بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَيْلٌۭ لِّلْمُطَفِّفِينَ ﴿1﴾
فولادوند
واى بر كمفروشان،
Text size
Compare Al-Mutaffifin in Persian
Compare up to three translations verse by verse.
ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكْتَالُوا۟ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسْتَوْفُونَ ﴿2﴾
فولادوند
كه چون از مردم پيمانه ستانند، تمام ستانند؛
وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ ﴿3﴾
فولادوند
و چون براى آنان پيمانه يا وزن كنند، به ايشان كم دهند.
أَلَا يَظُنُّ أُو۟لَٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ ﴿4﴾
فولادوند
مگر آنان گمان نمىدارند كه برانگيخته خواهند شد؟
لِيَوْمٍ عَظِيمٍۢ ﴿5﴾
فولادوند
[در] روزى بزرگ:
يَوْمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿6﴾
فولادوند
روزى كه مردم در برابر پروردگار جهانيان به پاى ايستند.
كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْفُجَّارِ لَفِى سِجِّينٍۢ ﴿7﴾
فولادوند
نه چنين است [كه مىپندارند]، كه كارنامه بدكاران در «سجّين» است.
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سِجِّينٌۭ ﴿8﴾
فولادوند
و تو چه دانى كه «سجّين» چيست؟
كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ﴿9﴾
فولادوند
كتابى است نوشتهشده.
وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿10﴾
فولادوند
واى بر تكذيبكنندگان در آن هنگام:
ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿11﴾
فولادوند
آنان كه روز جزا را دروغ مىپندارند.
وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ﴿12﴾
فولادوند
و جز هر تجاوزپيشه گناهكارى آن را به دروغ نمىگيرد.
إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿13﴾
فولادوند
[همان كه] چون آيات ما بر او خوانده شود، گويد: «[اينها] افسانههاى پيشينيان است.»
كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ﴿14﴾
فولادوند
نه چنين است، بلكه آنچه مرتكب مىشدند زنگار بر دلهايشان بسته است.
كَلَّآ إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍۢ لَّمَحْجُوبُونَ ﴿15﴾
فولادوند
زهى پندار، كه آنان در آن روز، از پروردگارشان سخت محجوبند.
ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُوا۟ ٱلْجَحِيمِ ﴿16﴾
فولادوند
آنگاه به يقين، آنان به جهنم درآيند.
ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿17﴾
فولادوند
سپس [به ايشان] گفته خواهد شد: «اين همان است كه آن را به دروغ مىگرفتيد.»
كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْأَبْرَارِ لَفِى عِلِّيِّينَ ﴿18﴾
فولادوند
نه چنين است، در حقيقت، كتاب نيكان در «علّيّون» است.
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ ﴿19﴾
فولادوند
و تو چه دانى كه «علّيّون» چيست؟
كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ﴿20﴾
فولادوند
كتابى است نوشتهشده.
يَشْهَدُهُ ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿21﴾
فولادوند
مقرّبان آن را مشاهده خواهند كرد.
إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ ﴿22﴾
فولادوند
براستى نيكوكاران در نعيم [الهى] خواهند بود.
عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ﴿23﴾
فولادوند
بر تختها [نشسته] مىنگرند.
تَعْرِفُ فِى وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ ٱلنَّعِيمِ ﴿24﴾
فولادوند
از چهرههايشان طراوت نعمت [بهشت] را درمىيابى.
يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍۢ مَّخْتُومٍ ﴿25﴾
فولادوند
از بادهاى مُهر شده نوشانيده شوند.
خِتَٰمُهُۥ مِسْكٌۭ ۚ وَفِى ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ ٱلْمُتَنَٰفِسُونَ ﴿26﴾
فولادوند
[بادهاى كه] مُهر آن، مُشك است، و در اين [نعمتها] مشتاقان بايد بر يكديگر پيشى گيرند.
وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسْنِيمٍ ﴿27﴾
فولادوند
و تركيبش از [چشمه] «تسنيم» است:
عَيْنًۭا يَشْرَبُ بِهَا ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿28﴾
فولادوند
چشمهاى كه مقرّبان [خدا] از آن نوشند.
إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجْرَمُوا۟ كَانُوا۟ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يَضْحَكُونَ ﴿29﴾
فولادوند
[آرى، در دنيا] كسانى كه گناه مىكردند، آنان را كه ايمان آورده بودند به ريشخند مىگرفتند.
وَإِذَا مَرُّوا۟ بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ ﴿30﴾
فولادوند
و چون بر ايشان مىگذشتند، اشاره چشم و ابرو با هم رد و بدل مىكردند.
وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمُ ٱنقَلَبُوا۟ فَكِهِينَ ﴿31﴾
فولادوند
و هنگامى كه نزد خانواده[هاى] خود بازمىگشتند، به شوخطبعى مىپرداختند.
وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوٓا۟ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ ﴿32﴾
فولادوند
و چون مؤمنان را مىديدند، مىگفتند: «اينها [جماعتى] گمراهند.»
وَمَآ أُرْسِلُوا۟ عَلَيْهِمْ حَٰفِظِينَ ﴿33﴾
فولادوند
و حال آنكه آنان براى بازرسى [كار]شان فرستاده نشده بودند.
فَٱلْيَوْمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مِنَ ٱلْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ ﴿34﴾
فولادوند
و[لى] امروز، مؤمنانند كه بر كافران خنده مىزنند.
عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ﴿35﴾
فولادوند
بر تختها[ى خود نشسته]، نظاره مىكنند.
هَلْ ثُوِّبَ ٱلْكُفَّارُ مَا كَانُوا۟ يَفْعَلُونَ ﴿36﴾
فولادوند
[تا ببينند] آيا كافران به پاداش آنچه مىكردند رسيدهاند؟