بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلْغَٰشِيَةِ ﴿1﴾
فولادوند
آيا خبر «غاشيه» به تو رسيده است؟
Text size
Compare Al-Ghashiyah in Persian
Compare up to three translations verse by verse.
وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ خَٰشِعَةٌ ﴿2﴾
فولادوند
در آن روز، چهرههايى زبونند،
عَامِلَةٌۭ نَّاصِبَةٌۭ ﴿3﴾
فولادوند
كه تلاش كرده، رنج [بيهوده] بردهاند.
تَصْلَىٰ نَارًا حَامِيَةًۭ ﴿4﴾
فولادوند
[ناچار] در آتشى سوزان درآيند.
تُسْقَىٰ مِنْ عَيْنٍ ءَانِيَةٍۢ ﴿5﴾
فولادوند
از چشمهاى داغ نوشانيده شوند.
لَّيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٍۢ ﴿6﴾
فولادوند
خوراكى جز خار خشك ندارند،
لَّا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِى مِن جُوعٍۢ ﴿7﴾
فولادوند
[كه] نه فربه كند، و نه گرسنگى را باز دارد.
وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ نَّاعِمَةٌۭ ﴿8﴾
فولادوند
در آن روز، چهرههايى شادابند.
لِّسَعْيِهَا رَاضِيَةٌۭ ﴿9﴾
فولادوند
از كوشش خود خشنودند.
فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍۢ ﴿10﴾
فولادوند
در بهشت بريناند.
لَّا تَسْمَعُ فِيهَا لَٰغِيَةًۭ ﴿11﴾
فولادوند
سخن بيهودهاى در آنجا نشنوند.
فِيهَا عَيْنٌۭ جَارِيَةٌۭ ﴿12﴾
فولادوند
در آن، چشمهاى روان باشد.
فِيهَا سُرُرٌۭ مَّرْفُوعَةٌۭ ﴿13﴾
فولادوند
تختهايى بلند در آنجاست.
وَأَكْوَابٌۭ مَّوْضُوعَةٌۭ ﴿14﴾
فولادوند
و قدحهايى نهاده شده.
وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌۭ ﴿15﴾
فولادوند
و بالشهايى پهلوى هم [چيده].
وَزَرَابِىُّ مَبْثُوثَةٌ ﴿16﴾
فولادوند
و فرشهايى [زربفت] گسترده.
أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ ﴿17﴾
فولادوند
آيا به شتر نمىنگرند كه چگونه آفريده شده؟
وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيْفَ رُفِعَتْ ﴿18﴾
فولادوند
و به آسمان كه چگونه برافراشته شده؟
وَإِلَى ٱلْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ ﴿19﴾
فولادوند
و به كوهها كه چگونه برپا داشته شده؟
وَإِلَى ٱلْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ ﴿20﴾
فولادوند
و به زمين كه چگونه گسترده شده است؟
فَذَكِّرْ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٌۭ ﴿21﴾
فولادوند
پس تذكر ده كه تو تنها تذكردهندهاى.
لَّسْتَ عَلَيْهِم بِمُصَيْطِرٍ ﴿22﴾
فولادوند
بر آنان تسلّطى ندارى،
إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ ﴿23﴾
فولادوند
مگر كسى كه روى بگرداند و كفر ورزد،
فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَكْبَرَ ﴿24﴾
فولادوند
كه خدا او را به آن عذاب بزرگتر عذاب كند.
إِنَّ إِلَيْنَآ إِيَابَهُمْ ﴿25﴾
فولادوند
در حقيقت، بازگشت آنان به سوى ماست،
ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُم ﴿26﴾
فولادوند
آنگاه حساب [خواستن از] آنان به عهده ماست.