بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَيْلٌۭ لِّلْمُطَفِّفِينَ ﴿1﴾
مجتبوی
واى بر كمفروشان
Text size
Compare Al-Mutaffifin in Persian
Compare up to three translations verse by verse.
ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكْتَالُوا۟ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسْتَوْفُونَ ﴿2﴾
مجتبوی
آنان كه چون از مردم پيمانه ستانند تمام مىستانند
وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ ﴿3﴾
مجتبوی
و چون خود براى آنها بپيمايند يا بسنجند- با ترازو وزن كنند- كم مىدهند.
أَلَا يَظُنُّ أُو۟لَٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ ﴿4﴾
مجتبوی
آيا اينان گمان نمىبرند كه برانگيخته خواهند شد،
لِيَوْمٍ عَظِيمٍۢ ﴿5﴾
مجتبوی
به روزى بزرگ،
يَوْمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿6﴾
مجتبوی
روزى كه همه مردم در برابر پروردگار جهانيان بايستند- براى حساب-؟
كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْفُجَّارِ لَفِى سِجِّينٍۢ ﴿7﴾
مجتبوی
حقا كه كارنامه بدكاران در سجين است.
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سِجِّينٌۭ ﴿8﴾
مجتبوی
و چه دانى تو كه سجين چيست؟
كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ﴿9﴾
مجتبوی
نامهاى است نوشته- و نشاندار و خوانا-.
وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿10﴾
مجتبوی
در آن روز واى بر دروغانگاران.
ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿11﴾
مجتبوی
آنان كه روز حساب و پاداش را دروغ مىشمرند.
وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ﴿12﴾
مجتبوی
و آن را دروغ نينگارد مگر هر تجاوزگر گنهپيشهاى
إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿13﴾
مجتبوی
كه هر گاه آيات ما بر او خوانده شود، گويد: افسانههاى پيشينيان است.
كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ﴿14﴾
مجتبوی
نه چنان است [كه مىگويند] بلكه آنچه مىكردند- گناهانشان- بر دلهاشان چيره شده و آنها را پوشانده- يا زنگار بسته- است.
كَلَّآ إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍۢ لَّمَحْجُوبُونَ ﴿15﴾
مجتبوی
حقا كه آنان در آن روز از [رحمت] پروردگارشان در پردهاند- محروماند-.
ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُوا۟ ٱلْجَحِيمِ ﴿16﴾
مجتبوی
پس هر آينه آنان به دوزخ در آيند- به آتش آن بسوزند-.
ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿17﴾
مجتبوی
سپس به آنها گفته شود: اين است آنچه دروغش مىشمرديد.
كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْأَبْرَارِ لَفِى عِلِّيِّينَ ﴿18﴾
مجتبوی
حقا كه كارنامه نيكوكاران در علّيّين است.
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ ﴿19﴾
مجتبوی
و چه دانى تو كه علّيّين چيست؟
كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ﴿20﴾
مجتبوی
نامهاى است نوشته- و نشاندار و خوانا-.
يَشْهَدُهُ ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿21﴾
مجتبوی
آن نامه را مقرّبان- فرشتگان مقرّب- حاضر و گواهند- آن را نگاه مىدارند و در رستاخيز بدان گواهى خواهند داد-.
إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ ﴿22﴾
مجتبوی
هر آينه نيكوكاران در نعمتهايى فراوانند.
عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ﴿23﴾
مجتبوی
بر تختها [تكيه زده] مىنگرند- به هر چه بخواهند-.
تَعْرِفُ فِى وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ ٱلنَّعِيمِ ﴿24﴾
مجتبوی
در رويهاشان خرّمى و تازگى نعمتها [ى بهشت] را مىشناسى.
يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍۢ مَّخْتُومٍ ﴿25﴾
مجتبوی
از شرابى سر به مُهر سيراب شوند،
خِتَٰمُهُۥ مِسْكٌۭ ۚ وَفِى ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ ٱلْمُتَنَٰفِسُونَ ﴿26﴾
مجتبوی
كه مُهر آن از مُشك است و در آن- شراب يا نعمتهاى بهشتى- راغبان و كوشندگان بايد بكوشند و بدان پيشى گيرند.
وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسْنِيمٍ ﴿27﴾
مجتبوی
و آميزهاش از [چشمه] تسنيم- بهترين نوشيدنى بهشت- است.
عَيْنًۭا يَشْرَبُ بِهَا ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿28﴾
مجتبوی
چشمهاى كه مقرّبان از آن مىنوشند.
إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجْرَمُوا۟ كَانُوا۟ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يَضْحَكُونَ ﴿29﴾
مجتبوی
همانا بزهكاران- يعنى كافران- به كسانى كه ايمان آوردهاند مىخنديدند
وَإِذَا مَرُّوا۟ بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ ﴿30﴾
مجتبوی
و چون بر آنان مىگذشتند به يكديگر چشمك مىزدند- با چشم و ابرو به طعنه و مسخره اشاره مىكردند
وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمُ ٱنقَلَبُوا۟ فَكِهِينَ ﴿31﴾
مجتبوی
و چون به سوى كسان خويش بازمىگشتند شادان و نازان- از ريشخندى كه كردهاند- بازمىگشتند
وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوٓا۟ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ ﴿32﴾
مجتبوی
و چون آنان را مىديدند مىگفتند: هر آينه اينها گمراهانند
وَمَآ أُرْسِلُوا۟ عَلَيْهِمْ حَٰفِظِينَ ﴿33﴾
مجتبوی
و حال آنكه آنها
فَٱلْيَوْمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مِنَ ٱلْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ ﴿34﴾
مجتبوی
پس امروز- روز رستاخيز- كسانى كه ايمان آوردهاند به كافران مىخندند
عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ﴿35﴾
مجتبوی
در حالى كه بر تختها [ى آراسته تكيه زدهاند] مىنگرند- به دوزخيان كه به انواع عذاب گرفتارند-.
هَلْ ثُوِّبَ ٱلْكُفَّارُ مَا كَانُوا۟ يَفْعَلُونَ ﴿36﴾
مجتبوی
آيا كافران بدانچه مىكردند پاداش داده شدند؟