بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ ﴿1﴾
مجتبوی
سوگند به شب آنگاه كه فرو پوشد- روز يا زمين يا خورشيد را-.
Text size
Compare Al-Layl in Persian
Compare up to three translations verse by verse.
وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ ﴿2﴾
مجتبوی
و به روز آنگاه كه روشن و پديدار شود.
وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ ﴿3﴾
مجتبوی
و به آن كه نر و ماده را آفريد.
إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ ﴿4﴾
مجتبوی
كه هر آينه كوشش شما بسى پراكنده است- مختلف است نه يكسان-.
فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَٱتَّقَىٰ ﴿5﴾
مجتبوی
پس هر كه بخشيد- مال خود را- و پرهيزگارى كرد
وَصَدَّقَ بِٱلْحُسْنَىٰ ﴿6﴾
مجتبوی
و آن [وعده] نيكو- پاداش اخروى- را باور داشت و راست انگاشت
فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْيُسْرَىٰ ﴿7﴾
مجتبوی
پس زودا كه او را براى راه آسان- خير يا راه راست و شريعت آسان يا بهشت يا همه اينها- آماده سازيم.
وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسْتَغْنَىٰ ﴿8﴾
مجتبوی
و اما هر كه بخل ورزيد- حق خدا را در مال ادا نكرد- و بىنيازى نمود- از دين حق و ثواب الهى-
وَكَذَّبَ بِٱلْحُسْنَىٰ ﴿9﴾
مجتبوی
و آن [وعده] نيكو را انكار كرد و دروغ انگاشت
فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْعُسْرَىٰ ﴿10﴾
مجتبوی
پس زودا كه او را براى راه دشوار- شرّ كه گمراهى و كفر و آتش دوزخ است- آماده سازيم.
وَمَا يُغْنِى عَنْهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ ﴿11﴾
مجتبوی
و چه سود دارد او را مالش آنگاه كه به هلاكت درافتد.
إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ ﴿12﴾
مجتبوی
هر آينه رهنمونى بر ماست.
وَإِنَّ لَنَا لَلْءَاخِرَةَ وَٱلْأُولَىٰ ﴿13﴾
مجتبوی
و هر آينه ما راست آن جهان و اين جهان.
فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًۭا تَلَظَّىٰ ﴿14﴾
مجتبوی
پس شما را از آتشى كه زبانه مىكشد بيم مىدهم.
لَا يَصْلَىٰهَآ إِلَّا ٱلْأَشْقَى ﴿15﴾
مجتبوی
در آن درنيايد و بدان نسوزد مگر آن بدبختتر
ٱلَّذِى كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ﴿16﴾
مجتبوی
آن كه تكذيب كرد و [از حق] برگشت.
وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلْأَتْقَى ﴿17﴾
مجتبوی
و زودا كه آن پرهيزگارتر، از آن
ٱلَّذِى يُؤْتِى مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ ﴿18﴾
مجتبوی
آن كه مال خود را مىدهد تا پاك و پيراسته شود- از پليدى بخل و امساك-.
وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعْمَةٍۢ تُجْزَىٰٓ ﴿19﴾
مجتبوی
و هيچ كس را نزد او نعمتى نيست كه بايست پاداش داده شود- انفاق او به تلافى يا به پسدادن حقوق ديگران نيست-.
إِلَّا ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ رَبِّهِ ٱلْأَعْلَىٰ ﴿20﴾
مجتبوی
جز آنكه براى جستن خشنودى پروردگار والاى خويش [انفاق مىكند].
وَلَسَوْفَ يَرْضَىٰ ﴿21﴾
مجتبوی
و هر آينه خشنود خواهد شد- آنگاه كه به ثواب و پاداش خود برسد-.