Skip to content
Text size 100%
Translation comparison

Compare Al-Ma'arij in Persian

Compare up to three translations verse by verse.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ سَأَلَ سَآئِلٌۢ بِعَذَابٍۢ وَاقِعٍۢ ﴿1﴾

قرائتی

درخواست‌کننده‌ای، عذابی واقع‌شدنی را درخواست کرد،

لِّلْكَٰفِرِينَ لَيْسَ لَهُۥ دَافِعٌۭ ﴿2﴾

قرائتی

که برای کافران است و هیچ بازدارنده‌ای برای آن نیست.

مِّنَ ٱللَّهِ ذِى ٱلْمَعَارِجِ ﴿3﴾

قرائتی

و از سوی خداوند صاحب درجات والاست.

تَعْرُجُ ٱلْمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيْهِ فِى يَوْمٍۢ كَانَ مِقْدَارُهُۥ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍۢ ﴿4﴾

قرائتی

فرشتگان و روح، در روزی که مقدار آن پنجاه هزار سال است، به سوی او بالا می‌روند.

فَٱصْبِرْ صَبْرًۭا جَمِيلًا ﴿5﴾

قرائتی

پس صبر کن، صبری نیکو.

إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُۥ بَعِيدًۭا ﴿6﴾

قرائتی

آنان آن روز را دور می‌بینند.

وَنَرَىٰهُ قَرِيبًۭا ﴿7﴾

قرائتی

و ما آن را نزدیک می‌بینیم.

يَوْمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلْمُهْلِ ﴿8﴾

قرائتی

روزی که آسمان مانند مس گداخته شود.

وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ ﴿9﴾

قرائتی

و کوه‌ها مانند پشمِ رنگین [حلاّجی شده] گردد.

وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمًۭا ﴿10﴾

قرائتی

و هیچ دوستی از دوستش [احوالی] نپرسد.

يُبَصَّرُونَهُمْ ۚ يَوَدُّ ٱلْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِى مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍۭ بِبَنِيهِ ﴿11﴾

قرائتی

[خویشاوندان و دوستان] آنان را نشانشان می‌دهند. [ولی از شدّت هراس به آنان توجه نمی‌کنند!] آن روز گنهکار آرزو می‌کند که ای کاش می‌توانست فرزندانش را در برابر عذاب تاوان دهد و فدای خود کند!

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ ﴿12﴾

قرائتی

و نیز همسر و برادرش را!

وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِى تُـْٔوِيهِ ﴿13﴾

قرائتی

و بستگانش را که [در دنیا] به او پناه می‌دادند،

وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًۭا ثُمَّ يُنجِيهِ ﴿14﴾

قرائتی

[بلکه آرزو دارد] تمام مردم روی زمین را [فدا کند]، تا او را [از عذاب‌] برهاند.

كَلَّآ ۖ إِنَّهَا لَظَىٰ ﴿15﴾

قرائتی

هرگز! همانا آن آتش شعله‌ور است،

نَزَّاعَةًۭ لِّلشَّوَىٰ ﴿16﴾

قرائتی

که پوست سر و بدن را به شدّت برمی‌کند.

تَدْعُوا۟ مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ ﴿17﴾

قرائتی

هر کس را [به حقّ] پشت کرده و روی برتافته، فرامی‌خواند.

وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰٓ ﴿18﴾

قرائتی

و [نیز کسی را که مال] گرد آورده و انباشته است.

۞ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا ﴿19﴾

قرائتی

به راستی که انسان سخت آزمند [و بی‌تاب‌] آفریده شده است.

إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعًۭا ﴿20﴾

قرائتی

هرگاه بدی به او برسد، نالان است.

وَإِذَا مَسَّهُ ٱلْخَيْرُ مَنُوعًا ﴿21﴾

قرائتی

و هرگاه خیری به او برسد، بخیل است.

إِلَّا ٱلْمُصَلِّينَ ﴿22﴾

قرائتی

مگر نمازگزاران.

ٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ دَآئِمُونَ ﴿23﴾

قرائتی

آنان که بر نمازشان پیوسته و پایدارند.

وَٱلَّذِينَ فِىٓ أَمْوَٰلِهِمْ حَقٌّۭ مَّعْلُومٌۭ ﴿24﴾

قرائتی

و آنان که در اموالشان حقّی است معین.

لِّلسَّآئِلِ وَٱلْمَحْرُومِ ﴿25﴾

قرائتی

برای نیازمندِ خواهنده و بینوای درمانده.

وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿26﴾

قرائتی

و آنان که روز جزا را باور دارند.

وَٱلَّذِينَ هُم مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ ﴿27﴾

قرائتی

و آنان که از عذاب پروردگارشان بیمناکند.

إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍۢ ﴿28﴾

قرائتی

زیرا از عذاب پروردگارشان ایمنی نیست.

وَٱلَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَٰفِظُونَ ﴿29﴾

قرائتی

و آنان که دامان خود را [از شهوت‌ها] نگه می‌دارند.

إِلَّا عَلَىٰٓ أَزْوَٰجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَٰنُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ ﴿30﴾

قرائتی

مگر بر همسران یا کنیزانشان که [در این صورت،] مورد سرزنش نیستند.

فَمَنِ ٱبْتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْعَادُونَ ﴿31﴾

قرائتی

پس کسانی که [در بهره‌گیری جنسی] فراتر از این را بجویند، آنان همان تجاوزگرانند.

وَٱلَّذِينَ هُمْ لِأَمَٰنَٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَٰعُونَ ﴿32﴾

قرائتی

و آنان که امانت‌ها و پیمان‌های خود را رعایت می‌کنند.

وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَٰدَٰتِهِمْ قَآئِمُونَ ﴿33﴾

قرائتی

و آنان که به [ادای] گواهی متعهد و پای‌بندند.

وَٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ ﴿34﴾

قرائتی

و آنان که بر نمازشان مواظبت دارند.

أُو۟لَٰٓئِكَ فِى جَنَّٰتٍۢ مُّكْرَمُونَ ﴿35﴾

قرائتی

اینان در بهشت‌ها گرامی داشته می‌شوند.

فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ ﴿36﴾

قرائتی

پس کافران را چه شده که سراسیمه به سوی تو می‌شتابند؟

عَنِ ٱلْيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ ﴿37﴾

قرائتی

از راست و چپ، گروه گروه.

أَيَطْمَعُ كُلُّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ أَن يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍۢ ﴿38﴾

قرائتی

آیا هر یک از آنان طمع دارد که به بهشتی پرنعمت درآید؟

كَلَّآ ۖ إِنَّا خَلَقْنَٰهُم مِّمَّا يَعْلَمُونَ ﴿39﴾

قرائتی

هرگز! ما آنان را از آن چیز [پستی] که می‌دانند، آفریده‌ایم.

فَلَآ أُقْسِمُ بِرَبِّ ٱلْمَشَٰرِقِ وَٱلْمَغَٰرِبِ إِنَّا لَقَٰدِرُونَ ﴿40﴾

قرائتی

به پروردگار مشرق‌ها و مغرب‌ها سوگند می‌خورم که ما تواناییم،

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيْرًۭا مِّنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ﴿41﴾

قرائتی

بر این که بهتر از آنان را به جای ایشان بیاوریم و هرگز کسی بر ما پیشی نگرفته و [در این کار] ناتوان نیستیم.

فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا۟ وَيَلْعَبُوا۟ حَتَّىٰ يُلَٰقُوا۟ يَوْمَهُمُ ٱلَّذِى يُوعَدُونَ ﴿42﴾

قرائتی

پس آنان را [به حال خود] واگذار، یاوه بگویند و بازی کنند، تا روزی را که وعده داده شده‌اند، ببینند.

يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ ٱلْأَجْدَاثِ سِرَاعًۭا كَأَنَّهُمْ إِلَىٰ نُصُبٍۢ يُوفِضُونَ ﴿43﴾

قرائتی

روزی که شتابان از قبرها بیرون می‌آیند، چنان که گویی به سوی نشان‌هایی نصب‌شده می‌دوند.

خَٰشِعَةً أَبْصَٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌۭ ۚ ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلَّذِى كَانُوا۟ يُوعَدُونَ ﴿44﴾

قرائتی

چشمانشان فروافتاده و ذلّتی [وصف‌ناپذیر] آنان را فراگرفته است. این است آن روزی که به ایشان وعده داده می‌شد.

Quran recitationReady
Open audio