بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلْغَٰشِيَةِ ﴿1﴾
الهی قمشهای
(ای رسول ما) آیا خبر هولناک قیامت و بلیّه عالم گیر محشر بر تو حکایت شده است؟
Text size
Compare Al-Ghashiyah in Persian
Compare up to three translations verse by verse.
وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ خَٰشِعَةٌ ﴿2﴾
الهی قمشهای
که آن روز رخسار گروهی (کافر و متکبر) ترسناک و ذلیل باشد.
عَامِلَةٌۭ نَّاصِبَةٌۭ ﴿3﴾
الهی قمشهای
و همه کارشان رنج و مشقّت است.
تَصْلَىٰ نَارًا حَامِيَةًۭ ﴿4﴾
الهی قمشهای
به آتش فروزان دوزخ در آیند.
تُسْقَىٰ مِنْ عَيْنٍ ءَانِيَةٍۢ ﴿5﴾
الهی قمشهای
از چشمه آب گرم جهنم آبشان نوشانند.
لَّيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٍۢ ﴿6﴾
الهی قمشهای
طعامی غیر ضریع دوزخ (که علفی بد طعم و بوست) غذای آنها نیست.
لَّا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِى مِن جُوعٍۢ ﴿7﴾
الهی قمشهای
که آن طعام (هر چه خورند) نه فربهشان کند و نه سیرشان گرداند.
وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ نَّاعِمَةٌۭ ﴿8﴾
الهی قمشهای
جمعی دیگر رخسارشان شادمان و خندان است.
لِّسَعْيِهَا رَاضِيَةٌۭ ﴿9﴾
الهی قمشهای
از سعی و کوشش خود (در طاعت خدا) خشنودند.
فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍۢ ﴿10﴾
الهی قمشهای
در بهشت بلند مرتبت مقام عالی یافتهاند.
لَّا تَسْمَعُ فِيهَا لَٰغِيَةًۭ ﴿11﴾
الهی قمشهای
و در آنجا هیچ سخن زشت و بیهوده نشنوند.
فِيهَا عَيْنٌۭ جَارِيَةٌۭ ﴿12﴾
الهی قمشهای
در آن بهشت چشمهها (ی آب زلال و گوارا) جاری است.
فِيهَا سُرُرٌۭ مَّرْفُوعَةٌۭ ﴿13﴾
الهی قمشهای
و هم آنجا تختهای عالی و کرسیهای بلند پایه نهادهاند.
وَأَكْوَابٌۭ مَّوْضُوعَةٌۭ ﴿14﴾
الهی قمشهای
و قدحهای بزرگ (بهترین شراب) گذاشتهاند.
وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌۭ ﴿15﴾
الهی قمشهای
و مسند و بالشهای لطیف مرتب داشتهاند.
وَزَرَابِىُّ مَبْثُوثَةٌ ﴿16﴾
الهی قمشهای
و فرشهای عالی گرانبها گستردهاند.
أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ ﴿17﴾
الهی قمشهای
آیا مردم در خلقت شتر نمینگرند که چگونه (به انواع حکمت و منفعت برای بشر) خلق شده است؟
وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيْفَ رُفِعَتْ ﴿18﴾
الهی قمشهای
و در خلقت کاخ بلند آسمان فکر نمیکنند که چگونه آن را بر افراشتهاند؟
وَإِلَى ٱلْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ ﴿19﴾
الهی قمشهای
و کوهها را نمیبینند که چگونه بر زمین کوبیدهاند؟
وَإِلَى ٱلْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ ﴿20﴾
الهی قمشهای
و به زمین نظر نمیکنند که چگونه گستردهاند؟
فَذَكِّرْ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٌۭ ﴿21﴾
الهی قمشهای
پس خلق را (به حکمتهای الهی) متذکر ساز که وظیفه پیغمبری تو غیر از این نیست.
لَّسْتَ عَلَيْهِم بِمُصَيْطِرٍ ﴿22﴾
الهی قمشهای
تو مسلط و توانا بر (تبدیل کفر و ایمان) آنها نیستی.
إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ ﴿23﴾
الهی قمشهای
جز آنکه هر کس (پس از تذکر) روی از حق بگرداند و کافر شود.
فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَكْبَرَ ﴿24﴾
الهی قمشهای
او را خدا به عذابی بزرگ (در دوزخ) معذب کند.
إِنَّ إِلَيْنَآ إِيَابَهُمْ ﴿25﴾
الهی قمشهای
البته باز گشت آنها به سوی ماست.
ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُم ﴿26﴾
الهی قمشهای
آن گاه حسابشان بر ما خواهد بود.