بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ سَأَلَ سَآئِلٌۢ بِعَذَابٍۢ وَاقِعٍۢ ﴿1﴾
صفوی
درخواست کنندهای از کافران، عذابی را درخواست کرد که فرودش بر آنان حتمی است.
Text size
Compare Al-Ma'arij in Persian
Compare up to three translations verse by verse.
لِّلْكَٰفِرِينَ لَيْسَ لَهُۥ دَافِعٌۭ ﴿2﴾
صفوی
عذابی که ویژه کافران است و هیچ چیز آن را باز نخواهد داشت.
مِّنَ ٱللَّهِ ذِى ٱلْمَعَارِجِ ﴿3﴾
صفوی
و از جانب خداوندی است که دارای درجات است و هر فرشتهای به تناسب مقام قربش به سوی آن درجات عروج میکند.
تَعْرُجُ ٱلْمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيْهِ فِى يَوْمٍۢ كَانَ مِقْدَارُهُۥ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍۢ ﴿4﴾
صفوی
فرشتگان و روح در روز قیامت، روزی که مقدار آن پنجاه هزار سال از سالهای دنیاست به سوی او بالا میروند.
فَٱصْبِرْ صَبْرًۭا جَمِيلًا ﴿5﴾
صفوی
پس صبری نیکو پیشه کن که در آن هیچ بی تابی نباشد.
إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُۥ بَعِيدًۭا ﴿6﴾
صفوی
کافران برپایی رستاخیز را بعید میشمرند،
وَنَرَىٰهُ قَرِيبًۭا ﴿7﴾
صفوی
و ما به آن علم داریم و آن را نزدیک میبینیم.
يَوْمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلْمُهْلِ ﴿8﴾
صفوی
آری، آن عذاب در روزی واقع خواهد شد که آسمان همچون فلزِّ مذاب میشود،
وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ ﴿9﴾
صفوی
و کوهها مانند پشم میگردند،
وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمًۭا ﴿10﴾
صفوی
و هیچ خویشاوند دلسوزی از حال خویشاوند خود نمیپرسد.
يُبَصَّرُونَهُمْ ۚ يَوَدُّ ٱلْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِى مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍۭ بِبَنِيهِ ﴿11﴾
صفوی
خویشاوندان را روز قیامت به یکدیگر نشان میدهند، ولی از حال دیگری جویا نمیشوند، گناهکار دوست دارد و آرزو میکند که در برابر عذاب آن روز پسرانش را فدیه دهد،
وَصَٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ ﴿12﴾
صفوی
و نیز همسر و برادرش را،
وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِى تُـْٔوِيهِ ﴿13﴾
صفوی
و خویشاوندان نزدیکش را همانان که امروز او را در کنار خود میگیرند و پناه میدهند،
وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًۭا ثُمَّ يُنجِيهِ ﴿14﴾
صفوی
و همه کسانی را که در روی زمینند، سپس این فدیه او را از عذاب برهاند.
كَلَّآ ۖ إِنَّهَا لَظَىٰ ﴿15﴾
صفوی
نه! هرگز فدیه اثری نمیبخشد، چرا که آن آتش آتشی شعلهور است و خاموش نمیگردد;
نَزَّاعَةًۭ لِّلشَّوَىٰ ﴿16﴾
صفوی
دستها و پاها را میسوزاند و از جای برمی کَند.
تَدْعُوا۟ مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ ﴿17﴾
صفوی
و به سوی خود فرا میخواند آن کسی را که به ایمان پشت کرده و از پرستش خدا روی برتافته،
وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰٓ ﴿18﴾
صفوی
و ثروتی گرد آورده و آن را در جایی نگه داشته و به مستمندان کمک نکرده است.
۞ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا ﴿19﴾
صفوی
به راستی انسان آزمند و حریص آفریده شده است.
إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعًۭا ﴿20﴾
صفوی
چون گزندی به او برسد بی تابی میکند و ناله و اندوه سر میدهد.
وَإِذَا مَسَّهُ ٱلْخَيْرُ مَنُوعًا ﴿21﴾
صفوی
و چون خیری به او روی بیاورد، آن را به شدت از دیگران باز میدارد.
إِلَّا ٱلْمُصَلِّينَ ﴿22﴾
صفوی
مگر نمازگزاران،
ٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ دَآئِمُونَ ﴿23﴾
صفوی
همانان که بر نماز خود مداومت میکنند،
وَٱلَّذِينَ فِىٓ أَمْوَٰلِهِمْ حَقٌّۭ مَّعْلُومٌۭ ﴿24﴾
صفوی
و آنان که میدانند در اموالشان حقی است معلوم و معین،
لِّلسَّآئِلِ وَٱلْمَحْرُومِ ﴿25﴾
صفوی
برای نیازمندی که سؤال میکند و بینوایی که از درخواست کردن اِبا دارد;
وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿26﴾
صفوی
و آنان که روز جزا را تصدیق کرده و تصدیق خود را در عمل نشان میدهند.
وَٱلَّذِينَ هُم مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ ﴿27﴾
صفوی
و آنان که از عذاب پروردگارشان بیمناکند.
إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍۢ ﴿28﴾
صفوی
چرا که [می دانند] کسی را از عذاب پروردگارشان ایمنی ندادهاند.
وَٱلَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَٰفِظُونَ ﴿29﴾
صفوی
و آنان که دامن خود را حفظ میکنند،
إِلَّا عَلَىٰٓ أَزْوَٰجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَٰنُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ ﴿30﴾
صفوی
مگر از همسرانشان یا کنیزانی که مالک آنها شدهاند که اینان نکوهش نمیشوند.
فَمَنِ ٱبْتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْعَادُونَ ﴿31﴾
صفوی
پس کسانی که راهی جز آنچه مقرر شده است طلب کنند، قطعاً از مرز الهی گذشتهاند.
وَٱلَّذِينَ هُمْ لِأَمَٰنَٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَٰعُونَ ﴿32﴾
صفوی
و آنان که امانتهای یکدیگر را پاس میدارند و بر پیمان خود، وفادارند.
وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَٰدَٰتِهِمْ قَآئِمُونَ ﴿33﴾
صفوی
و آنان که شهادتهای خود را برپا میدارند (در تحمل و ادای آن هیچ گونه کوتاهی نمیکنند و در آن تغییری نمیدهند).
وَٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ ﴿34﴾
صفوی
و آنان که بر نماز خود مراقبت دارند و آداب کمال آن را رعایت میکنند.
أُو۟لَٰٓئِكَ فِى جَنَّٰتٍۢ مُّكْرَمُونَ ﴿35﴾
صفوی
اینان در بوستانهای بهشتی خواهند بود و [در آن جا] مورد احترام قرار خواهند گرفت.
فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ ﴿36﴾
صفوی
با این وصف که کفر موجب ورود به دوزخ، و ایمان موجب ورود به بهشت است، کسانی که اظهار ایمان کرده و در حقیقت کافرند، چه مقصدی دارند که در کنار تو قرار میگیرند و دیده از تو باز نمیگیرند (همواره ملازم تو هستند)؟
عَنِ ٱلْيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ ﴿37﴾
صفوی
از جانب راست و چپ و گروه گروه؟
أَيَطْمَعُ كُلُّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ أَن يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍۢ ﴿38﴾
صفوی
آیا هر یک از آنان طمع دارد که با این حضورش، به بهشتِ سرشار از نعمت درآورده شود؟
كَلَّآ ۖ إِنَّا خَلَقْنَٰهُم مِّمَّا يَعْلَمُونَ ﴿39﴾
صفوی
چنین نیست! ما آنان را از چیزی (نطفه) که خود میدانند آفریدهایم.
فَلَآ أُقْسِمُ بِرَبِّ ٱلْمَشَٰرِقِ وَٱلْمَغَٰرِبِ إِنَّا لَقَٰدِرُونَ ﴿40﴾
صفوی
سوگند یاد میکنم به پروردگار مشرقها و مغربهای خورشید که قطعاً ما تواناییم،
عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيْرًۭا مِّنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ﴿41﴾
صفوی
که این نفاق پیشگان را از بین ببریم و کسانی را که بهتر از آنانند و به خدا ایمان دارند و منکر حقایق نیستند جایگزین آنان کنیم و هیچ کس و هیچ چیزی بر ما سبقت نخواهد گرفت و ما مغلوب نخواهیم شد.
فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا۟ وَيَلْعَبُوا۟ حَتَّىٰ يُلَٰقُوا۟ يَوْمَهُمُ ٱلَّذِى يُوعَدُونَ ﴿42﴾
صفوی
پس آنان را واگذار تا در بیهودگیهایی که بدانها پرداختهاند، فرو روند و به کارهایشان که بازیچه و بی هدف است سرگرم باشند تا آن روزشان را که به آنان وعده داده میشود، دیدار کنند.
يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ ٱلْأَجْدَاثِ سِرَاعًۭا كَأَنَّهُمْ إِلَىٰ نُصُبٍۢ يُوفِضُونَ ﴿43﴾
صفوی
روزی که از گورهایشان شتابان برمی آیند; گویی آنان [گم گشتگانی هستند که] به سوی نشانهای که برای راهیابی نهاده شده است، میشتابند.
خَٰشِعَةً أَبْصَٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌۭ ۚ ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلَّذِى كَانُوا۟ يُوعَدُونَ ﴿44﴾
صفوی
این در حالی است که چشمانشان فرو افتاده و خفّت و خواری بر آنان چیره شده است. این است همان روزی که به آنان وعده داده میشد.