان
وشما سه گروه شوید:
فَأَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ﴿8﴾
انصاریان
سعادتمندان، چه بلند مرتبه اند سعادتمندان!
وَأَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ﴿9﴾
انصاریان
و شقاوتمندان، چه دون پایه اند شقاوتمندان!
وَٱلسَّٰبِقُونَ ٱلسَّٰبِقُونَ ﴿10﴾
انصاریان
و پیشی گیرندگان [به اعمال نیک] که پیشی گیرندگان [به رحمت و آمرزش] اند،
أُو۟لَٰٓئِكَ ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿11﴾
انصاریان
اینان مقربان اند،
فِى جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﴿12﴾
انصاریان
در بهشت های پر نعمت اند.
ثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿13﴾
انصاریان
گروهی بسیار از پیشینیان،
وَقَلِيلٌۭ مِّنَ ٱلْءَاخِرِينَ ﴿14﴾
انصاریان
و اندکی از پسینیان،
عَلَىٰ سُرُرٍۢ مَّوْضُونَةٍۢ ﴿15﴾
انصاریان
بر تخت هایی زربافت،
مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيْهَا مُتَقَٰبِلِينَ ﴿16﴾
انصاریان
در حالی که روبروی یکدیگر بر آنها تکیه دارند.
يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَٰنٌۭ مُّخَلَّدُونَ ﴿17﴾
انصاریان
نوجوانانی همیشه نو جوان همواره [برای خدمت] پیرامونشان می گردند،
بِأَكْوَابٍۢ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍۢ مِّن مَّعِينٍۢ ﴿18﴾
انصاریان
با قدح ها و کوزه ها و جام هایی از باده ناب و پاک،
لَّا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنزِفُونَ ﴿19﴾
انصاریان
که از نوشیدنش نه سردرد گیرند، و نه مست و بی خرد شوند،
وَفَٰكِهَةٍۢ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ ﴿20﴾
انصاریان
و میوه ها از هر نوعی که اختیار کنند،
وَلَحْمِ طَيْرٍۢ مِّمَّا يَشْتَهُونَ ﴿21﴾
انصاریان
و گوشت پرنده از هر گونه ای که بخواهند،
وَحُورٌ عِينٌۭ ﴿22﴾
انصاریان
و حوریانی چشم درشت،
كَأَمْثَٰلِ ٱللُّؤْلُؤِ ٱلْمَكْنُونِ ﴿23﴾
انصاریان
هم چون مروارید پنهان شده در صدف؛
جَزَآءًۢ بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿24﴾
انصاریان
پاداشی است در برابر اعمالی که همواره انجام می دادند.
لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًۭا وَلَا تَأْثِيمًا ﴿25﴾
انصاریان
در آنجا نه سخن بیهوده ای می شنوند، نه کلام گناه آلودی،
إِلَّا قِيلًۭا سَلَٰمًۭا سَلَٰمًۭا ﴿26﴾
انصاریان
مگر سخنی که سلام است و سلام،
وَأَصْحَٰبُ ٱلْيَمِينِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْيَمِينِ ﴿27﴾
انصاریان
و سعادتمندان چه بلند مرتبه اند سعادتمندان!
فِى سِدْرٍۢ مَّخْضُودٍۢ ﴿28﴾
انصاریان
در سایه درخت سدر بی خارند،
وَطَلْحٍۢ مَّنضُودٍۢ ﴿29﴾
انصاریان
و درختان موزی که میوه هایش خوشه خوشه روی هم چیده شده است،
وَظِلٍّۢ مَّمْدُودٍۢ ﴿30﴾
انصاریان
و سایه ای گسترده و پایدار،
وَمَآءٍۢ مَّسْكُوبٍۢ ﴿31﴾
وَفَٰكِهَةٍۢ كَثِيرَةٍۢ ﴿32﴾
انصاریان
و میوه ای فراوان،
لَّا مَقْطُوعَةٍۢ وَلَا مَمْنُوعَةٍۢ ﴿33﴾
انصاریان
که پایان نپذیرد و ممنوع نشود،
وَفُرُشٍۢ مَّرْفُوعَةٍ ﴿34﴾
انصاریان
و همسرانی بلند مرتبه،
إِنَّآ أَنشَأْنَٰهُنَّ إِنشَآءًۭ ﴿35﴾
انصاریان
که ما آنان را با آفرینشی ویژه آفریدیم؛
فَجَعَلْنَٰهُنَّ أَبْكَارًا ﴿36﴾
انصاریان
پس آنان را همواره دوشیزه قرار داده ایم
عُرُبًا أَتْرَابًۭا ﴿37﴾
انصاریان
عشقورز به شوهران، و هم سن و سال با همسران.
لِّأَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ﴿38﴾
انصاریان
[همه این نعمت ها] برای سعادتمندان [است.]
ثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿39﴾
انصاریان
گروهی بسیار از پیشینیان،
وَثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْءَاخِرِينَ ﴿40﴾
انصاریان
و گروهی بسیار از پسینیان،
وَأَصْحَٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلشِّمَالِ ﴿41﴾
انصاریان
و شقاوتمندان، چه دون پایه اند شقاوتمندان!
فِى سَمُومٍۢ وَحَمِيمٍۢ ﴿42﴾
انصاریان
در میان بادی سوزان و آبی جوشان [قرار دارند،]
وَظِلٍّۢ مِّن يَحْمُومٍۢ ﴿43﴾
انصاریان
و سایه ای از دودهای بسیار غلیظ و سیاه،
لَّا بَارِدٍۢ وَلَا كَرِيمٍ ﴿44﴾
انصاریان
نه خنک است و نه آرام بخش،
إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ ﴿45﴾
انصاریان
اینان پیش از این از نازپروردگان خود کامه و سرکش بودند،
وَكَانُوا۟ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلْحِنثِ ٱلْعَظِيمِ ﴿46﴾
انصاریان
و همواره بر گناهان بزرگ پافشاری داشتند،
وَكَانُوا۟ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿47﴾
انصاریان
و پیوسته می گفتند: آیا هنگامی که مردیم و خاک و استخوان شدیم، آیا به راستی برانگیخته می شویم؟!
أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ ﴿48﴾
انصاریان
و آیا پدران گذشته ما نیز برانگیخته می شوند؟!
قُلْ إِنَّ ٱلْأَوَّلِينَ وَٱلْءَاخِرِينَ ﴿49﴾
انصاریان
بگو: بی تردید همه پیشینیان وهمه پسینیان،
لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَٰتِ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ ﴿50﴾
انصاریان
برای وعده گاه روزی معین گرد آورده خواهند شد.
ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلْمُكَذِّبُونَ ﴿51﴾
انصاریان
آن گاه شما ای گمراهان انکار کننده!
لَءَاكِلُونَ مِن شَجَرٍۢ مِّن زَقُّومٍۢ ﴿52﴾
انصاریان
قطعاً از درختی که از زقّوم است [و دارای مایعی جوشان و بسیار بدمزه و بدبوست] خواهید خورد؛
فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ ﴿53﴾
انصاریان
و شکم ها را از آن پر خواهید کرد،
فَشَٰرِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ ٱلْحَمِيمِ ﴿54﴾
انصاریان
و روی آن از آب جوشان خواهید نوشید،
فَشَٰرِبُونَ شُرْبَ ٱلْهِيمِ ﴿55﴾
انصاریان
مانند نوشیدن شترانی که به شدت تشنه اند؛
هَٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ ٱلدِّينِ ﴿56﴾
انصاریان
این است پذیرایی از آنان در روز جزا.
نَحْنُ خَلَقْنَٰكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ ﴿57﴾
انصاریان
ما شما را آفریدیم، پس چرا [آفرینش دوباره خود را پس از مرگ] باورنمی کنید؟
أَفَرَءَيْتُم مَّا تُمْنُونَ ﴿58﴾
انصاریان
آیا از [حالات و دگرگونی های] نطفه ای که در رحم می ریزید آگاه هستید؟
ءَأَنتُمْ تَخْلُقُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلْخَٰلِقُونَ ﴿59﴾
انصاریان
آیا شما آن را [تا انسانی معتدل و آراسته شود] می آفرینید یا ما آفریننده ایم؟
نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ ٱلْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ﴿60﴾
انصاریان
ماییم که مرگ را میان شما مقدّر کردیم، و هیچ چیز ما را [در جاری کردن مرگ بر شما] مغلوب نمی کند.
عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمْثَٰلَكُمْ وَنُنشِئَكُمْ فِى مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿61﴾
انصاریان
[آری، مرگ را مقدّر کردیم] تا امثال شما را جایگزین شما کنیم و شما را به صورتی که نمی دانید آفرینشی تازه و جدید بخشیم،
وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ ٱلنَّشْأَةَ ٱلْأُولَىٰ فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ ﴿62﴾
انصاریان
و به راستی پیدایش نخستین را [که جهان فعلی است] شناختید، پس چرا متذکّر [پدید شدن جهان دیگر] نمی شوید؟!
أَفَرَءَيْتُم مَّا تَحْرُثُونَ ﴿63﴾
انصاریان
مرا خبر دهید آنچه را می کارید،
ءَأَنتُمْ تَزْرَعُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلزَّٰرِعُونَ ﴿64﴾
انصاریان
آیا شما آن را می رویانید، یا ما می رویانیم؟
لَوْ نَشَآءُ لَجَعَلْنَٰهُ حُطَٰمًۭا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ ﴿65﴾
انصاریان
به یقین اگر بخواهیم، آن را ریز ریز کرده و خاشاک می کنیم که متأسف و شگفت زده می شوید،
إِنَّا لَمُغْرَمُونَ ﴿66﴾
انصاریان
[و می گویید:] مسلماً ما خسارت زده ایم،
بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ﴿67﴾
انصاریان
بلکه ناکام و محرومیم
أَفَرَءَيْتُمُ ٱلْمَآءَ ٱلَّذِى تَشْرَبُونَ ﴿68﴾
انصاریان
به من خبر دهید آبی که می نوشید،
ءَأَنتُمْ أَنزَلْتُمُوهُ مِنَ ٱلْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنزِلُونَ ﴿69﴾
انصاریان
آیا شما آن را از ابر باران زا فرود آورده اید یا ما فرود آورنده ایم؟
لَوْ نَشَآءُ جَعَلْنَٰهُ أُجَاجًۭا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ ﴿70﴾
انصاریان
اگر بخواهیم آن را تلخ می گردانیم، پس چرا سپاس گزاری نمی کنید؟
أَفَرَءَيْتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِى تُورُونَ ﴿71﴾
انصاریان
به من خبر دهید آتشی که می افروزید،
ءَأَنتُمْ أَنشَأْتُمْ شَجَرَتَهَآ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنشِـُٔونَ ﴿72﴾
انصاریان
آیا شما درختش را به وجود آورده اید یا ما به وجود آوردنده ایم؟
نَحْنُ جَعَلْنَٰهَا تَذْكِرَةًۭ وَمَتَٰعًۭا لِّلْمُقْوِينَ ﴿73﴾
انصاریان
ما آن را وسیله تذکر و مایه استفاده برای صحرانشینان و بیابانگردان قرار داده ایم.
فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ﴿74﴾
انصاریان
پس به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوی.
۞ فَلَآ أُقْسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ ﴿75﴾
انصاریان
پس به جایگاه ستارگان سوگند می خورم،
وَإِنَّهُۥ لَقَسَمٌۭ لَّوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ ﴿76﴾
انصاریان
و اگر بدانید بی تردید این سوگندی بس بزرگ است.
إِنَّهُۥ لَقُرْءَانٌۭ كَرِيمٌۭ ﴿77﴾
انصاریان
که یقیناً این قرآن، قرآنی است ارجمند و باارزش؛
فِى كِتَٰبٍۢ مَّكْنُونٍۢ ﴿78﴾
انصاریان
[که] در کتابی مصون از هر گونه تحریف و دگرگونی [به نام لوح محفوظ جای دارد.]
لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلْمُطَهَّرُونَ ﴿79﴾
انصاریان
جز پاک شدگان [از هر نوع آلودگی] به [حقایق و اسرار و لطایف] آن دسترسی ندارند.
تَنزِيلٌۭ مِّن رَّبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿80﴾
انصاریان
نازل شده از سوی پروردگار جهانیان است.
أَفَبِهَٰذَا ٱلْحَدِيثِ أَنتُم مُّدْهِنُونَ ﴿81﴾
انصاریان
آیا شما نسبت به این گفتار سهل انگاری می کنید [و آن را قابل اعتنا نمی دانید؟!]
وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ ﴿82﴾
انصاریان
و فقط نصیب خود را این قرار می دهید که آن را انکار کنید؟!
فَلَوْلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلْحُلْقُومَ ﴿83﴾
انصاریان
پس چرا هنگامی که روح به گلوگاه می رسد،
وَأَنتُمْ حِينَئِذٍۢ تَنظُرُونَ ﴿84﴾
انصاریان
و شما در آن وقت نظاره گر هستید [و هیچ کاری از شما ساخته نیست!]
وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنكُمْ وَلَٰكِن لَّا تُبْصِرُونَ ﴿85﴾
انصاریان
و ما به او از شما نزدیک تریم، ولی نمی بینید.
فَلَوْلَآ إِن كُنتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ ﴿86﴾
انصاریان
[آری] پس چرا اگر شما پاداش داده نمی شوید [و به گمان خود قیامتی در کار نیست و شما را قدرتی بزرگ و فراتر است؟]
تَرْجِعُونَهَآ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ ﴿87﴾
انصاریان
آن [روح به گلوگاه رسیده] را [به بدن محتضر] برنمی گردانید، اگر [در ادعای خود] راستگویید؟
فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ ﴿88﴾
انصاریان
پس اگر [جان به گلو رسیده] از مقربان باشد،
فَرَوْحٌۭ وَرَيْحَانٌۭ وَجَنَّتُ نَعِيمٍۢ ﴿89﴾
انصاریان
[در] راحت و آسایش و بهشت پرنعمت [خواهد بود.]
وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنْ أَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ﴿90﴾
انصاریان
و اگر از سعادتمندان باشد،
فَسَلَٰمٌۭ لَّكَ مِنْ أَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ﴿91﴾
انصاریان
[به او گفته می شود:] از سوی سعادتمندان بر تو سلام باد.
وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ ﴿92﴾
انصاریان
و اما اگر از انکار کنندگان [حقایق و] گمراه باشد،
فَنُزُلٌۭ مِّنْ حَمِيمٍۢ ﴿93﴾
انصاریان
پذیرایی از او با آب جوشان است،
وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ ﴿94﴾
انصاریان
و وارد شدن به دوزخ است.
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلْيَقِينِ ﴿95﴾
انصاریان
[آنچه درباره این سه طایفه بیان شد،] بی تردید این است همان حقّ یقینی.
فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ﴿96﴾
انصاریان
پس به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوی.