بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ سَأَلَ سَآئِلٌۢ بِعَذَابٍۢ وَاقِعٍۢ ﴿1﴾
انصاریان
درخواست کننده ای عذابی را که واقع شدنی است درخواست کرد،
Text size
Compare Al-Ma'arij in Persian
Compare up to three translations verse by verse.
لِّلْكَٰفِرِينَ لَيْسَ لَهُۥ دَافِعٌۭ ﴿2﴾
انصاریان
[عذابی که] ویژه کافران است، [و] آن را بازدارنده ای نیست.
مِّنَ ٱللَّهِ ذِى ٱلْمَعَارِجِ ﴿3﴾
انصاریان
[این عذاب] از سوی خدای صاحب درجات است.
تَعْرُجُ ٱلْمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيْهِ فِى يَوْمٍۢ كَانَ مِقْدَارُهُۥ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍۢ ﴿4﴾
انصاریان
فرشتگان و روح در روزی که مقدارش پنجاه هزار سال است به سوی او بالا می روند.
فَٱصْبِرْ صَبْرًۭا جَمِيلًا ﴿5﴾
انصاریان
پس صبر کن صبری نیکو [صبری که در کنارش جزع و ناخشنودی نباشد.]
إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُۥ بَعِيدًۭا ﴿6﴾
انصاریان
دشمنان و مخالفان، آن [عذاب] را دور می بینند
وَنَرَىٰهُ قَرِيبًۭا ﴿7﴾
انصاریان
و ما آن را نزدیک می بینیم.
يَوْمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلْمُهْلِ ﴿8﴾
انصاریان
روزی که آسمان چون فلز گداخته گردد
وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ ﴿9﴾
انصاریان
و کوه ها مانند پشم رنگینِ حلاجی شده شود
وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمًۭا ﴿10﴾
انصاریان
و هیچ خویشاوند و دوست صمیمی از [اوضاع و احوال] خویشاوند و دوست صمیمی اش نپرسد!
يُبَصَّرُونَهُمْ ۚ يَوَدُّ ٱلْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِى مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍۭ بِبَنِيهِ ﴿11﴾
انصاریان
آنان را نشانشان می دهند [ولی به خاطر دل مشغولی خود هرگز به آنان توجه نکنند!] گنهکار آرزو می کند که ای کاش می توانست فرزندانش را در برابر عذاب آن روز فدیه و عوض دهد!
وَصَٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ ﴿12﴾
انصاریان
و نیز همسر و برادرش را
وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِى تُـْٔوِيهِ ﴿13﴾
انصاریان
و قبیله و قومش را که [در دنیا] به او پناه می دادند،
وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًۭا ثُمَّ يُنجِيهِ ﴿14﴾
انصاریان
و نیز همه کسانی را که در روی زمین اند تا [این فدیه و عوض] او را [از عذاب آن روز] نجات دهد!
كَلَّآ ۖ إِنَّهَا لَظَىٰ ﴿15﴾
انصاریان
این چنین نیست [که برایش راه نجاتی باشد] همانا آتش زبانه می کشد،
نَزَّاعَةًۭ لِّلشَّوَىٰ ﴿16﴾
انصاریان
در حالی که دست و پا و پوست سر را بر می کند!!
تَدْعُوا۟ مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ ﴿17﴾
انصاریان
هر که را به حق پشت کرده واز دعوت حق روی گردانده، می طلبد،
وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰٓ ﴿18﴾
انصاریان
و آن را که ثروت جمع کرده و به ذخیره سازی و انباشتن پرداخته، می خواند؛
۞ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا ﴿19﴾
انصاریان
همانا انسان حریص و بی تاب آفریده شده است؛
إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعًۭا ﴿20﴾
انصاریان
چون آسیبی به او رسد، بی تاب است،
وَإِذَا مَسَّهُ ٱلْخَيْرُ مَنُوعًا ﴿21﴾
انصاریان
و هنگامی که خیر و خوشی [و مال و رفاهی] به او رسد، بسیار بخیل و بازدارنده است،
إِلَّا ٱلْمُصَلِّينَ ﴿22﴾
انصاریان
مگر نماز گزاران،
ٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ دَآئِمُونَ ﴿23﴾
انصاریان
آنان که همواره بر نمازشان مداوم و پایدارند،
وَٱلَّذِينَ فِىٓ أَمْوَٰلِهِمْ حَقٌّۭ مَّعْلُومٌۭ ﴿24﴾
انصاریان
و آنان که در اموالشان حقّی معلوم است
لِّلسَّآئِلِ وَٱلْمَحْرُومِ ﴿25﴾
انصاریان
برای درخواست کننده [تهیدست] و محروم [از معیشت و ثروت،]
وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿26﴾
انصاریان
و آنان که همواره روز پاداش را باور دارند،
وَٱلَّذِينَ هُم مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ ﴿27﴾
انصاریان
و آنان که از عذاب پروردگارشان بیمناکند،
إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍۢ ﴿28﴾
انصاریان
زیرا که از عذاب پروردگارشان ایمنی نیست،
وَٱلَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَٰفِظُونَ ﴿29﴾
انصاریان
و آنان که دامنشان را [از آلوده شدن به شهوات حرام] حفظ می کنند،
إِلَّا عَلَىٰٓ أَزْوَٰجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَٰنُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ ﴿30﴾
انصاریان
مگر در کام جویی از همسران و کنیزانشان که آنان در این زمینه مورد سرزنش نیستند.
فَمَنِ ٱبْتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْعَادُونَ ﴿31﴾
انصاریان
پس کسانی که در بهره گیری جنسی راهی غیر از این جویند، تجاوزکار از حدود حق اند،
وَٱلَّذِينَ هُمْ لِأَمَٰنَٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَٰعُونَ ﴿32﴾
انصاریان
و آنان که امانت ها و پیمان های خود را رعایت می کنند،
وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَٰدَٰتِهِمْ قَآئِمُونَ ﴿33﴾
انصاریان
و آنان که بر ادای گواهی های خود پای بند و متعهدند،
وَٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ ﴿34﴾
انصاریان
و آنان که همواره بر [اوقات و شرایط ظاهری و معنوی] نمازهایشان محافظت دارند.
أُو۟لَٰٓئِكَ فِى جَنَّٰتٍۢ مُّكْرَمُونَ ﴿35﴾
انصاریان
اینان در بهشت ها، مکرّم و محترم اند
فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ ﴿36﴾
انصاریان
کافران را چه شده که به تو چشم دوخته به سویت شتابانند؟
عَنِ ٱلْيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ ﴿37﴾
انصاریان
از راست و چپ، گروه گروه،
أَيَطْمَعُ كُلُّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ أَن يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍۢ ﴿38﴾
انصاریان
آیا هر یک از آنان طمع دارد که او را در بهشت پرنعمت درآورند؟!
كَلَّآ ۖ إِنَّا خَلَقْنَٰهُم مِّمَّا يَعْلَمُونَ ﴿39﴾
انصاریان
این چنین نیست، ما آنان را از آنچه خود می دانند [آبی گندیده و بی مقدار] آفریدیم.
فَلَآ أُقْسِمُ بِرَبِّ ٱلْمَشَٰرِقِ وَٱلْمَغَٰرِبِ إِنَّا لَقَٰدِرُونَ ﴿40﴾
انصاریان
به پروردگار مشرق ها و مغرب ها سوگند که ما تواناییم،
عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيْرًۭا مِّنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ﴿41﴾
انصاریان
بر اینکه به جای آنان بهتر از آنان را بیاوریم؛ و هیچ چیز ما را مغلوب نمی کند.
فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا۟ وَيَلْعَبُوا۟ حَتَّىٰ يُلَٰقُوا۟ يَوْمَهُمُ ٱلَّذِى يُوعَدُونَ ﴿42﴾
انصاریان
پس آنان را واگذار تا [در گفتار باطل] فرو روند و مشغول بازی باشند، تا روزشان را که به آنان وعده داده اند دیدار کنند،
يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ ٱلْأَجْدَاثِ سِرَاعًۭا كَأَنَّهُمْ إِلَىٰ نُصُبٍۢ يُوفِضُونَ ﴿43﴾
انصاریان
روزی که شتابان از خاک بیرون آیند، گویی به سوی نشانه های نصب شده می دوند،
خَٰشِعَةً أَبْصَٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌۭ ۚ ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلَّذِى كَانُوا۟ يُوعَدُونَ ﴿44﴾
انصاریان
درحالی که دیدگانشان [از شدت ترس] فرو افتاده، خواری و ذلت آنان را می پوشاند. این همان روزی است که همواره وعده داده می شدند.