آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است، خدا را تسبیح میگویند و او را به پاکی از هر عیب و نقصی یاد میکنند; همو که فرمانروای هستی و پیراسته از نیازمندی و مقتدرِ شکست ناپذیری است که کارهایش همه از روی حکمت است.
اوست که در میان مردم عرب که خواندن و نوشتن نمیدانستند، پیامبری از خودشان برانگیخت; پیامبری که آیات خدا را بر آنان تلاوت میکند و آنان را به وسیله کارهای شایسته و اخلاق نیکو رشد میدهد و قرآن و معارف آن را به ایشان میآموزد، و آنان قطعاً پیش از این در گمراهی آشکاری فرو رفته بودند.
داستان کسانی که احکام و معارف تورات به آنان آموخته و بر عهده آنان نهاده شد ولی به آن عمل نکردند و به مقصد نرساندند، همچون داستان الاغ است که کتابهایی را بر پشت خود میبَرَد و از حمل کردن آنها جز خستگی نصیبی ندارد. بد است داستان مردمی که آیات خدا را دروغ شمردند. آنان ستمکارند و خدا مردم ستمکار را هدایت نمیکند.
بگو: ای یهودیان، اگر تصوّر میکنید که شما دوستان خدایید نه مردم دیگر، اگر راست میگویید تمنّای مرگ کنید تا به دیدار خدا نایل شوید، چرا که دوست شیفته دیدار دوست خویش است.
بگو: مرگی که از آن میگریزید قطعاً به دیدار شما خواهد آمد، سپس به سوی آن دانای نهان و آشکار باز گردانده میشوید، آن گاه شما را به حقیقت و پی آمدهای ناگوار آنچه میکردید، آگاه خواهد ساخت.
ای کسانی که ایمان آوردهاید، چون در روز جمعه برای نماز جمعه بانگ اذان داده شد، به سوی نماز که ذکر خداست بشتابید و داد و ستد و دیگر کارها را واگذارید. این برای شما بهتر است اگر بدانید.
پس وقتی نماز جمعه گزارده شد، رواست که در زمین پراکنده شوید و از فضل خدا بجویید (در پی دستیابی به عطایای دنیوی و اخروی خدا برآیید) و خدا را بسیار یاد کنید، باشد که سعادتمند شوید.
ای پیامبر، قدرناشناسانِ معارف دینی چون داد و ستدی یا طبل و دهلی را ببینند، به سوی آن روی میآورند و پراکنده میشوند و تو را در حالی که به قرائت خطبه نماز جمعه ایستادهای رها میکنند. بگو: پاداشی که نزد خداست از آن طبل و دهل و از آن داد و ستد بهتر است، و خداوند بهترین روزی دهندگان است.