Skip to content
Text size 100%
Translation comparison

Compare Al-Fajr in Persian

Compare up to three translations verse by verse.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلْفَجْرِ ﴿1﴾

آیتی

سوگند به سپيده صبح،

وَلَيَالٍ عَشْرٍۢ ﴿2﴾

آیتی

و سوگند به شبهاى دهگانه،

وَٱلشَّفْعِ وَٱلْوَتْرِ ﴿3﴾

آیتی

و سوگند به جفت و طاق،

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَسْرِ ﴿4﴾

آیتی

و سوگند به شب چون روى به رفتن نهد.

هَلْ فِى ذَٰلِكَ قَسَمٌۭ لِّذِى حِجْرٍ ﴿5﴾

آیتی

آيا خردمند را اين سوگندها كافى است؟

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ ﴿6﴾

آیتی

آيا نديده‌اى كه پروردگار تو با قوم عاد چه كرد؟

إِرَمَ ذَاتِ ٱلْعِمَادِ ﴿7﴾

آیتی

با اِرَم كه ستونها داشت؟

ٱلَّتِى لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى ٱلْبِلَٰدِ ﴿8﴾

آیتی

و همانند آن در هيچ شهرى آفريده نشده بود.

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُوا۟ ٱلصَّخْرَ بِٱلْوَادِ ﴿9﴾

آیتی

و قوم ثمود كه در آن وادى سنگ را مى‌بريدند،

وَفِرْعَوْنَ ذِى ٱلْأَوْتَادِ ﴿10﴾

آیتی

و قوم فرعون آن دارنده ميخها،

ٱلَّذِينَ طَغَوْا۟ فِى ٱلْبِلَٰدِ ﴿11﴾

آیتی

آنها در بلاد طغيان كردند،

فَأَكْثَرُوا۟ فِيهَا ٱلْفَسَادَ ﴿12﴾

آیتی

و در آنها به فساد در افزودند.

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ ﴿13﴾

آیتی

و پروردگار تو تازيانه عذاب را بر سرشان فرود آورد.

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلْمِرْصَادِ ﴿14﴾

آیتی

زيرا پروردگارت به كمينگاه است.

فَأَمَّا ٱلْإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكْرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَكْرَمَنِ ﴿15﴾

آیتی

اما آدمى، چون پروردگارش بيازمايد و گرامى‌اش دارد و نعمتش دهد، مى‌گويد: پروردگار من مرا گرامى داشت.

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَهَٰنَنِ ﴿16﴾

آیتی

و چون بيازمايدش و رزق بر او تنگ گيرد، مى‌گويد: پروردگار من مرا خوار ساخت.

كَلَّا ۖ بَل لَّا تُكْرِمُونَ ٱلْيَتِيمَ ﴿17﴾

آیتی

نه چنان است. شما يتيم را گرامى نمى‌داريد،

وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ ﴿18﴾

آیتی

و يكديگر را به اطعام مسكين ترغيب نمى‌كنيد،

وَتَأْكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكْلًۭا لَّمًّۭا ﴿19﴾

آیتی

و ميراث را حريصانه مى‌خوريد،

وَتُحِبُّونَ ٱلْمَالَ حُبًّۭا جَمًّۭا ﴿20﴾

آیتی

و مال را فراوان دوست داريد.

كَلَّآ إِذَا دُكَّتِ ٱلْأَرْضُ دَكًّۭا دَكًّۭا ﴿21﴾

آیتی

آرى، چون زمين شكسته شود و شكسته شود،

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلْمَلَكُ صَفًّۭا صَفًّۭا ﴿22﴾

آیتی

و امر پروردگار تو فرا رسد و فرشتگان صف در صف،

وَجِا۟ىٓءَ يَوْمَئِذٍۭ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍۢ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكْرَىٰ ﴿23﴾

آیتی

و در آن روز جهنم را حاضر آرند، آدمى پند گيرد. و چه جاى پند گرفتن باشد؟

يَقُولُ يَٰلَيْتَنِى قَدَّمْتُ لِحَيَاتِى ﴿24﴾

آیتی

مى‌گويد: اى كاش زنده‌گشتن خويش را پيشاپيش چيزى مى‌فرستادم.

فَيَوْمَئِذٍۢ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌۭ ﴿25﴾

آیتی

در آن روز كسى چون عذاب او عذاب نكند،

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌۭ ﴿26﴾

آیتی

و همانند زنجير او به زنجير نكشد.

يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ ﴿27﴾

آیتی

اى روح آرامش يافته،

ٱرْجِعِىٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةًۭ مَّرْضِيَّةًۭ ﴿28﴾

آیتی

خشنود و پسنديده به سوى پروردگارت باز گرد،

فَٱدْخُلِى فِى عِبَٰدِى ﴿29﴾

آیتی

و در زمره بندگان من داخل شو،

وَٱدْخُلِى جَنَّتِى ﴿30﴾

آیتی

و به بهشت من درآى.

Quran recitationReady
Open audio