بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ ﴿1﴾
الهی قمشهای
قسم به شب تار هنگامی که (جهان را در پرده سیاه) بپوشاند.
Text size
Compare Al-Layl in Persian
Compare up to three translations verse by verse.
وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ ﴿2﴾
الهی قمشهای
و قسم به روز هنگامی که روشن و فروزان گردد.
وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ ﴿3﴾
الهی قمشهای
و قسم به مخلوقات عالم که خدا همه را جفت نر و ماده بیافرید.
إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ ﴿4﴾
الهی قمشهای
(قسم به این آیات الهی) که سعی و کوشش شما مردم بسیار مختلف است (برخی بر صلاح و برخی بر فساد میکوشید).
فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَٱتَّقَىٰ ﴿5﴾
الهی قمشهای
اما هر کس عطا و احسان کرد و خدا ترس و پرهیزکار شد.
وَصَدَّقَ بِٱلْحُسْنَىٰ ﴿6﴾
الهی قمشهای
و به نیکویی (یعنی به نعیم آخرت با هر خیر و سعادت که در قرآن بیان شده) تصدیق کرد.
فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْيُسْرَىٰ ﴿7﴾
الهی قمشهای
ما هم البته کار او را (در دو عالم) سهل و آسان میگردانیم.
وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسْتَغْنَىٰ ﴿8﴾
الهی قمشهای
اما هر کس بخل ورزید و خود را (از لطف خدا) بی نیاز دانست.
وَكَذَّبَ بِٱلْحُسْنَىٰ ﴿9﴾
الهی قمشهای
و نیکویی را تکذیب کرد.
فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْعُسْرَىٰ ﴿10﴾
الهی قمشهای
پس به زودی کار او را (در دو عالم) دشوار میکنیم.
وَمَا يُغْنِى عَنْهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ ﴿11﴾
الهی قمشهای
و گاه عذاب و هلاکت داراییش وی را هیچ نجات نتواند داد.
إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ ﴿12﴾
الهی قمشهای
و البته بر ماست که (خلق را) هدایت کنیم.
وَإِنَّ لَنَا لَلْءَاخِرَةَ وَٱلْأُولَىٰ ﴿13﴾
الهی قمشهای
و ملک دنیا و آخرت از ماست (به هر که بخواهیم و صلاح دانیم میبخشیم).
فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًۭا تَلَظَّىٰ ﴿14﴾
الهی قمشهای
من شما را از آتش شعلهور دوزخ ترسانیدم و آگاه ساختم.
لَا يَصْلَىٰهَآ إِلَّا ٱلْأَشْقَى ﴿15﴾
الهی قمشهای
که هیچ کس در آن آتش در نیفتد مگر شقیترین خلق.
ٱلَّذِى كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ﴿16﴾
الهی قمشهای
همان کس که (آیات و رسل حق را) تکذیب کرد و روی از آن بگردانید.
وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلْأَتْقَى ﴿17﴾
الهی قمشهای
و اهل تقوا را از آن آتش دور سازند.
ٱلَّذِى يُؤْتِى مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ ﴿18﴾
الهی قمشهای
آن کس که مال خود را (به فقیران اسلام) به وجه زکات بدهد.
وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعْمَةٍۢ تُجْزَىٰٓ ﴿19﴾
الهی قمشهای
و حال آنکه هیچ کس بر وی حق نعمت ندارد تا به پاداش آن بدهد.
إِلَّا ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ رَبِّهِ ٱلْأَعْلَىٰ ﴿20﴾
الهی قمشهای
(او احسان نکند) جز در طلب رضای خدای خود که برتر و بالاترین موجودات است.
وَلَسَوْفَ يَرْضَىٰ ﴿21﴾
الهی قمشهای
و البته (در بهشت آخرت به آن نعمتهای ابدی) خشنود خواهد گردید.