بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿1﴾
قرائتی
چهره درهم کشید و روی برتافت.
Text size
Compare 'Abasa in Persian
Compare up to three translations verse by verse.
أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ ﴿2﴾
قرائتی
از این که مردی نابینا به سراغ او آمد.
وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ ﴿3﴾
قرائتی
و تو چه میدانی؟ شاید او در پی پاکی و پارسایی باشد.
أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ ﴿4﴾
قرائتی
یا پند گیرد و آن پند سودش بخشد.
أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ ﴿5﴾
قرائتی
امّا کسی که خود را بینیاز میبیند.
فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ ﴿6﴾
قرائتی
پس تو به او روی میآوری.
وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ﴿7﴾
قرائتی
با آن که اگر نخواهد خود را پاک سازد، بر تو چیزی نیست.
وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ ﴿8﴾
قرائتی
و امّا کسی که شتابان نزد تو آمده،
وَهُوَ يَخْشَىٰ ﴿9﴾
قرائتی
در حالی که [از خدا] میترسد،
فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ ﴿10﴾
قرائتی
از او به دیگران میپردازی.
كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌۭ ﴿11﴾
قرائتی
این چنین [برخوردی شایسته] نیست! بیتردید این [قرآن] مایهی پند است.
فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿12﴾
قرائتی
پس هر کس بخواهد، آن را یاد کند و از آن پند گیرد.
فِى صُحُفٍۢ مُّكَرَّمَةٍۢ ﴿13﴾
قرائتی
در میان صحیفههایی ارجمند،
مَّرْفُوعَةٍۢ مُّطَهَّرَةٍۭ ﴿14﴾
قرائتی
بلندمرتبه و پاکیزه است.
بِأَيْدِى سَفَرَةٍۢ ﴿15﴾
قرائتی
به دست سفیرانی
كِرَامٍۭ بَرَرَةٍۢ ﴿16﴾
قرائتی
بزرگوار و نیکوکار.
قُتِلَ ٱلْإِنسَٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ ﴿17﴾
قرائتی
مرگ بر این انسان [سرکش] که چه ناسپاس است!
مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ ﴿18﴾
قرائتی
[مگر خداوند] او را از چه چیز آفریده است؟
مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ ﴿19﴾
قرائتی
از نطفهای [ناچیز] او را آفرید و سامانش بخشید.
ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ ﴿20﴾
قرائتی
سپس راه [رشد و کمال] را برای او آسان و فراهم نمود.
ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ ﴿21﴾
قرائتی
آنگاه او را میراند و در گورش نهاد.
ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ ﴿22﴾
قرائتی
پس هر زمان که بخواهد، او را برانگیزد.
كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ ﴿23﴾
قرائتی
هرگز! هنوز آنچه را به او فرمان داده، بجا نیاورده است.
فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ﴿24﴾
قرائتی
پس باید انسان به غذای خود بنگرد.
أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّۭا ﴿25﴾
قرائتی
ما آب را آنگونه که باید، [از آسمان] فروریختیم.
ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّۭا ﴿26﴾
قرائتی
سپس زمین را به خوبی شکافتیم.
فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّۭا ﴿27﴾
قرائتی
و در آن، دانه رویاندیم.
وَعِنَبًۭا وَقَضْبًۭا ﴿28﴾
قرائتی
و نیز انگور و سبزیجات،
وَزَيْتُونًۭا وَنَخْلًۭا ﴿29﴾
قرائتی
و زیتون و خرما،
وَحَدَآئِقَ غُلْبًۭا ﴿30﴾
قرائتی
و باغهای پردرخت،
وَفَٰكِهَةًۭ وَأَبًّۭا ﴿31﴾
قرائتی
و میوه و چراگاه،
مَّتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ ﴿32﴾
قرائتی
برای برخورداری شما و چهارپایانتان.
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ﴿33﴾
قرائتی
پس هنگامی که آن صدای هولناک برآید.
يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ﴿34﴾
قرائتی
روزی که انسان از برادرش بگریزد،
وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ﴿35﴾
قرائتی
و [از] مادر و پدرش،
وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ﴿36﴾
قرائتی
و [از] همسر و فرزندانش،
لِكُلِّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍۢ شَأْنٌۭ يُغْنِيهِ ﴿37﴾
قرائتی
در آن روز برای هر یک از آنان گرفتاری است که او را [از دیگران] بازمیدارد.
وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ مُّسْفِرَةٌۭ ﴿38﴾
قرائتی
چهرههایی در آن روز درخشانند،
ضَاحِكَةٌۭ مُّسْتَبْشِرَةٌۭ ﴿39﴾
قرائتی
خندان و شادمانند،
وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۭ ﴿40﴾
قرائتی
و بر چهرههایی در آن روز، غبار [غم] نشسته.
تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ﴿41﴾
قرائتی
و تیرگی و سیاهی، چهرهی آنان را پوشانده است.
أُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ ﴿42﴾
قرائتی
آنان، همان کافران بدکردارند.