Skip to content
Text size 100%
Translation comparison

Compare Al-Haqqah in Persian

Compare up to three translations verse by verse.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱلْحَآقَّةُ ﴿1﴾

الهی قمشه‌ای

قیامت آن روز حق و حقیقت است (که حقوق خلق و حقایق امور در آن به ظهور رسد).

مَا ٱلْحَآقَّةُ ﴿2﴾

الهی قمشه‌ای

آن روز حق و حقیقت چه (روز هولناک سختی) است؟

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحَآقَّةُ ﴿3﴾

الهی قمشه‌ای

چگونه سختی و عظمت آن روز را درک توانی کرد؟

كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌۢ بِٱلْقَارِعَةِ ﴿4﴾

الهی قمشه‌ای

قوم عاد و ثمود آن روز کوبنده را تکذیب کردند.

فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا۟ بِٱلطَّاغِيَةِ ﴿5﴾

الهی قمشه‌ای

اما قوم ثمود به کیفر طغیان هلاک شدند.

وَأَمَّا عَادٌۭ فَأُهْلِكُوا۟ بِرِيحٍۢ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍۢ ﴿6﴾

الهی قمشه‌ای

اما قوم عاد نیز به بادی تند و سرکش به هلاکت رسیدند.

سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍۢ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًۭا فَتَرَى ٱلْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍۢ ﴿7﴾

الهی قمشه‌ای

که آن باد تند را خدا هفت شب و روز پی در پی بر آنها مسلط کرد که دیدی آن مردم گویی ساقه نخل خشکی بودند که به خاک در افتادند.

فَهَلْ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٍۢ ﴿8﴾

الهی قمشه‌ای

آیا هیچ بینی که (دیگر به روزگار) از آنان اثری باشد؟

وَجَآءَ فِرْعَوْنُ وَمَن قَبْلَهُۥ وَٱلْمُؤْتَفِكَٰتُ بِٱلْخَاطِئَةِ ﴿9﴾

الهی قمشه‌ای

و فرعون و اقوام پیش از او و مردم آن آبادیهای زیر و رو شده (یعنی قوم زشتکار لوط) به کفر و خطاکاری برخاستند.

فَعَصَوْا۟ رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةًۭ رَّابِيَةً ﴿10﴾

الهی قمشه‌ای

و با رسول پروردگارشان مخالفت کردند، خدا هم آنان را به عذابی سخت گرفتار ساخت.

إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلْمَآءُ حَمَلْنَٰكُمْ فِى ٱلْجَارِيَةِ ﴿11﴾

الهی قمشه‌ای

(شما مردم فرزندان نوحید که) ما چون طوفان دریا طغیان کرد شما را به کشتی نشاندیم (و نجاتتان دادیم).

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةًۭ وَتَعِيَهَآ أُذُنٌۭ وَٰعِيَةٌۭ ﴿12﴾

الهی قمشه‌ای

تا آن (غرق کفار و نجات مؤمنان) را مایه پند و عبرت شما مردم قرار دهیم و لیکن گوش شنوای هوشمندان این پند و تذکر را تواند فرا گرفت.

فَإِذَا نُفِخَ فِى ٱلصُّورِ نَفْخَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ ﴿13﴾

الهی قمشه‌ای

باز (به یاد آر) چون در صور (اسرافیل) یک بار بدمند.

وَحُمِلَتِ ٱلْأَرْضُ وَٱلْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةًۭ وَٰحِدَةًۭ ﴿14﴾

الهی قمشه‌ای

و زمین و کوهها را بر دارند و یک مرتبه همه را خرد و متلاشی سازند.

فَيَوْمَئِذٍۢ وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ ﴿15﴾

الهی قمشه‌ای

آن‌گاه آن واقعه بزرگ قیامت واقع گردد.

وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِىَ يَوْمَئِذٍۢ وَاهِيَةٌۭ ﴿16﴾

الهی قمشه‌ای

و بنای مستحکم آسمان (از دهشت و عظمت) آن روز سست شود و سخت درهم شکافد.

وَٱلْمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرْجَآئِهَا ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍۢ ثَمَٰنِيَةٌۭ ﴿17﴾

الهی قمشه‌ای

و فرشتگان بر اطراف آسمان (منتظر فرمان حق) باشند و عرش پروردگارت را در آن روز هشت ملک مقرّب بر فراز سرشان (یا فراز سر مردم) بردارند.

يَوْمَئِذٍۢ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنكُمْ خَافِيَةٌۭ ﴿18﴾

الهی قمشه‌ای

آن روز که (در پیشگاه حساب) شما را حاضر کنند هیچ کار از اسرار مخفی شما هم پنهان نخواهد ماند.

فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقْرَءُوا۟ كِتَٰبِيَهْ ﴿19﴾

الهی قمشه‌ای

اما کسی که نامه اعمال او را به دست راستش دهند (با کمال نشاط و شادمانی و سربلندی به اهل محشر) گوید: بیایید نامه مرا بخوانید.

إِنِّى ظَنَنتُ أَنِّى مُلَٰقٍ حِسَابِيَهْ ﴿20﴾

الهی قمشه‌ای

من ملاقات این روز حسابم را اعتقاد داشتم (و در دنیا به گناه نپرداختم).

فَهُوَ فِى عِيشَةٍۢ رَّاضِيَةٍۢ ﴿21﴾

الهی قمشه‌ای

این چنین کس در عیش و زندگانی خوش خواهد بود.

فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍۢ ﴿22﴾

الهی قمشه‌ای

در بهشت عالی رتبه (ابدی).

قُطُوفُهَا دَانِيَةٌۭ ﴿23﴾

الهی قمشه‌ای

که میوه‌های آن همیشه در دسترس (بهشتیان) است.

كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَآ أَسْلَفْتُمْ فِى ٱلْأَيَّامِ ٱلْخَالِيَةِ ﴿24﴾

الهی قمشه‌ای

(و خطاب رسد که) از طعام و شرابهای لذیذ و گوارای بهشتی هر چه خواهید تناول کنید، شما را گوارا باد، که این پاداش اعمال ایّام گذشته دنیاست که (بر امروز خویش) پیش فرستادید.

وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيْتَنِى لَمْ أُوتَ كِتَٰبِيَهْ ﴿25﴾

الهی قمشه‌ای

و اما آن کس که کتاب عملش به دست چپ دهند (با کمال شرمندگی و اندوه) گوید: ای کاش نامه مرا به من نمی‌دادند.

وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ ﴿26﴾

الهی قمشه‌ای

و من هرگز از حساب اعمالم آگاه نمی‌شدم.

يَٰلَيْتَهَا كَانَتِ ٱلْقَاضِيَةَ ﴿27﴾

الهی قمشه‌ای

ای کاش مرگ مرا از چنگ این غصه و عذاب نجات می‌داد.

مَآ أَغْنَىٰ عَنِّى مَالِيَهْ ۜ ﴿28﴾

الهی قمشه‌ای

(ای داد که) مال و ثروت من امروز به فریاد من نرسید.

هَلَكَ عَنِّى سُلْطَٰنِيَهْ ﴿29﴾

الهی قمشه‌ای

همه قدرت و حشمتم نابود گردید.

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ﴿30﴾

الهی قمشه‌ای

(و خطاب قهر رسد که) او را بگیرید و در غل و زنجیر کشید.

ثُمَّ ٱلْجَحِيمَ صَلُّوهُ ﴿31﴾

الهی قمشه‌ای

تا بازش به دوزخ در افکنید.

ثُمَّ فِى سِلْسِلَةٍۢ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًۭا فَٱسْلُكُوهُ ﴿32﴾

الهی قمشه‌ای

آن‌گاه به زنجیری که طولش هفتاد ذراع است (به آتش) در کشید.

إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ ٱلْعَظِيمِ ﴿33﴾

الهی قمشه‌ای

که او به خدای بزرگ ایمان نیاورده.

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ ﴿34﴾

الهی قمشه‌ای

و هرگز مسکینی را بر سفره طعام خود به رغبت نخوانده است.

فَلَيْسَ لَهُ ٱلْيَوْمَ هَٰهُنَا حَمِيمٌۭ ﴿35﴾

الهی قمشه‌ای

بدین سبب امروز هیچ خویش و دوستداری که به فریادش رسد در اینجا ندارد.

وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍۢ ﴿36﴾

الهی قمشه‌ای

و طعامی غیر از غسلین (چرک و پلیدی دوزخیان) نصیبش نیست.

لَّا يَأْكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلْخَٰطِـُٔونَ ﴿37﴾

الهی قمشه‌ای

و آن طعام را کسی جز اهل دوزخ نمی‌خورد.

فَلَآ أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ ﴿38﴾

الهی قمشه‌ای

قسم به آنچه (از آثار حق) می‌بینید.

وَمَا لَا تُبْصِرُونَ ﴿39﴾

الهی قمشه‌ای

و آنچه نمی‌بینید.

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ ﴿40﴾

الهی قمشه‌ای

که قرآن به حقیقت (وحی خدا و) کلام رسول بزرگواری است.

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍۢ ۚ قَلِيلًۭا مَّا تُؤْمِنُونَ ﴿41﴾

الهی قمشه‌ای

و آن نه سخن شاعری (و گفتار خیالی و موهومی) است (گر چه) اندکی از شما مردم به آن ایمان می‌آورید.

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍۢ ۚ قَلِيلًۭا مَّا تَذَكَّرُونَ ﴿42﴾

الهی قمشه‌ای

و نه حرف کاهن غیبگوست (گر چه) اندکی از شما مردم متذکر حقایق آن می‌شوید.

تَنزِيلٌۭ مِّن رَّبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿43﴾

الهی قمشه‌ای

این قرآن تنزیل خدای عالمیان است.

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ ٱلْأَقَاوِيلِ ﴿44﴾

الهی قمشه‌ای

و اگر (محمّد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم) از دروغ به ما برخی سخنان را می‌بست،

لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِٱلْيَمِينِ ﴿45﴾

الهی قمشه‌ای

محققا ما او را (به قهر و انتقام) از یمینش می‌گرفتیم.

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ ٱلْوَتِينَ ﴿46﴾

الهی قمشه‌ای

و رگ و تینش را قطع می‌کردیم.

فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَٰجِزِينَ ﴿47﴾

الهی قمشه‌ای

و شما هیچ یک بر دفاع از او قادر نبودید.

وَإِنَّهُۥ لَتَذْكِرَةٌۭ لِّلْمُتَّقِينَ ﴿48﴾

الهی قمشه‌ای

و این قرآن به حقیقت پند و تذکر پرهیزکاران عالم است.

وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ ﴿49﴾

الهی قمشه‌ای

و البته ما می‌دانیم که شما برخی تکذیب آن می‌کنید.

وَإِنَّهُۥ لَحَسْرَةٌ عَلَى ٱلْكَٰفِرِينَ ﴿50﴾

الهی قمشه‌ای

و تکذیبش عاقبت مایه ندامت کافران است.

وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلْيَقِينِ ﴿51﴾

الهی قمشه‌ای

و این حق و حقیقت محض است.

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ﴿52﴾

الهی قمشه‌ای

پس به نام خدای بزرگوار خود تسبیح گوی و آن را به ستایش یاد کن.

Quran recitationReady
Open audio