بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿1﴾
مکارم شیرازی
چهره در هم کشید و روی برتافت...
Text size
Compare 'Abasa in Persian
Compare up to three translations verse by verse.
أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ ﴿2﴾
مکارم شیرازی
از اینکه نابینایی به سراغ او آمده بود!
وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ ﴿3﴾
مکارم شیرازی
تو چه میدانی شاید او پاکی و تقوا پیشه کند،
أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ ﴿4﴾
مکارم شیرازی
یا متذکّر گردد و این تذکّر به حال او مفید باشد!
أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ ﴿5﴾
مکارم شیرازی
امّا آن کس که توانگر است،
فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ ﴿6﴾
مکارم شیرازی
تو به او روی میآوری،
وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ﴿7﴾
مکارم شیرازی
در حالی که اگر او خود را پاک نسازد، چیزی بر تو نیست!
وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ ﴿8﴾
مکارم شیرازی
امّا کسی که به سراغ تو میآید و کوشش میکند،
وَهُوَ يَخْشَىٰ ﴿9﴾
مکارم شیرازی
و از خدا ترسان است،
فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ ﴿10﴾
مکارم شیرازی
تو از او غافل میشوی!
كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌۭ ﴿11﴾
مکارم شیرازی
هرگز چنین نیست که آنها میپندارند؛ این (قرآن) تذکّر و یادآوری است،
فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿12﴾
مکارم شیرازی
و هر کس بخواهد از آن پند میگیرد!
فِى صُحُفٍۢ مُّكَرَّمَةٍۢ ﴿13﴾
مکارم شیرازی
در الواح پرارزشی ثبت است،
مَّرْفُوعَةٍۢ مُّطَهَّرَةٍۭ ﴿14﴾
مکارم شیرازی
الواحی والاقدر و پاکیزه،
بِأَيْدِى سَفَرَةٍۢ ﴿15﴾
مکارم شیرازی
به دست سفیرانی است
كِرَامٍۭ بَرَرَةٍۢ ﴿16﴾
مکارم شیرازی
والا مقام و فرمانبردار و نیکوکار!
قُتِلَ ٱلْإِنسَٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ ﴿17﴾
مکارم شیرازی
مرگ بر این انسان، چقدر کافر و ناسپاس است!
مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ ﴿18﴾
مکارم شیرازی
(خداوند) او را از چه چیز آفریده است؟!
مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ ﴿19﴾
مکارم شیرازی
او را از نطفه ناچیزی آفرید، سپس اندازهگیری کرد و موزون ساخت،
ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ ﴿20﴾
مکارم شیرازی
سپس راه را برای او آسان کرد،
ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ ﴿21﴾
مکارم شیرازی
بعد او را میراند و در قبر پنهان نمود،
ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ ﴿22﴾
مکارم شیرازی
سپس هرگاه بخواهد او را زنده میکند!
كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ ﴿23﴾
مکارم شیرازی
چنین نیست که او میپندارد؛ او هنوز آنچه را (خدا) فرمان داده، اطاعت نکرده است!
فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ﴿24﴾
مکارم شیرازی
انسان باید به غذای خویش (و آفرینش آن) بنگرد!
أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّۭا ﴿25﴾
مکارم شیرازی
ما آب فراوان از آسمان فرو ریختیم،
ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّۭا ﴿26﴾
مکارم شیرازی
سپس زمین را از هم شکافتیم،
فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّۭا ﴿27﴾
مکارم شیرازی
و در آن دانههای فراوانی رویاندیم،
وَعِنَبًۭا وَقَضْبًۭا ﴿28﴾
مکارم شیرازی
و انگور و سبزی بسیار،
وَزَيْتُونًۭا وَنَخْلًۭا ﴿29﴾
مکارم شیرازی
و زیتون و نخل فراوان،
وَحَدَآئِقَ غُلْبًۭا ﴿30﴾
مکارم شیرازی
و باغهای پردرخت،
وَفَٰكِهَةًۭ وَأَبًّۭا ﴿31﴾
مکارم شیرازی
و میوه و چراگاه،
مَّتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ ﴿32﴾
مکارم شیرازی
تا وسیلهای برای بهرهگیری شما و چهارپایانتان باشد!
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ﴿33﴾
مکارم شیرازی
هنگامی که آن صدای مهیب [= صیحه رستاخیز] بیاید، (کافران در اندوه عمیقی فرومیروند)!
يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ﴿34﴾
مکارم شیرازی
در آن روز که انسان از برادر خود میگریزد،
وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ﴿35﴾
مکارم شیرازی
و از مادر و پدرش،
وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ﴿36﴾
مکارم شیرازی
و زن و فرزندانش؛
لِكُلِّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍۢ شَأْنٌۭ يُغْنِيهِ ﴿37﴾
مکارم شیرازی
در آن روز هر کدام از آنها وضعی دارد که او را کاملاً به خود مشغول میسازد!
وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ مُّسْفِرَةٌۭ ﴿38﴾
مکارم شیرازی
چهرههائی در آن روز گشاده و نورانی است،
ضَاحِكَةٌۭ مُّسْتَبْشِرَةٌۭ ﴿39﴾
مکارم شیرازی
خندان و مسرور است؛
وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۭ ﴿40﴾
مکارم شیرازی
و صورتهایی در آن روز غبارآلود است،
تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ﴿41﴾
مکارم شیرازی
و دود تاریکی آنها را پوشانده است،
أُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ ﴿42﴾
مکارم شیرازی
آنان همان کافران فاجرند!